Από το μπλογκ του Βαγγέλη

Λαχανιά και πάλι, του Βαγγέλη Παυλίδη

Σκυφτοί στην καθημερινότητα ξεχνάμε πολλές φορές να σηκώσουμε το κεφάλι για να δούμε την ομορφιά γύρω μας, αυτήν που υπάρχει παντού αρκεί να έχουμε θέληση και μάτια να την αναγνωρίσουμε.


Να λοιπόν μια τέτοια ματιά -δικιά μου πρώτα πρώτα, μα τώρα και δικιά σας ελπίζω. Ακόμα μια πόρτα από την Λαχανιά και μια ελιά, εκεί κοντά στον Αη Γιώργη. Γι αυτήν διάλεξα δυο λόγια του Ρίτσου να την συνοδέψουν.


Ετούτο το τοπίο είναι σκληρό σαν τη σιωπή,

σφίγγει στον κόρφο του τα πυρωμένα του λιθάρια,

σφίγγει το φως τις ορφανές ελιές και τ’ αμπέλια του,

σφίγγει τα δόντια. Δεν υπάρχει νερό. Μονάχα φως.

Ο δρόμος χάνεται στο φως και ο ίσκιος της μάντρας είναι σίδερο.

Μαρμάρωσαν τα δέντρα, τα ποτάμια κ’ οι φωνές μες στον ασβέστη του ήλιου.

Η ρίζα σκοντάφτει στο μάρμαρο.

Γιάννης Ρίτσος


Bent over our daily chores and problems we often forget to raise our eyes to see the beauty around us, The beauty that is everywhere, as long as we have the eyes and the will to see it. So, here’s one more gate from Lachania and an olive tree near St. George. For this last one I chose a few line from Giannis Ristsos to go with it.

Sorry because I cannot -will not even attempt- to translate Ritsos for you.

Επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του γελοιογράφου-σκιτσογράφου Βαγγέλη Παυλίδη



Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.
The article expresses the views of the author iPorta.gr

Βιβλίο: ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΕ ΔΕΚΑ ΠΡΑΞΕΙΣ”, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΙΛΝΤΙΣΙ

SHARE
RELATED POSTS
Η αναμφισβήτητα τυφλή Δικαιοσύνη, του Βαγγέλη Παυλίδη
Συρία, του Βαγγέλη Παυλίδη
Το τσόπερ του Μπετόβεν – Beethoven’s Chopper, του Βαγγέλη Παυλίδη

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.