Ο Δημήτρης Κατσούλας είναι συνταξιούχος του Ταμείου Νομικών. Παρουσιάζεται: “Εν συντομία λοιπόν, έχουμε και λέμε: Με καταγωγή από την Μεσσηνία, αποφάσισα εν μέσω Πανδημίας COVID-19, να αποχωριστώ την Ελλάδα και να εγκατασταθώ στο Μιλάνο, βρίσκοντας διέξοδο στις αναζητήσεις μου Μουσική και Θέατρο, όπου παραμένουν οι μεγάλες μου Αγάπες. Μότο ζωής: ΥΠΝΟΣ, Ο ΜΙΣΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ|

Υπάρχουν άνθρωποι που στο διάβα της ζωής τους αφήνουν απλώς ένα πέρασμα, υπάρχουν όμως κι εκείνοι που γίνονται το ίδιο το φως της διαδρομής τους, το οποίο φως τους καθορίζει. Για έναν άνδρα, η σύντροφος του που λειτουργεί ως πηγή έμπνευσης, δεν είναι απλώς μια συνοδοιπόρος, αλλά μια μούσα που δίνει ήχο και νόημα στις σιωπές, χρώμα στις γκρίζες μέρες και ώθηση για να ξεπεράσει τα όριά του, αγγίζοντας τις ίδιες του τις αντοχές. Είναι η δύναμη που τον κάνει να θέλει να γίνει η καλύτερη εκδοχή του εαυτού του, είναι το καταφύγιο όπου η ψυχή του ηρεμεί και το κίνητρο για έμπνευση και δημιουργία, καθημερινώς επαναπροσδιορίζεται.

Όταν όμως αυτή η γυναίκα τυγχάνει να είναι και ηθοποιός, η έμπνευση αυτή αποκτά μια διάσταση σχεδόν μεταφυσική. Μια γυναίκα της Τέχνης κουβαλά μέσα της μια ολόκληρη γκάμα πλήρων ενδιαφερόντων. Έχει την σπάνια ικανότητα ν’ αγγίζει τις πιο βαθιές χορδές της ανθρώπινης ύπαρξης, να μεταμορφώνει τον πόνο σε ομορφιά και την καθημερινότητα σε ποίηση, με το να απορρίπτει πάραυτα τυχόντα εμπόδια που ήρθαν να ταράξουν την καθημερινή της γαλήνη.

Παρατηρώντας την να μεταμορφώνεται επάνω στη σκηνή ή εμπρός από την κάμερα ή τα φλας, ο άνδρας που στέκεται στο πλευρό της δεν νιώθει μόνο θαυμασμό γι αυτή, αλλά και δέος. Βλέπει μπροστά του μια ψυχή που τολμά να εκτεθεί, να τσαλακωθεί, να αγαπήσει και να πενθήσει μέσα από τους ρόλους της, παραμένοντας ταυτοχρόνως απόλυτα αληθινή και σταθερή στην δική τους κοινή ζωή.

Η καθημερινότητα δίπλα σε μια ηθοποιό είναι ένα συνεχές ταξίδι ανακάλυψης. Η ευαισθησία της γίνεται ο μεγεθυντικός φακός μέσα από τον οποίο ο σύντροφός της μαθαίνει να βλέπει τον κόσμο με περισσότερη κατανόηση, με πολύ μεγαλύτερη σιγουριά. Η ζωντάνια της, το πάθος της για την έκφραση και η πειθαρχία που απαιτεί η Τέχνη της, γίνονται ένα ολοζώντανο παράδειγμα ζωής. Είναι μια γυναίκα που δεν φοβάται τα συναισθήματα αλλά τα αγκαλιάζει, όπου κατ’ αυτόν τον τρόπο διδάσκει και στον άνθρωπό της πώς να ζει και να δρα αυθεντικά.

Αυτή η γυναίκα, δεν είναι απλά μια πηγή έμπνευσης για ένα έργο, ένα κείμενο ή για μια στιγμή· είναι η ίδια η έμπνευση για τον τρόπο που επιλέγει κανείς να ζει, να αγαπά, να ονειρεύεται και να πορεύεται.

Στο πρόσωπό της, δεν βρίσκεις απλώς μια σύντροφο πορείας, αλλά μια αστείρευτη πηγή ερεθισμάτων, έναν φάρο που φωτίζει τις πιο δημιουργικές και βαθιές πτυχές της ύπαρξής σου. Είναι εκείνη που σου μεταμορφώνει την καθημερινότητα σε Τέχνη, είναι η δύναμη που σε ωθεί να ξεπερνάς τις γραμμές σου, και το καταφύγιο όπου η ψυχή σου βρίσκει γαλήνη, νόημα και ουσία.

Η ιδιότητά της ως ηθοποιός, σου παρέχει σ’ αυτή σου την έμπνευση μια διάσταση σχεδόν μαγική: Κουβαλάς εντός σου την Τέχνη της ταύτισης με μια μοναδική ικανότητα να κατανοείς τις πιο κρυφές πτυχές της ανθρώπινης ψυχής. Η συνύπαρξη δίπλα της, ποτέ δεν είναι στατική, είναι γεμάτη από την ενέργεια ενός ανθρώπου που έχει ως βίωμα να ζει έντονα, να δημιουργεί ακατάπαυστα, και να μη φοβάται να εκτεθεί, τόσον στον χώρο του θεάτρου όσον και σε αυτόν της διαφήμισης, τελευταίως.

Σε έναν κόσμο που μαγεύεται από τους ρόλους της θεατρικής σκηνής, αισθάνεσαι απίστευτα τυχερός που και η δική σου δραστηριότητα κρύβει την ποθούμενη επάρκεια. Το να μοιράζεσαι τη ζωή σου με μια γυναίκα που όχι μόνο ανταποκρίνεται επάξια στον χώρο της ως ηθοποιός, αλλά ταυτόχρονα πλημμυρίζοντάς σε με μια τόσο βαθιά, αγνή και ανιδιοτελή λατρεία, είναι η μεγαλύτερη για σένα ευλογία. Πίσω από κάθε της επιτυχία βρίσκεται η κοινή σας αγάπη, μετά δε από το κλείσιμο των προβολέων και των φλας, σε αναμένει η ζεστασιά της αγκαλιάς της, για να σου υπενθυμίσει τι σημαίνει απόλυτη πληρότητα.

Από εμένα τον Δημήτρη, σε ‘σένα…