Αναγνώστες

Προκήρυξη σε μέλλοντα στιγμιαίο, του Νάσου Αθανασίου

 

                                         Προκήρυξη Ι 

                                         σε μέλλοντα στιγμιαίο

                               Ενώ κυκλοφορείτε δύσπιστοι, 

                  με περπατησιά μεντόρικη και με τα χέρια πίσω, 
                            εγώ θα φορολογήσω τις διδαχές σας.

                Τι κι αν θώρρεψα κλέφτικα αλαργέματα από φαμίλλιες φτωχικές, 

                                τα χείλη μου δε σκάσανε, 
                     ούτ΄ έφτυσα το κόρφο μου για “το μακριά από μας”, 

                           Τους μπάτσους όμως δεν κάλεσα 
                και τις γρίλλιες μισόκλειστες τις άφησα ως ήταν.

                      Ράφτης εγώ και η χαρά μου κοστούμι.

                  Γυμνό με βλέπει μόνο η παντοδυναμία μου.

   Θα ρίξω μπόι,τεχνητά,να αναστιγματίσω σύνολα χαρωπά και μαζώξεις.

                        Θα πάψω τη φρικαλέα μου αγρύπνια 

                           και θα ελιχθώ στα τοξικά βέλη 
                       που πληγιάζουν τις παρανυχίδες μου 
                         και στην τρέλλα με πλησιάζουν.

               θα ξεβράσω τα συμπτώματα μου στις ακτές σας 

                           και θα λιαζόμαστε όλοι αμίλητοι 
                             με ομπρέλες τα προσχήματα. 
                        Μετά θα τα περισυλλέξουμε μαζί. 
                      Με πλαστικές σακούλες ταξιδίου. 
                   Για τελευταία φορά.Θα αποπλυθούμε. 
                         Σε κάποιους θα χαρίσω κανά δυό. 
                                  Τα φανερότερα.

                    Με φθορικές λάμπες θα ξελεκιάσω όσα δεν έκανα

                             και μ’ένα κάταγμα του αντιτακτού, 
                                          όσα ναι.

                     Θα ξεχαρβαλώσω τους γοφούς μου 

                       για να μπερδέψω τις κόρες σας, 
                και με φούμο θα πασαλείψω τα γένεια μου,
                   ως λείος να κριθώ για την ανομιά μου.

                                   Θα συνεχίσω..


* Ο Νάσος Αθανασίου παρουσιάζεται: “Γεννήθηκα το 1982 στην Αθήνα. Πέρασα ξυστά από σχολεία, γήπεδα και πανεπιστήμια. Καλός μόνο σε ό,τι με κέρδιζε. Με κέρδισαν, λοιπόν, τα μαθηματικά και τα παιδιά και έτσι έγινα καθηγητής. Οι φίλοι λένε πως έχω εμμονές. Τους πιστεύω. Λάτρης του Nietzsche και του Βάρναλη. Κυνικός, μα και δοτικός σε ό,τι θεωρώ πως είναι αληθινό.


Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.
The article expresses the views of the author iPorta.gr

Βιβλίο: ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΕ ΔΕΚΑ ΠΡΑΞΕΙΣ”, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΙΛΝΤΙΣΙ

SHARE
RELATED POSTS
13151741_10207909895578231_5093440124938901213_n.jpg
Γράμμα από μια ξανθιά, που την λένε γιαγιά σου, της Άννας Κοντοπίδη
Δυο ποιήματα “Χωρίς πυξίδα” του Κώστα Σκανδαλίδη
Η μεταβλητή του εαυτού μας χρειάζεται, φίλε, του Θεόδωρου Καραγιάννη

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.