Πρόσωπα - Αφιερώματα

Ο Ζουράρις, η ελληνική γλώσσα και ο χλευασμός, του Χρήστου Μαγγούτα

Xristos Magoutas
Spread the love

Xristos Magoutas

 

 

 

 

 

 

 

 

Χρήστος Μαγγούτας

 

 

 

 

iporta.grzouraris.jpg

 

Καλά τι πάθατε όλοι, ή κάμποσοι, με τα ελληνικά του Ζουράρι; Την γλώσσα την ελληνική στις ακρογιαλιές του Ομήρου δε μιλάει ο άνθρωπος; Τι θα θέλατε να κάνει; Να λέει «εγέρθητος» και με αυτό να αποδεικνύει ότι «γεννήθηκε Έλληνας»;

 

Όποιος πήγε στο Γυμνάσιο και το Λύκειο δεν έχει πρόβλημα να καταλάβει έστω τα 80% της ομιλίας του στη Βουλή. Εκτός αν ήταν σκράπας, αλλά τότε δεν μπορεί να κατηγορεί κάποιον που δεν ήταν. Ή δεν διάβασε ποτέ αρχαίο κείμενο από το τότε. Ο Ζουράρις διάβασε. Θα πρέπει να τον σταυρώσουμε γι’ αυτό; Έπειτα λέμε ότι τα παιδιά μας γράφουν σε Grenglish. Αν οι γονείς τους περιγελούν την τρισχιλιετή γλώσσα μας, πώς θα δείξουν αυτά σεβασμό;

 

Δεν είμαι φιλόλογος αλλά συχνά έχω δίπλα μου την Οδύσσεια στο πρωτότυπο. Η κόρη μου θυμάται ότι 4 χρόνων της διάβαζα το κείμενο. Τώρα το διαβάζει στους φοιτητές της Αγγλικής φιλολογίας και της λένε «Μη σταματάς, έχει τόση μουσικότητα αυτή η γλώσσα». Ασφαλώς δε χρησιμοποιεί Grenglish, σέβεται τις γλώσσες και χρησιμοποιεί τη μια ή την άλλη, ποτέ αναμιγμένες γιατί το θεωρεί βιασμό. Αυτό ήθελε πολλή δουλειά και σίγουρα το ξέρουν μερικοί. Δε γεννιέται κάποιος 8,000 χιλιόμετρα μακριά από την Ελλάδα ξέροντας ελληνικά.
Για μένα σ’ αυτό τον τομέα τον τομέα παίρνει ο Ζουράρις βραβείο όχι σταύρωσον αυτόν.
Για το ότι άλλαξε πολλά κόμματα ας τον κρίνει κάποιος κατά το δοκούν. Εγώ ντρέπομαι όταν με ρωτούν μετά μια τριακονταετία στην εφημερίδα μου: «Καλά θα μάθουμε ποτέ σε ποιο κόμμα ανήκεις;». Τους λέω απλά: «Στην δημοκρατία δεν ανήκει ο πολίτης στο κόμμα, αλλά το κόμμα στον πολίτη. Είμαι ο κυρίαρχος λαός, έστω το 1/8.000.000, και ψηφίζω αυτό που θεωρώ καλύτερο για την πατρίδα. Και στέλνω στον πολιτικό Καιάδα το κόμμα που ψήφισα στις προηγούμενες εκλογές αν δεν τήρησε τις υποσχέσεις του».

 

Φυσικά αυτό απαιτεί ελεύθερο λαό που βάζει την πατρίδα πρώτα. Γιατί αν βάλει το συμφέρον του, το συμφέρον της οικογένειας (θυμηθείτε τη ακραία περίπτωση όπου μια Σπαρτιάτισσα μάνα είπε στον αγγελιαφόρο: «Δε σε ρώτησα αν σκοτώθηκε ο άντρας μου ή τα παιδιά μου, αλλά αν νικήσαμε ή όχι», αλλά ζούσε στην πόλη που δεν έβγαζε Εφιάλτες κατά χιλιάδες), τους ρουσφετολογικούς διορισμούς, τα παράνομα επιδόματα, τις πρόωρες συντάξεις, δε μένει χώρος για την έρμη πατρίδα. Αναπόφευκτα θα έρθει «Η πονηριά της ιστορίας» (The Cunning of History) του Hegel για να μας τιμωρήσει. Έχετε αντίρρηση ότι ήρθε;

 

Ξαναγυρίζοντας στον Ζουράρι, δε θυμάμαι να είχε γίνει τόσος θόρυβος όταν τα είχε βάλει με την Ρεπούση για το Ζάλογγο λέγοντας «Χρειαζόμαστε ψυχή ως λαός. Καλύτερα να μιλάμε για το χορό του Ζαλόγγου κι ας είναι μόνο κατά το μισό αλήθεια παρά για το πώς δουλεύει μια καφετιέρα. Το πρώτο θα συγκινήσει το μαθητή, το άλλο μπορούν να του το δείξουν οι γονείς του, δε χρειάζεται δάσκαλος ».

 

«Εις οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί πάτρης»

Υπάρχει κάποια λέξη που δεν ξέρετε; Ειπώθηκε πριν 3000 χρόνια. Σας εμπαίζουν αν το πείτε;
(Ομήρου Ιλιάδα Μ 243)

* Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.  

The article expresses the views of the author

iPorta.gr

SHARE
RELATED POSTS
Ζωή Κουρούκλη: Εδώ τελειώνει ο ουρανός, του Δημήτρη Ι. Μπρούχου
1757cee8d6c7f7381f45800772e011ea_XL.jpg
Γιάννης Χαρούλης: ο αριστοκρατικός αντάρτης, του Μιχάλη Κουμπιού
Ποιος θυμάται τον Τζιμ Λόντο;, του Γιώργου Αρκουλή

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.