Συνεντεύξεις

Ελένη Ράντου: το κορίτσι με τα θλιμμένα μάτια, της Τζίνας Δαβιλά

Spread the love

 

 

 

 

 

    

 

 

 

 

 

 

Το άρθρο χορηγεί το κατάστημα “Quattro”

 

Είναι παιδί των δυτικών δυνοικιών. Σας έχω πει πως έχω αδυναμία στα δυτικά προάστια; Ίσως επειδή εκεί αφουγκράζεσαι τον πόνο των ανθρώπων, τον κόπο του μεροκαματιάρη, τον μόχθο των λαϊκών παιδιών να κάνουν τη ζωή τους καλύτερη από των γονιών τους. Η Ελένη Ράντου γεννήθηκε στο Αιγάλεω το 1963 και παρ’όλη την επιτυχημένη της πορεία στο θεατρικά, τηλεοπτικά και σεναριακά δρώμενα της χώρας, δεν εξελίχθηκε σε γιάπησα, αλλά παραμένει ένα απλό, ευαίσθητο παιδί. Ίσως αυτή η ευαισθησία να ευθύνεται για το ότι δεν μπορεί να αποχωριστεί την παράσταση «Κατάδικός μου», που παίζεται για τρίτη συνεχή χρονιά και περιοδεύει το φετινό καλοκαίρι ανά την Ελλάδα. Ίσως επειδή δεν μπορεί κάποιος εύκολα, πιθανόν ούτε και η ίδια, να ερμηνεύσει τον διφορούμενο τίτλο: “Κατάδικός μου’  – της κτητικότητας ή «Κατάδικός μου» – της κάποιας, όποιας καταδίκης; Ή μήπως ισχύουν και τα δυο;  Όπως και να θέλει να το ερμηνεύσει κάποιος, η πλημμύρα των σκέψεων και των συναισθημάτων που γεννά τούτη η παράσταση, γαργαλάει τον θεατή να γνωρίζει περισσότερο το γελαστό κορίτσι με τα θλιμμένα μάτια και το αυθόρμητο χιούμορ. Τα δυο χαρακτηριστικά γνωρίσματα των ευφυών ανθρώπων.

 

 

Αν γυρνούσατε πίσω το χρόνο, σε ποια εποχή θα θέλατε να είχατε γεννηθεί;

 

Έχει πολύ ενδιαφέρον η εποχή μας. Ακόμα κι αν έμπαινα στον πειρασμό να δοκιμάσω την αναγέννηση, στη δική μας εποχή θα κατέληγα. Έχει τόσες αντιθέσεις και είναι εποχή τέτοιων και τόσων αλλαγών που δεν πλήττεις ποτέ!

 

 

Πώς ήταν η Ελένη παιδί;

Απροσάρμοστη. Ακόμα είμαι. Δεν προσαρμόζομαι εύκολα σ’ αυτό που το περιβάλλον προστάζει.

 

 

Τι σας έλειπε ως παιδί;

Ήμουν το δεύτερο παιδί της οικογένειας. Στο δεύτερο παιδί λείπει πάντα η πρωτιά. Η έκπληξη στα μάτια των γονιών του ότι η ύπαρξή του είναι μοναδική.

 

 

Υπάρχει συνταγή ευτυχίας για τους ενήλικες;

Όχι βέβαια. Μερικές στιγμές ευτυχίας υπάρχουν μόνο που σου δίνουν κουράγιο να προχωράς.

 

 

Υπάρχει συνταγή ευτυχίας για τα παιδιά;

Αγάπη και αποδοχή. Γενικά όμως με τις συνταγές δεν τα πάω καλά. Είμαι και άθλια μαγείρισσα.

 

 

Αποτυχία είναι…

…μια χρήσιμη εμπειρία που δεν βρήκε το στόχο της. Που δεν είχε ικανή αλήθεια και αγάπη για να κινητοποιήσει το σύμπαν. Απ’ τις αποτυχίες όμως μαθαίνεις πολύ περισσότερα για τη ζωή.

 

 

Επιτυχία είναι…

…μια υπέρβαση του μέτρου. Ένα ωραίο χάδι στη ματαιοδοξία μας. Μια στιγμή που όταν τη γευτείς σε κάνει να νοιώθεις ότι είσαι ικανός και δυνατός. Μέχρι να έρθει η επόμενη εμπειρία και να σε ξαναβάλλει στη θέση σου. Να σε ξανακάνει ταπεινό.

 

 

Συγχωρούμε όταν…

 

…κατανοούμε.

 

 

Φοβόμαστε όταν…

 

…δεν ξέρουμε! Ή μάλλον, όταν ξέρουμε πόσο ανίσχυροι είμαστε.

 

 

Γυρνάμε την πλάτη σε…

 

…ό,τι δεν μας τροφοδοτεί το Εγώ μας.

