Από το μπλογκ του Βαγγέλη

Ο Βαγγέλης Παυλίδης απαντά στον Προυστ για την Πόρτα

Spread the love

Ποιο είναι το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας;
Ο αυθορμητισμός, νομίζω. Μα ρωτήστε και κανέναν άλλον για μένα.

Ποια αρετή προτιμάτε σ’ έναν άντρα; Ποια αρετή προτιμάτε σε μια γυναίκα;
Θα ενώσω τις ερωτήσεις: Ποια αρετή προτιμάτε σ’ έναν άνθρωπο; Oπως και να’χει προτιμώ αυτούς που δεν φορούν μάσκα και που σε κοιτούν κατάματα. Όμως… με κίνδυνο να χαραχτηριστώ πολιτικά μη ορθός και σεξιστής… ε, να, οφείλω να ομολογήσω πως έχω μια φυσική προτίμηση για τις γυναίκες.

Τι εκτιμάτε περισσότερο στους φίλους σας;

Την φιλία τους βέβαια αλλοιώς δεν θα’ταν φίλοι. Είμαι ευτυχής που έχω τέσσερις πέντε τέτοιους που αν τύχει και φωνάξω θα έρθουν τρέχοντας, θα με σηκώσουν κι αν χρειαστεί θα μ’ αφήσουν να κλάψω στον ώμο τους. Πώς το έλεγε το βιβλίο των Αρχαίων της Γ’ Γυμνασίου; “Πιστεύω τω φίλω. Ο φίλος τον φίλον εν πόνοις και κινδύνοις ου λείπει”.

Το βασικό σας ελάττωμα;
Ας δούμε τα εφτά θανάσιμα αμαρτήματα:
ΟΚΝΗΡΙΑ -ανάλογα με πιο πλευρό θα ξυπνήσω.

ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ -πιστεύω όχι. 
ΛΑΙΜΑΡΓΙΑ – Ας πούμε πως μ’ αρέσει το καλό φαγητό. 
ΛΑΓΝΕΙΑ – ε, τί να λέμε τώρα, όσο να’ναι. 
ΑΠΛΗΣΤΙΑ -όχι. 
ΟΡΓΗ -ουουου… κρατάτε αποστάσεις, ιδιαίτερα αν δείτε καπνό να βγαίνει από τ’ αυτιά μου. 
ΖΗΛΟΦΘΟΝΙΑ – θαρρώ πως υπήρξαν μια δυο φορές που ζήλεψα την γυναίκα του πλησίον μου πράγμα που, δυστυχία μου, παραβαίνει και την 10η Μωσαϊκή εντολή.

Η βασική σας απασχόληση;
Σχεδιάζω, σχεδιάζω, σχεδιάζω, σχεδιάζω κι ενδιάμεσα γράφω και λιγάκι. Μαγειρεύω κιόλας σε καθημερινή μάλιστα βάση. H Noomi λέει θα με ξαναπαντρευόταν αν και ήδη έχουμε παντρευτεί (ο ένας τον άλλον) δυο φορές.

Τι είναι για σας ευτυχία;
Ξέρω γω; Δεν ονειρεύομαι “άλλη γη, άλλα μέρη” και δεν ζητάω πολλά. Βολεύομαι μια χαρά όπως είμαι.

Τι είναι για σας δυστυχία;
Μάλλον το να μην είμαι ευτυχής

Αν δεν ήσασταν ο εαυτός σας, ποιος θα θέλατε να ήσασταν;
Ε; Γιατί;

Ποιός θα ήταν για σας ο ιδανικός τόπος για να ζήσετε;
Ζω εκεί που επέλεξα μετά πολύ ψάξιμο και προσπάθεια. Ζω με τους ανθρώπους που επίσης διάλεξα (ή που με διαλέξανε). Λιγάαακι πιο κοντά να ήταν η θάλασσα…

Το αγαπημένο σας χρώμα;
Μα όλα τα χρώματα είναι ωραία από μόνα τους! Είναι οι άσχετοι συνδυασμοί που τα χαλάνε.

Το αγαπημένο σας λουλούδι;

Δεν μπορώ να πω. Τα λουλούδια μου αρέσουν γενικά μα μου αρέσει και το πράσινο. Πολύ πράσινο.

