Από το μπλογκ του Βαγγέλη

Ο καλόγερος και ο Αγλέουρας, του Βαγγέλη Παυλίδη

Vangelis Pavlidis
Spread the love

Vangelis Pavlidis

Βαγγέλης Παυλίδης

 

 

 

agleoura.jpg

Στον στρατό είχαμε μια λέξη για το πως αισθάνομαι τις μέρες αυτές: σπαρίλα. Είναι μια έννοια δύσκολο να εξηγηθεί, πρώτα για την αμφίβολη προέλευση και ετοιμολογία της. Μπαμπινιώτης και Πετρόπουλος, στα Καλιαρντά, προτείνουν τον σπάρο. Γιατί όμως; Γιατί να βγάλει κακό όνομα ο κακόμοιρος ο σπάρος που πήγε τσάρκα με την κυρία Καβουρίνα; Πολύ τσίφτης ο τύπος, λέω εγώ.

Το άλλο είναι πως η λέξη εκφράζει μια σύνθετη κατάσταση, δύσκολο να εξηγηθεί μονολεκτικά. Δεν είναι απλά τεμπελιά όπως λένε τα λεξικά, είναι και αποχαύνωση, είναι το αίσθημα της βαρεμάρας με τα συμβαίνοντα -ας πάνε όλοι να κουρεύονται. Είναι πως θέλεις να την αράξεις κάπου δροσερά και ήσυχα και να μην κουνηθείς μέχρι να βαρεθείς τα δροσερά και ήσυχα. Είναι ίσως η επιθυμία να βρεθεί κανείς για λίγο σ’ ένα κενό.

Δεν ξέρω αν καταλάβατε μα θες η ζέστη, θες η γενική παλιοκατάσταση έτσι νοιώθω τελευταία: σαν “σπάρος”. Εξ ου και το λίμερικ, γιατί παρασοβαρευτήκαμε.

 


Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.
The article expresses the views of the author iPorta.gr

Βιβλίο: ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΕ ΔΕΚΑ ΠΡΑΞΕΙΣ”, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΙΛΝΤΙΣΙ

SHARE
RELATED POSTS
Vangelis Pavlidis
Υπονόμων συνέχεια – Manhole continued, του Βαγγέλη Παυλίδη
Ευχές σε όλους, του Βαγγέλη Παυλίδη
Vangelis Pavlidis
Ο μαύρος τύπος, του Βαγγέλη Παυλίδη

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.