Πόρτα σε ιστορίες/χρονογραφήματα/διηγήματα

Κρεμασμένες λύπες, του Δημήτρη Κατσούλα

Δημήτρης Κατσούλας
Spread the love

Δημήτρης Κατσούλας

  

Δημήτρης Κατσούλας  

 

 

 

 

 

hummingbird-2663826_960_720.jpg

 

 

Πάνε τρία χρόνια τώρα που έχει φύγει ο άνδρας της.

 

Πριν από αυτόν έχασε και το γιο της.

 

Το σπίτι μαυροφορέθηκε. Ακόμα κι αυτό το βελούδινο ύφασμα που σκέπασε τηλεόραση και καθρέφτη είναι στη θέση του.

 

Ανοίγει τη ντουλάπα. Στη σειρά κρεμασμένα όλα τους τα ρούχα. Ανέγγιχτα. Έβαλε και ναφθαλίνη μάλιστα για το σκώρο.

 

Προσκυνά τις φωτογραφίες τους σαν ‘νάναι εικονίσματα και ξημεροβραδιάζεται με αυτές.

 

Εγώ βέβαια δεν έχω καμιά σχέση με αυτά,αλλά κάθε φορά που ανοίγω τη ντουλάπα μου – συνήθως νύχτα – βρίσκω τον εαυτό μου εδώ και χρόνια να ξεκρεμάει τις λύπες μου για κείνα τα πετροβολημένα σπουργίτια που κάθονταν πάνω στο κάγκελο του δωματίου μου να πέφτουν ένα – ένα κάτω.

 

Και είχε ένα Γενάρη απέξω που θέριζε το αγιάζι .

 

* Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.

The article expresses the views of the author

iPorta.gr

SHARE
RELATED POSTS
Λαυρέντης Μαχαιρίτσας: ο λαμπρός, αβύθιστος “Τιτανικός” και το κοινό μας Διδυμότειχο, της Τζίνας Δαβιλά
Κουβέντες με τον εαυτό μου, του Δημήτρη Κατσούλα
Κι αυτός με τη σημαία του, του Δημήτρη Κατσούλα

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.