Ο Δημήτρης Κατσούλας είναι συνταξιούχος του Ταμείου Νομικών. Παρουσιάζεται: “Εν συντομία λοιπόν, έχουμε και λέμε: Με καταγωγή από την Μεσσηνία, αποφάσισα εν μέσω Πανδημίας COVID-19, να αποχωριστώ την Ελλάδα και να εγκατασταθώ στο Μιλάνο, βρίσκοντας διέξοδο στις αναζητήσεις μου Μουσική και Θέατρο, όπου παραμένουν οι μεγάλες μου Αγάπες. Μότο ζωής: ΥΠΝΟΣ, Ο ΜΙΣΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ|

Ο νέος Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης – που θα πρέπει να επιλεγεί από τον Πρωθυπουργό – δεν θα πρέπει να είναι ένας τυχαίος άνθρωπος, του σωρού που λέμε. Θα πρέπει να διαθέτει μια σπάνια και πολυσχιδή προσωπικότητα, η οποία να είναι σμιλεμένη όχι στα χωράφια με τα αλέτρια και τις λάσπες, αλλά στα σαλόνια και στις κουζίνες με τους γρανίτες του Κολωνακίου. Τα προσόντα του δε, θα πρέπει να είναι τόσα πολλά, που να απορεί κανείς πώς θα χωρούν σε ένα μόνο βιογραφικό. Τώρα, εάν έχει παρακολουθήσει και μαθήματα δημοσιογραφίας σε μια Σχολή της πλάκας και όχι σε έδρα Πανεπιστημίου ή μετά από πολύ κόπο μαθητείας και πρακτικής εξάσκησης δίπλα σε γίγαντες του χώρου, καθόλου δεν πειράζει. Άλλοι θα τρέχουν αντ’ αυτού να κάνουν τα ρεπορτάζ, όπως παραδείγματος χάρη πώς φυτεύονται τα ραπανάκια.

Πρώτον και κύριον, θα πρέπει να διακρίνεται για τη βαθιά του γνώση πάνω στην ‘Πρακτική Βοτανολογία’. Μπορεί να μην είναι σε θέση να ξεχωρίζει το σιτάρι από τη βρώμη, αλλά σίγουρα θα πρέπει να γνωρίζει πώς παρασκευάζεται ένα τοστ με αβοκάντο και σπόρους πρώτης διαλογής. Αυτή η στενή σχέση του με τα γεωργικά προϊόντα θα τον καθιστά τον πλέον αρμόδιο, προκειμένου να διαχειριστεί την Αγροτική Ανάπτυξη και την επάρκεια σε αγροτικά προϊόντα, την στιγμή μάλιστα που τα καταστήματα της Λέσβου αδυνατούν να προμηθευτούν τα απαραίτητα για τον λαό του νησιού.

Δεύτερον, το Αγροτικό του παρελθόν θα πρέπει να είναι καταγεγραμμένο στο βιογραφικό του και να μη επιδέχεται ουδεμίας αμφισβήτησης. Σε καμία δε των περιπτώσεων δεν θα πρέπει να θυμίζει τον βίο και την πολιτεία του προκατόχου του, ο οποίος εν έτει 2012, είχε επισκεφθεί ένα οινοποιείο στη Σαντορίνη, προκειμένου να δοκιμάσει τα παραγόμενα περίφημα κρασιά της, από την θέση του γευσιγνώστου. Τότε, ο απελθών Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης ήρθε σε άμεση επαφή με τα σταφύλια (λερώθηκε ελαφρώς η ριγωτή γραβάτα του κατά το test), γεγονός που του χάρισε ένα επί πλέον παράσημο (το οποίο δεν αναγράφηκε στο ήδη υπάρχον πτυχίο του για λόγους ταπεινοφροσύνης, αλλά ο Μητσοτάκης που τον είχε επιλέξει ήδη γνώριζε κι αυτό του το προσόν, απονέμοντάς του και το παράσημο του ‘Ανθρώπινου μόχθου’).

Το πιο λαμπρό του προσόν, όμως, θα πρέπει να είναι η ικανότητά του στη ‘Διαχείριση κρίσεων μέσω PowerPoint’. Αυτό θα σημαίνει ότι όταν οι αγρότες βγαίνουν στους δρόμους με τα τρακτέρ διεκδικώντας τα δίκαιά τους, αυτός δεν θα πρέπει να πτοείται, από τη στιγμή που θα γνωρίζει πολύ καλά πώς παίζεται το FarmVille στο iphone του, ας πούμε.

Τέλος, όσον αφορά στα της Ευρωπαϊκής του Παιδείας την οποία θα έχει αποκτήσει, αυτή θ’ αποτελεί το κερασάκι στην τούρτα, καθότι θα ομιλεί τουλάχιστον τρεις γλώσσες, όπου σε καμία εξ αυτών δεν θα πρέπει να περιλαμβάνονται οι λέξεις ‘Επιδοτήσεις’, ‘ΟΠΕΚΕΠΕ’, ‘Αφθώδης Πυρετός’ και ‘Εμβόλια a la Κύπρου’.

Εν κατακλείδι, ο Υφυπουργός θα πρέπει να είναι ο άνθρωπος που χρειαζόμαστε: Ένας οραματιστής που βλέπει το χωράφι ως ‘real estate’ και τα πρόβατα ως ‘Μια πηγή πρώτης ύλης για την κατασκευή μάλλινων πουλόβερ’. Εάν στο τέλος της θητείας του προσμετρηθεί το παραγόμενο έργο του και το αποτέλεσμα είναι αρνητικό, τότε να μη του επιρρίπτονται ευθύνες, διότι σίγουρα θα φταίει ο καιρός που τα έφερε άνω-κάτω.