 

 

Το επικινδυνότερο στοιχείο της εποχής είναι…

 

… ο μεγάλος Εγωισμός όλων μας.

 

 

Η εντονότερη θλίψη της εποχής είναι…

 

…ότι μπροστά μας δεν βλέπουμε κάτι καλύτερο. Είναι αιώνια ανάγκη του ανθρώπου να προοδεύει. Αυτή η εποχή ματαιώνει αυτή την ανάγκη.

 

 

Τι θαυμάζετε γύρω σας;

 

Αυτούς που προχωρούν. Που πέφτουν και σηκώνονται.

 

 

Τι απεχθάνεστε;

 

Την ανευθυνότητα. Το δεν φταίω εγώ που λέμε για να ξεμπερδέψουμε.

 

 

Τι σας θυμώνει;

 

Η αδιαφορία.

 

 

Τι σας φοβίζει;

 

Ο εαυτός μου. Αυτό το κομμάτι του που μπορεί να παραιτηθεί απ’ τον αγώνα.

 

 

Πότε η ζωή κάποιου χαραμίζεται;

 

Οταν δεν γελάει.

 

 

Τι λείπει σήμερα από την Ελληνική Θεατρική Σκηνή;

 

Ο Θαυμασμός και η βαθιά εκτίμηση του κοινού. Είναι εποχή απαξίωσης των πάντων. Γιατί ό,τι σπουδαίο, καταναλώνεται τόσο εύκολα και γρήγορα που δεν μπορεί να γράψει ιστορία.

 

 

Υπάρχουν επαγγελματικά απωθημένα;

 

Μπα! Είμαι πολύ γεμάτη και χορτασμένη.

 

 

Υπάρχει κάποια επαγγελματική περίοδος που θα θέλατε να διαγράψετε;

 

Όχι. Θα ήταν σα να διέγραφα εμένα. Εμείς είμαστε πίσω απ’ τις επιλογές μας.

 

 

Σε ποιο βιβλίο, μουσική, θεατρικό έργο, εικαστικό πίνακα βρίσκουμε την Ελένη Ράντου;

 

Εκεί όπου υπάρχει αναζήτηση. Ανησυχία και πόνος. Όπου ο δημιουργός κατέθεσε ψυχή.

 

 

Τι θα θέλατε να μοιραστείτε μαζί μας και δεν μας το είπατε;

Συνήθως ό,τι έχω να πω το λέω μέσα απ’ τη δουλειά μου. Τις σκέψεις μου θα τις δείτε στον “Κατάδικό μου”. Τη Δευτέρα και την Τρίτη. Ανυπομονώ να μοιραστούμε αισθήματα και απόψεις! Γέλιο και δάκρυ.

 

Διαβάστε εδώ κριτική αναγνώστρια της Πόρτας. 

 

 

rantoy.jpg

 

 

Η παράσταση “Κατάδικός μου” θα παρουσιαστεί στη Μεσαιωνική Τάφρο τη Δευτέρα 11 και την Τρίτη 12 Αυγούστου. Πρωταγωνιστούν: Ελένη Ράντου Πυγμαλίων Δαδακαρίδης, Ορφέας Αυγουστίδης, Μιχάλης Ιατρόπουλος, Δημήτρης Καπετανάκος και Μπάμπης Γιωτόπουλος.

Σκηνοθεσία Γιώργος Παλούμπης

 

Κερδίστε προσκλήσεις: η Πόρτα ως χορηγός επικοινωνίας δίνει 2 μονές προσκλήσεις για κάθε μία παράσταση (σύνολο 4 μονές). Για τη συμμετοχή σας θα αφήσετε ονοματεπώνυμο και υπαρκτό μέιλ στο χώρο των σχολίων εντός ιστοσελίδας, όχι fb. Για την πρώτη μέρα η συμμετοχή θα ολοκληρωθεί στις 4 μμ. 

 

Εισιτήρια προπωλούνται στο Ticket-House του Φεστιβάλ στην Πλατεία Κύπρου και στο Manuel Music Center, Αμερικής 93, 22410 28266 καθώς καιστο ΡΟΔΟΣ ΠΑΛΛΑΣ.

 

 

Τζίνα Δαβιλά

SHARE
RELATED POSTS
Τίτσα Πιπίνου: ένας Άσσος στην περιουσία της Ρόδου, της Τζίνας Δαβιλά
Λαυρέντης Μαχαιρίτσας: “Άγγελος της Μεσογείου για πάντα” (Αφιέρωμα) , του Κώστα Αρβανίτη
Ο θαυμάσιος, άγνωστός μας κύριος Μπάμπης Γιωτόπουλος, της Τζίνας Δαβιλά
14 Σχόλια

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.