Ο Δημήτρης Κατσούλας είναι συνταξιούχος του Ταμείου Νομικών. Παρουσιάζεται: “Εν συντομία λοιπόν, έχουμε και λέμε: Με καταγωγή από την Μεσσηνία, αποφάσισα εν μέσω Πανδημίας COVID-19, να αποχωριστώ την Ελλάδα και να εγκατασταθώ στο Μιλάνο, βρίσκοντας διέξοδο στις αναζητήσεις μου Μουσική και Θέατρο, όπου παραμένουν οι μεγάλες μου Αγάπες. Μότο ζωής: ΥΠΝΟΣ, Ο ΜΙΣΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ|

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με μια συγκινητική έκρηξη γραφειοκρατικής πρόνοιας, εξέδωσε οδηγία προς όλα τα νοικοκυριά της Ένωσης να εξοπλιστούν με ένα «σακίδιο επιβίωσης 72 ωρών». Η Κομισιόν φαντάζεται τον μέσο Ευρωπαίο να έχει έτοιμο ένα κομψό, εργονομικό σακίδιο πλάτης, γεμάτο με μπάρες πρωτεΐνης, αποστειρωμένο νερό, μπαταρίες, φακούς και ραδιοφωνάκια, έτοιμο να αντιμετωπίσει την Αποκάλυψη με την ίδια τάξη που κάνει ανακύκλωση πλαστικού.

Μόνο που αν βάλεις μέσα όλα αυτά που ζητάει η κεντρική διοίκηση των Βρυξελλών – ρούχα, κουβέρτες, εργαλεία, έγγραφα, μετρητά, φάρμακα – δεν μιλάμε για σακίδιο. Μιλάμε για στρατιωτικό σάκο (λουκάνικο στην στρατιωτική ορολογία) εκστρατείας, από αυτόν που αν τον φορτωθείς για να πας μέχρι το περίπτερο στην Κυψέλη για τσιγάρα, οι περαστικοί θα σε κοιτάζουν με οίκτο νομίζοντας ότι είσαι φαντάρος που πήρε δυσμενή μετάθεση στην Λήμνο και έχασε το καράβι την τελευταία στιγμή λόγω μποτιλιαρίσματος των δρόμων. Αν, μάλιστα, καταφέρεις να στριμώξεις όλο αυτό το hardware μέσα σε ένα τυπικό Ελληνικό διαμέρισμα των 50 τετραγωνικών, η επιβίωση ξεκινάει από το ίδιο σου το σπίτι: εσύ δεν θα χωράς πλέον μέσα και θα αναγκαστείς να βγάλεις το βράδυ στο μπαλκόνι, κάνοντας παρέα στον εξωτερικό ανεμιστήρα του κλιματιστικού.

Φυσικά, η είδηση αυτή προκάλεσε ρίγη συγκίνησης και πανικού στους Βορειοευρωπαίους. Στη Γερμανία και τη Σουηδία, οι πολίτες έτρεξαν έντρομοι στα σούπερ μάρκετ για να αδειάσουν τα ράφια από κονσέρβες φασολιών και να μελετήσουν τα κρατικά φυλλάδια πολιτικής προστασίας.

Την ίδια ώρα, ο Έλληνας απλά πήρε μια βαθιά γουλιά από τον φραπέ του και χαμογέλασε με τη γνωστή, ιστορική συγκατάβαση διότι η οδηγία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δεν έφθασε ακόμη στη χώρα μας.

Για τον μέσο κάτοικο αυτής της χώρας, η «κατάσταση έκτακτης ανάγκης» δεν είναι ένα δυστοπικό σενάριο του μέλλοντος για το οποίο πρέπει να προετοιμαστεί, είναι το στάτους κβο. Είναι η Δευτέρα, η Τρίτη και η Τετάρτη του. Ζούμε σε ένα καθεστώς μόνιμου survivor από την εποχή που οι πρόγονοί μας ανακάλυψαν τον χαλκό, έφτιαχναν κρεβάτια επάνω στα δένδρα και, μαζί με αυτά, τη γραφειοκρατία. Τι να μας πει το επίσημο κράτος της Στοκχόλμης για διακοπές ρεύματος και κρίσεις; Στην Αθήνα, αρκεί μια ξαφνική καταιγίδα των 2 μποΥφόρ για να μεταμορφωθεί η λεωφόρος Κατεχάκη σε Νιαγάρα και να κοπεί το ρεύμα επειδή ένας εργολάβος της ΔΕΗ αποφάσισε να αφήσει τα καλώδια ανοιχτά και να πάει για τσίπουρα.

Οι Ευρωπαίοι έχουν την αυταπάτη ότι αν αντέξουν 72 ώρες, μετά θα εμφανιστεί η κρατική μηχανή με ελικόπτερα για να τους σώσει. Ο Έλληνας έχει το μεγάλο πλεονέκτημα της αυτογνωσίας: ξέρει πολύ καλά ότι κράτος δεν υπάρχει, οπότε δεν περιμένει και κανέναν.

Το Ελληνικό Κιτ 72 Ωρών, θα πρέπει να περιέχει:

1.Xanax (1mg και άνω): Το εθνικό μας ηρεμιστικό. Χωρίς αυτό, η κρίση δεν ξεκινάει στις 72 ώρες, αλλά στο πρώτο πεντάλεπτο που θα συνειδητοποιήσεις ότι η ουρά στην τράπεζα δεν κινείται.

