Από το μπλογκ του Βαγγέλη

Σεξ και Εκκλησία, του Βαγγέλη Παυλίδη

Spread the love
Είναι γεγονός πως καθώς περνούν τα χρόνια όλο και χάνεται η επαφή με τη θαυμάσια γλώσσα μας. Το λεξιλόγιό μας γίνεται όλο και πιο φτωχό ενώ έχουμε φτάσει στο σημείο να χρησιμοποιεί η νεολαία μας τα Greeklish, χωρίς να έχω καταλάβει για ποιόν λόγo ακριβώς. Ευτυχώς όμως που υπάρχουν μερικοί φωτισμένοι ιεράρχες που διατηρούν ζωντανή την γλώσσα μας! Ευτυχώς που σύγχρονοι κληρικοί συνεχίζουν την παράδοση (;) του κρυφού σχολειού διδάσκοντας τα ορθά ελληνικά. Έτσι, θεωρώ απολαυστικές τις εκάστοτε δημόσιες παρεμβάσεις του Πειραιώς Σεραφείμ, κυρίως για την αρχαιοπρεπή γλώσσα (από κάτι τέτοια θα είχε εμπνευστεί ο μεγάλος Μπόστ). Μ’ αρέσει όμως και το ύφος που βγάζει φωτιά και λαύρα θυμίζοντας προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης, μα και τα επιχειρήματα που προσπαθούν να δώσουν επιστημονική χρειά στον βαθύτερο σκοταδισμό.


Θυμάμαι μια ανακοίνωση του Αγίου Πειραιώς για τον στοματικό έρωτα, που τον χαραχτηρίζει ως “…τρομακτική τραγικότητα της παραχρήσεως των σωματικών οργάνων και της παραχρήσεως της θεοδότου ελευθερίας μας“, μου θύμισε μια λέξη που την είχα ξεχάσει σε κάποιο σκονισμένο ράφι του κρανίου μου: ΠΕΟΛΕΙΧΙΑ, από το λείχω, γλείφω δηλαδή, και πέος. Νάσαι καλά, άγιε!
Ενθουσιασμένος τώρα, τό’ ψαξα λίγο παραπάνω το πράγμα. Η λέξη απουσιάζει από το “Λεξικόν της Ελληνικής Γλώσσης” του Σκαρλάτου Δ. του Βυζαντίου, έκδοση 1895. Η λέξη επίσης δεν υπάρχει στο “Ελληνικό Λεξικό” Τεγόπουλου -Φυτράκη, αλλά ούτε και στη “Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια” του Πυρσού. Αλλ’ ω! του θαύματος, υπάρχει στον Μπαμπινιώτη! Εδώ όμως τώρα αρχίζουν τα ενδιαφέροντα. Ο Μπαμπινιώτης πάει ακόμα παρακάτω και παραθέτει και μια άλλη λέξη: “αιδοιολειχία”, αυτό δηλαδή που κάνει ο άντρας στη γυναίκα.
Ντρέπομαι κι ανατριχιάζω, βέβαια, και μόνο που αναφέρω τέτοιες χυδαίες -όπως λέει ο άγιος- πράξεις. Θεωρώ όμως το θέμα σοβαρό επειδή στην απανταχούσα του μητροπολίτη η αιδιολειχία δεν αναφέρεται. Τι συμβαίνει εδώ; Αγνοεί μήπως ο άγιος την ύπαρξη της πράξης αυτής; Μα τότε πώς γίνεται να γνωρίζει τη μια και να μη γνωρίζει την άλλη; Ή μήπως η αιδοιολειχία επιτρέπεται, σε αντίθεση με την πεολειχία.
Εδώ, ο άγιος Σεραφείμ που, όπως μας διαβεβαιώνει, κινείται “εκ λόγων ποιμαντικού χρέους και ποιμαντικής ευθύνης”, αφήνει ένα τεράστιο κενό. Από τη μια μας προειδοποιεί κραδαίνοντας τη ρομφαία του ότι “τα οψώνια της αμαρτίας είναι θάνατος” αλλά από την άλλη δεν ξεκαθαρίζει το θέμα της αιδοιλειχίας. Τι θα κάνουμε, άγιε; Έχουμε μεγάλη αβεβαιότητα και αγωνία και περιμένουμε το συντομότερο νέα απανταχούσα που θα εξειδικεύει το θέμα -για να ξέρουμε πώς να πορευτούμε.


Επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του  σκιτσογράφου Βαγγέλη Παυλίδη

SHARE
RELATED POSTS
Vangelis Pavlidis
Διεθνής Ημέρα της Γης – International Earth Day, του Βαγγέλη Παυλίδη
Τόνος, παλαμίδα, λακέρδα… ούζο, του Βαγγέλη Παυλίδη
Η μαύρη βροχή, του Βαγγέλη Παυλίδη

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.