Ανοιχτή πόρτα Πόρτα στην Πολιτική

Opinion makers ή αυτοβαυκαλιζόμενοι;, του Γιάννη Πανούση

Spread the love
  • 69
    Shares

Ο Γιάννης Πανούσης είναι Καθηγητής Εγκληματολογίας του Παν/μιου Αθηνών

Η Πολιτική, όπως και η Νίκη, γράφονται με ‘ήτ(τ)α’

Ευάγγελος Σακέλλιος, Εν-στάσεις

Δεν έχω καταλάβει αν ορισμένοι πολιτικολογούντες διανοούμενοι εξακολουθούν να πιστεύουν ότι την οποιαδήποτε  κρίση, ακόμα και αυτή του Κορονοϊού, την προκαλεί ένα κόμμα[κυβερνών ή όχι].

Αν αυτές οι απόψεις δεν αναδεικνύουν βαθιά κρίση ιδεοληψίας [μυωπικών, τάχατες προοδευτικών], τότε υποκρύπτουν παροχή υπηρεσιών ‘δι’ίδιον όφελος’.

Οι πολιτικολογούντες έχουν δυστυχώς μάθει να λένε “ό,τι νά’ναι” [ο καθείς βέβαια με την προσωπική του ευθύνη και αξιοπρέπεια], όμως οι “παιδαγωγοί καθηγητές”, με το κύρος που [υποτίθεται ότι] έχουν, οφείλουν να είναι περισσότερο προσεκτικοί στα λεγόμενά τους για να μην αναπαράγουν φανατισμό και να μη γίνονται γραφικοί [στα μάτια  τουλάχιστον των φοιτητών τους]. Αν η ηθική έχει “κόκκινη γραμμή”, τότε και η υποδόρια φαιά προπαγάνδα των διανοουμένων διαθέτει τη δική της “γκρίζα ζώνη”  ανυποληψίας. Διαβάζεις και δεν πιστεύεις στα μάτια σου για τις δηλώσεις ορισμένων.

Αναρωτιέμαι τι είδους “επιστήμονες” είναι αυτοί που μεταμφιέζουν την πίστη τους σε αλήθεια [sic]. Ούτε νεο-χριστιανοί μάρτυρες που θυσιάζονται στις αρένες με τ’ άγρια θηρία μοιάζουν [αφού οι περισσότεροι απολαμβάνουν και με το παραπάνω τ’ αγαθά του κατεστημένου]. Ούτε ήρωες παραδοσιακών κομμουνιστικών κομμάτων  μπορεί να χαρακτηριστούν [αφού δεν διώκονται για τις ιδέες τους αλλά μάλλον κάνουν κατάχρηση ελευθερίας]. Ούτε τεχνοκράτες, πιστοί στους αριθμούς είναι [αφού παραπέμπουν συχνά πυκνά σε δημαγωγούς.

Η επιστήμη δεν έχει, και ιδίως σε ορισμένους κοινωνικούς τομείς, δεν μπορεί να έχει απόλυτη αξία. Οι απόλυτες αλήθειες ανήκουν στις θρησκείες και όχι στις επιστημονικές αναζητήσεις που συχνά η κάθε μεταγενέστερη θεωρία ανατρέπει τις προγενέστερες. Μια απολυτοποιημένη επιστημονική άποψη εξισούται με τη θρησκεία, διαμορφώνει δηλαδή ιερατεία και φανατίζει τους «πιστούς».

Στα παραμύθια των εμπόρων της «απόλυτης γνώσης» (;)  οι αφηγητές «θυσιάζουν» εκείνους ακριβώς που θυσίασαν τη ζωή τους για να έχουν το δικαίωμα οι «σοφοί αυτοί» να τους αμφισβητούν.

Μάλλον πρόκειται για τυφλωμένους φανατικούς, οι οποίοι για να μην αισθανθούν “χρήσιμοι ηλίθιοι”, προτιμάνε να το παίζουν μουζαχεντίν [κατά της  αστικής] επιστήμης και χούλιγκανς [κατά  της οποιασδήποτε] διαφορετικής γνώσης. Εντέλει βέβαια δεν αφήνουν κανένα ίχνος στην πολιτική ιστορία εκτός από τα λάθη και τα πάθη τους.

Για πολλά αρνητικά φαινόμενα που συμβαίνουν στη χώρα μας φταίνε οι θεσμοί, οι κλειδοκράτορες, οι αξίες, οι ανισότητες, οι αδικίες, τα τραυματικά βιώματα, φταίνε όμως κι αυτοί οι τύποι που επηρεάζουν τους νέους, φορτώνοντας την ψυχή τους με μίσος και το μυαλό τους με ψέμματα, τα οποία οι ίδιοι κατασκευάζουν και διακινούν.

Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του. 

The article expresses the views of the author

iPorta.gr

 

  • 69
    Shares
SHARE
RELATED POSTS
Η Χώρα της Μαρμότας, του Γιώργου Πίτσου
430151_391377247544627_936270679_n.jpg
Για τους “κράχτες” της Μ. Πόλης, του Τέρη Χατζηιωάννου
11049464_10153794481499523_4185608025578033362_n.jpg
Το έργο τουλάχιστον σας άρεσε, κυρία Λίνκολν;, του Χρήστου Χωμενίδη

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.