Το αγαπημένο σας πουλί;
Θα νομίσετε ίσως η κουκουβάγια, μα όχι. Προτιμώ το γεράκι. Σαν τα Spitfire, σαν τα Stuka, ρε παιδί μου. Τι σοφός ο λαός που τα ονόμασε ανεμογάμηδες, τα γεράκια! Τα χαζεύω εδώ στη Λαχανιά να αιωρούνται, να βουτάνε και να ξανανεβαίνουν στα ύψη… κι έτσι μου’ρχεται ν’ απλώσω κι εγώ τα χέρια και να τ’ ακολουθήσω.
Μη γελάτε παρακαλώ, έχω επίγνωση του πόσο γελοίος θα φαινόμουν -γελοιογράφος γαρ.

Οι αγαπημένοι σας συγγραφείς ή ποιητές; Οι αγαπημένοι σας συνθέτες; Οι αγαπημένοι σας ζωγράφοι;
Θα ενοποιήσω τις τρεις ερωτήσεις που έχουν σχέση με την τέχνη.
Πολλά τα είδη μουσικής και πολλοί οι συνθέτες. Πολλά τα είδη ζωγραφικής και πολλοί οι ζωγράφοι… το ίδιο και οι συγγραφείς και ποιητές. Διάφορα στυλ, διάφορα νοήματα και συναισθήματα, διάφοροι τρόποι έκφρασης. Πώς να συγκρίνει κανείς; Ποιος είναι καλύτερος ο Μιχελάγγελος ή ο Πικάσσο; Πώς και γιατί να διαλέξω; Γι αυτό, αν και βέβαια έχω ορισμένες προτιμήσεις, μου είναι σχεδόν αδύνατο να ξεχωρίσω ένα δυο μόνο ονόματα, μέσα σ’ αυτόν τον χείμαρρο ήχων, σχημάτων και χρωμάτων. Θα το κάνω πρόχειρα για τις ανάγκες του “Προύστ” αλλά μετά μεγάλου φόβου και δισταγμού μήπως ξεχάσω ή αδικήσω κάποιον. Μ’ αρέσει λοιπόν ο Καββαδίας, κι ο Αναγνωστάκης και ο Ντίκενς, κι ο Μαρκές, κι ο Παπαδιαμάντης, και η Άγκαθα Κρίστι και ο Εντγκαρ Αλλαν Ποε και ο Τζόζεφ Κόνραντ… και βάλε. Από μουσική ακούω σχεδόν τα πάντα, ανάλογα με την περίπτωση. Στο σπίτι ακούω κλασσική κυρίως, από προ-αναγεννησιακή μέχρι και οτιδήποτε μπαρόκ, με προτίμηση στο τσέλο και το όμποε. Μ’ αρέσει και το εκκλησιαστικό όργανο. Όταν με πιάνει και θέλω να βγάλω τον στάσιμο αέρα απο το στήθος μου συνοδεύω και καμιά άρια από τις κλασσικές όπερες, βοηθούντος του γεγονότος ότι ο πλησιέστερος γείτονας είναι στα 2,5 χλμ. Στην ταβέρνα αλλάζουν βέβαια τα πράγματα. Για ζωγράφους… πάλι μπερδεύομαι… Bosch, Vermeer, van Gogh, Picasso, Botticelli, Matisse, Magritte, Chagall, Pieter Bruegel ο Πρεσβύτερος. Ε, αυτήν τη δουλειά θα κάνουμε τώρα;

Οι αγαπημένοι σας ήρωες από την λογοτεχνία;
Ο Μικρός Πρίγκηπας, ο Σέρλοκ Χολμς, ο Winnie the Pooh

Οι ήρωες σας από την πραγματική ζωή;
Δεν έχω ήρωες. Υπάρχουν όμως κάποιοι για τους οποίους λέω: Μπράβο του, ρε. Να κι ένας άνθρωπος που θά’θελα να του σφίξω το χέρι.

Ποιες ιστορικές προσωπικότητες αντιπαθείτε περισσότερο;
Δεν μπορώ να σκεφτώ κάποιον συγκεκριμένο. Υπήρξαν πολλοί “κακοί”, αντιπαθητικοί όμως; Άλλο αυτό, αν και συνήθως τα δυο πάνε μαζί.

Με ποια προσωπικότητα ταυτίζεστε;

Σας παρακαλώ! Βολεύομαι μ’ αυτό που είμαι αν και -μεταξύ μας- μερικές φορές μου βγάζω την γλώσσα στον καθρέφτη.

Το αγαπημένο σας όνομα;

Ελληνικά ονόματα με σημασία: Αστερόπη, Θάλεια, Αλεξάνδρα, Δανάη, Άλκηστις, Ηώ, Μερσίνη, Ίρις…

Τι μισείτε περισσότερο;
Βαριά κουβέντα το μίσος. Ας πούμε πως δεν χωνεύω τους εξυπνάκηδες, όσους παίρνουν τον εαυτό τους πολύ στα σοβαρά, τους εκδικητικούς, τους υστερόβουλους, αυτούς που πιστεύουν πως βρέθηκαν στη γη σε κάποια θεία αποστολή.

