Πόρτα στην Πολιτική

Επικίνδυνες υπεκφυγές, του Γιάννη Πανούση

-thetoc.gr_1-777x437.jpg
Spread the love

 

-thetoc.gr_1-777x437.jpg

 

 

* Ο Καθηγητής Γιάννης Πανούσης είναι τέως

Αναπληρωτής Υπουργός Εσωτερικών

και Διοικητικής Ανασυγκρότησης

 

 

 

 

 

 

Ο πομπός εκπέμπει δήθεν με βάθος

ο δέκτης συλλαμβάνει δήθεν το βάθος

και κόμπλεξ νοημοσύνης κατά βάθος

Τ. Μιχόπουλος, «Βάθος στον κύβο»

 

 

Άγγελοι της Κάθαρσης και Δαίμονες της Πτώσης, συνετοί συναινούντες και ακραίοι διαφωνούντες, υποστηρικτές και υπονομευτές των

θεσμών (και της ίδιας της Δημοκρατίας) κινούνται άναρχα ανάμεσα στην ψυχαναλυτική αυταπάτη και τον πολιτικό τζόγο.

 

Κι όλα, κι όλοι, μέσα σ’ ένα πλαίσιο μικρόκοσμου, λες και το παγκοσμιοποιημένο αύριο ανήκει στην αρμοδιότητα άλλων, λες και η

πραγματικότητα μπορεί να περιμένει το αποτέλεσμα αυτών των άγονων αναμετρήσεων (προσωπικού, κομματικού, παρεϊκού) κύρους.

 

Είναι βέβαιο ότι ζούμε σε περίοδο πολλαπλών κρίσεων. Αφού κινδυνεύουμε να απολέσουμε τόσο την (όποια) εθνική μας οντότητα όσο και

το (ασαφές) σχέδιο επιβίωσης του ελληνισμού, τώρα χάνουμε -πέραν των οικονομικών καταβυθίσεων- και την κοινωνικοπολιτική μας

ταυτότητα. Αριστεροί, κεντρώοι, δεξιοί, κεντροαριστεροί και κεντροδεξιοί έχουν γίνει ένα ιδεολογικό κουβάρι όπου ο καθένας λέει ό,τι

θέλει (αρκεί να διαφέρει από αυτά που είπε ο άλλος) και ο καθένας κάνει ό,τι θέλει (αρκεί να έχει έτοιμα δυο-τρία ευφυολογήματα ή

σλόγκαν επικοινωνιακού χαρακτήρα).

 

Επειδή λοιπόν έχουμε ιδεολογικά «ανακατευθεί» με τους κεντροαριστερούς, τους μισοαριστερούς, τους παλαιοαριστερούς, τους πρώην

αριστερούς, τους ριζοσπάστες αριστερούς, θέλω να επισημάνω τα εξής φαινόμενα:

 

– Για να γίνουμε αρεστοί (σε ποιον άραγε;) πάψαμε να είμαστε γνήσια αριστεροί (ή έστω γίναμε «αριστεροί light»).

 

-Δεν μας ενοχλεί να διοριστούμε παράνομα στο Δημόσιο, αρκεί να κρατήσουμε την «αριστερή μας ιδιότητα».

 

Γοητεύει η αστική τάξη τους αριστερούς κι αυτοί υποκύπτουν για να τη «χτυπήσουν» από μέσα.

 

-Τα παιδιά των παιδιών των αριστερών της φυλακής και της εξορίας επικαλούνται ότι έχουν κληρονομήσει αυτοδίκαια τη δόξα των

θυσιασθέντων προγόνων τους (ενώ οι ίδιοι ζούνε «ως αγοραία συναλλασσόμενοι»).

 

-Τα πουλέν της αριστερής διανόησης που μπαινοβγαίνουν στα στούντιο των τηλεοπτικών σταθμών των «διαπλεκόμενων ιδιοκτητών», μόλις

ξεβαφτούν, κατηγορούν τα ΜΜΕ ως κατασκευαστές ψευδών ειδήσεων.

 

Μην έχοντας πλέον ταυτότητα ο Έλληνας, θα γραπωθεί πάνω σε αυτόν που θα του προσφέρει τις καλύτερες ψευδαισθήσεις. Μην ελπίζουμε

σε μεταμνημονιακή αυτογνωσία ή σε κανονικότητες. Ο μέσος Έλληνας περιμένει να φύγει η κρίση, να διώξει όσους πολιτικούς δεν τον

 

στήριξαν και να συνεχίσει να «κάνει τα ίδια», να ζει δηλαδή με τον ίδιο άνομο και έκνομο τρόπο.

 

Ο Διαφωτισμός δεν πέρασε από τη χώρα μας και οι περισσότεροι «πεφωτισμένοι» κινούνται με δανεικές μπαταρίες.

Θ’ αργήσει να έρθει το Φως σ’ αυτή τη χώρα του Ηλίου…

Υ.Γ. : Θα ήθελα να δω τ’ αποτελέσματα μιας δημοσκόπησης που θα ρωτούσε τους Έλληνες αν θέλουν ν’ αλλάξουν συνήθειες μετά την

κρίση, ποιες συνήθειες, πότε, πώς κ.λπ.».

 

 

 

 

 

 


Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.
The article expresses the views of the author iPorta.gr

Βιβλίο: ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΕ ΔΕΚΑ ΠΡΑΞΕΙΣ”, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΙΛΝΤΙΣΙ

SHARE
RELATED POSTS
Της μιας δραχμής τα “γιασεμιά”!, του Γιώργου Σαράφογλου
Δημήτρης Τσίκκης: “Ο ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ Ι είναι οπισθοδρόμηση-κενό γράμμα στην ζωή”, της Μαρίας Χονδρογιάννη
.jpg
Στην Οικοκυρική θα ψηφίσει ο Γιάννης Παππάς
2 Σχόλια
  • Περαστικός
    14 Νοεμβρίου 2015 at 15:13

    Παρόραμα: …στα γονίδιά της το DNA των υποτιθέμενων γεννητόρων της, είναι η σωστή διατύπωση.

  • Περαστικός
    14 Νοεμβρίου 2015 at 14:55

    Όση σχέση έχει η αμερικανική πολιτική με τη διακήρυξη της ανεξαρτησίας, όσο η κινεζική πολιτική αντλεί από τις ιδέες του Μαρξ και του Ένγκελς, όσο το Βατικανό εφαρμόζει τις προτροπές του ευαγγελίου, άλλο τόσο και η ελληνική ‘αριστερά’ διατηρεί στο DNA της τα γονίδια αυτών που επικαλείται ως γεννήτορές της.
    Η εξουσία, για όσους τη διεκδικούν, είναι αυτοσκοπός και τα μέσα κατάκτησης και διατήρησής της όμοια, ανεξαρτήτως γεωγραφικών συντεταγμένων, εποχών, διακηρύξεων και συμβόλων. Οι εκάστοτε συνθήκες καθορίζουν μόνο την έκταση και ένταση της βιαιότητας με την οποία γίνεται η μάχη για την κατάκτησή της. Η εξέλιξη της τεχνολογίας προσφέρει τα όπλα γι αυτή τη μάχη.

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.