2.Lexotanil & Stedon: Για τις δύσκολες ώρες που το Xanax παραδίδει τα όπλα, συνήθως μετά την έκδοση των κοινοχρήστων ή την εκκαθάριση του ΕΝΦΙΑ.

3.Depon σε κούτες: Το φάρμακο-πασπαρτού που στην εγχώρια ιατρική κουλτούρα θεραπεύει τα πάντα, από το απλό μπούκωμα μέχρι την καθολική οικονομική χρεοκοπία.

4.Φραπές και κάψουλες Espresso: Το πραγματικό καύσιμο του έθνους. Αν το ηλεκτρικό δίκτυο καταρρεύσει και δεν πάρει μπροστά η εσπρεσιέρα, ο πολιτισμός και η κοινωνική ειρήνη θα διαλυθούν μέσα σε ένα τέταρτο.

5.Το ταπεράκι της μαμάς: Το μοναδικό αυτοχρηματοδοτούμενο, αυτόνομο σύστημα εφοδιασμού τροφίμων που δεν επηρεάζεται από καμία διεθνή κρίση και ανανεώνεται αυτομάτως μέσω της μητρικής ενοχής.

Τι θα συμβεί όταν το Wi-Fi διακοπεί για 72 ώρες

Ας είμαστε ειλικρινείς. Ο Έλληνας δεν φοβάται ούτε τον πόλεμο, ούτε την έλλειψη τρεχούμενου νερού. Το αληθινό, ωμό σενάριο τρόμου που μπορεί να ισοπεδώσει τη χώρα είναι ένα γενικό μπλακάουτ στο διαδίκτυο και στα δεδομένα της κινητής τηλεφωνίας.

Αν το Wi-Fi διακοπεί για τρεις μέρες, η ιστορία θα γραφτεί ως εξής:

A)0-3 ώρες: Το ρούτερ δέχεται απανωτά, βίαια χτυπήματα στο κουμπί της επανεκκίνησης.

B)3-6 ώρες: Τα Xanax αρχίζουν να καταναλώνονται σαν καραμέλες βουτύρου.

Γ)12 ώρες: Εμφανίζονται τα πρώτα οξεία στερητικά σύνδρομα από την απουσία των μαραφετιών Facebook, Instagram Twitter και TikTok.

Δ)24 ώρες: Ο κόσμος βγαίνει στα μπαλκόνια, όχι για να χειροκροτήσει ή να τραγουδήσει, αλλά επειδή βρίσκεται στα πρόθυρα νευρικού κλονισμού, μη γνωρίζοντας αν η πρώην τους ανέβασε καινούριο story.

Ε)48 ώρες: Απόλυτο χάος. Οι άνθρωποι αναγκάζονται, λόγω έλλειψης οθόνης, να κοιτάξουν τον/τη σύζυγό τους στα μάτια και να ανταλλάξουν κουβέντα για πρώτη φορά μετά το 2012.

ΣΤ)72 ώρες: Η απόλυτη σιωπή. Σκιές ανθρώπων περιφέρονται σαν ζόμπι στους δρόμους, κρατώντας κινητά και ψάχνοντας ένα ελεύθερο δίκτυο με κωδικό “12345678” για να πιαστούν από τη ζωή.

Η Σύγκρουση των Κόσμων

Η Κομισιόν συμβουλεύει να έχουμε μετρητά σε μικρά χαρτονομίσματα. Στο μέσο ελληνικό σπίτι, τα μόνα μετρητά που υπάρχουν είναι κάτι τσαλακωμένα 5ευρα που είχαν ξεχαστεί στην τσέπη του Χειμωνιάτικου μπουφάν. Η Ευρώπη ζητάει μια τσάντα άμεσης αποχώρησης. Η τσάντα του Έλληνα είναι όντως έτοιμη στο πορτμπαγκάζ, αλλά περιέχει μαγιό, αντηλιακό και ρακέτες, σε περίπτωση που η κρίση σκάσει Παρασκευή και ευνοεί το τριήμερο. Η Ε.Ε. λέει να ακολουθούμε τις οδηγίες του 112. Στην Ελλάδα, όταν ηχεί το 112, ο πληθυσμός απλά βρίζει τον ενοχλητικό ήχο, πατάει «οκ» και συνεχίζει να σχολιάζει την επικαιρότητα στην καφετέρια.

Ας αφήσουμε, λοιπόν, τους Ευρωπαίους να μετράνε τα λίτρα νερού και τις κονσέρβες τους. Ο Έλληνας είναι γεννημένος για τα δύσκολα. Με ένα Xanax κάτω από τη γλώσσα και έναν φραπέ στο χέρι, ας έρθει και ο Αρμαγεδδώνας. Αρκεί μόνο να έχουμε σήμα, γιατί το να ζήσεις το τέλος του κόσμου χωρίς να μπορείς να το κάνεις story για να πάρεις καρδούλες, είναι η μόνη πραγματική τραγωδία, γιατί ο Έλληνας – παρά τις ιδεολογικές του διαφορές –,είναι αγαπησιάρης λαός.