Ποιο στρατιωτικό γεγονός θαυμάζετε περισσότερο;
Κανένα επιθετικό-καταχτητικό. Είναι αντίθετα προς την ιδεολογία μου, άσχετα αν από καθαρά στρατιωτική άποψη μπορεί η εκτέλεσή τους να ήταν θαυμάσια, μια και ένα έγκλημα ακόμα μπορεί να είναι “τέλειο“. Υπάρχουν αντίθετα πάμπολλα παραδείγματα ηρωισμού και αυτοθυσίας στην άμυνα ιερών, οσίων, ιδεών, πιστεύω.

Με ποιο φυσικό ταλέντο θα θέλατε να είστε προικισμένος;
Δεν ξέρω αν είναι ταλέντο, μα πολύ θα ήθελα να πετάω.

Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;
“Ανώδυνα, ανεπαίσχυντα, ειρηνικά” – για να αντιγράψω την ευχή της χριστιανικής εκκλησίας.

Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτό τον καιρό;
Σε παραζάλη και σύγχυση, μα αυτό δεν είναι τωρινό. Ιδέες, σχέδια, να κάνω τούτο να κάνω τ’ άλλο. Δεν ξέρω από πού ν’ αρχίσω και πού να τελειώσω με αποτέλεσμα να μην κάνω τίποτα στο τέλος. Μέρες τώρα , ας πούμε, θέλω να φτιάξω ένα σκαμνί για όταν βάζω τα ξύλα στο τζάκι μα δεν μπορώ να καταλήξω σ΄ένα σχέδιο. (Σημειωτέον πως τα σχέδια γίνονται στο κρεβάτι πριν με πάρει ο ύπνος και μετά μεταφέρονται στο χαρτί). Ευτυχώς που το βράδυ στην ταβέρνα του χωριού ισορροπεί η εσωτερική μου μπαλάντζα καθώς προσγειώνομαι σε πράγματα αληθινά: την βροχή που άργησε φέτος, τις πατάτες που μόλις άρχισαν να τις μαζεύουν, τα σιτάρια που τώρα σπέρνονται, τις ελιές που φέτος πήγαν κατά διαβόλου ή τις κατσίκες που φάγαν της καημένης της Νίνας τα λουλούδια.

Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;
Αν πράγματι πρόκειται για λάθη, σε όλα. Λάθη είμαστε ανθρώπους κάνουμε.

Σε ποιες περιπτώσεις λέτε ψέματα;
Το ξέρετε βέβαια εκείνο με τον Κρητικό που έλεγε πως όλοι οι Κρητικοί είναι ψεύτες. Αν τώρα σας πω πως κι εγώ πάντα λέω ψέματα;

Τι απεχθάνεστε περισσότερο στην εμφάνισή σας; 
Έχω μια τρίχα στο κεφάλι που στέκεται ίσα πάνω και δεν λέει να κάτσει, παρ’ όλες τις πομάδες, τα κολύρια και τα διάφορα άλλα θεμιτά και αθέμιτα μέσα που χρησιμοποιώ. Θα την έκοβα την άτιμη μα μου έχουν μείνει τόσο λίγες!

Ποιες λέξεις ή φράσεις χρησιμοποιείτε υπερβολικά;
“Μαλάκα” πάντως δεν λέω

Τι ή ποιόν αγαπάτε περισσότερο στη ζωή σας;
Τώρα τι θέλετε, να με χωρίσει η γυναίκα μου, να μ’ απαρνηθεί ο γιός μου, να χάσω τον καλύτερό μου φίλο, να με δαγκώσει ο σκύλος μου ο Οθέλος, να μην ξαναπιάσω μολύβι στο χέρι μου… τι θέλετε, για να καταλάβω δηλαδή.

Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο; 
Πώς είπατε;

Το αγαπημένο σας “motto”;
“Η γελοιογραφία πρέπει να ασκείται με την επιδεξιότητα χειρούργου και τις προθέσεις χασάπη” -Ronald Searle.


* Ο Βαγγέλης Παυλίδης είναι σκιτσογράφος με διεθνείς διακρίσεις. Περισσότερα εδώ
SHARE
RELATED POSTS
Ο εκτροχιασμός, του Βαγγέλη Παυλίδη
Ψηφίστε ελεύθερα, του Βαγγέλη Παυλίδη
Vangelis Pavlidis
Ρόδος, Ιούνιος 1480 – Rhodes, June 1480, του Βαγγέλη Παυλίδη

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.