Ο κ. Βασίλειος Μαστρογιάννης είναι Διδάκτωρ Δημοσίου- Διοικητικού Δικαίου. Επίσης, ήταν υποψήφιος Βουλευτής Φθιώτιδας με το ΠΑΣΟΚ

ΠΟΙΟ ΚΟΜΜΑ ΕΓΓΥΑΤΑΙ ΤΗ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ

Ο σημερινός Πρωθυπουργός έθετε διαχρονικά το δίλημμα για σταθερότητα ή ακυβερνησία.

Χρήσιμο είναι τώρα, με δεδομένο ότι αυτή η κυβέρνηση έκλεισε τον κύκλο της, να θέσουμε το ερώτημα διαφορετικά:

Ποιος σχηματισμός, ποια πρόσωπα και   με τι αξιοπιστία, κοινωνική βάση και πολιτικό σχέδιο, μπορούν να ανταποκριθούν πραγματικά στις απαιτήσεις της νέας εποχής, απέναντι σε αυτό το καθεστώς;

Γιατί το σίγουρο είναι ότι η πλειοψηφία των πολιτών έχει αποφασίσει να γυρίσει σελίδα και να απαλλαχτεί από τη σημερινή όζουσα κατάσταση, όσο και αν τα ελεγχόμενα ΜΜΕ και ΜΚΔ, προσπαθούν να πείσουν ότι ΄΄όλα βαίνουν καλώς΄΄.

Η φθορά της κυβέρνησης από τα συνεχόμενα σκάνδαλα, την ανικανότητα διαχείρισης σοβαρών αλλά και απλών ζητημάτων και την αλαζονεία, είναι μεγάλη, αλλά δεν λύνει το πρόβλημα από μόνη της, καθότι χρειάζεται και πειστική αντιπολίτευση.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας δεν βλέπει μόνο κρίση προσώπων, αλλά κρίση εμπιστοσύνης συνολικά προς το πολιτικό σύστημα. Αυτό δεν λύνεται με συγκολλήσεις κορυφής ή με νέα λογότυπα, πειραματισμούς και ανέξοδη υποσχεσιολογία που την πλήρωσε με δραματικό τρόπο η κοινωνία στο παρελθόν, αλλά με σοβαρό πρόγραμμα διακυβέρνησης, αξιοπιστία, καθαρότητα, ικανότητα στελεχών και στέρεη δημιουργία ελπίδας για ένα καλύτερο μέλλον.

Το ΠΑΣΟΚ – Kίνημα Αλλαγής έχει αυτή τη στιγμή ένα βασικό πλεονέκτημα, καθώς φαίνεται πιο «κανονικοποιημένο» και οργανωτικά πιο συνεκτικό σε ένα σημαντικό κομμάτι των προοδευτικών ανθρώπων, απέναντι στη λογική των θολών διακηρύξεων ΄΄περί μέλλοντος και αβεβαίου΄΄, που λανσάρουν με αγωνία τελευταία κάποια μέσα που ανήκουν σε γνωστούς επιχειρηματίες.

Έχει βέβαια πράγματα που μπορεί να του καταλογίσει κανείς από το πρόσφατο κυρίως παρελθόν, αλλά έχει να υπερασπιστεί και να αναδείξει ένα πολύ σημαντικό έργο από τη διακυβέρνησή του που αφορά κυρίως τους θεσμούς, τη Δημοκρατία, την κοινωνική δικαιοσύνη, την ισότητα, την αποκέντρωση και την τοπική αυτοδιοίκηση, το ΑΣΕΠ, τη ΔΙΑΥΓΕΙΑ, το opengov και τόσες ακόμα μεταρρυθμίσει που οι πολίτες θα μπορούν να του αναγνωρίσουν.

Πέρα όμως από το παρελθόν έχει αναδείξει και καταθέσει πρόσφατα ένα σοβαρό πρόγραμμα για την επόμενη μέρα διακυβέρνησης, με επεξεργασμένες θέσεις όπως η κατοικία, το κράτος δικαίου, οι θεσμοί, η παραγωγική ανασυγκρότηση, η παιδεία, η υγεία και τα εξωτερικά θέματα με πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική ( όπως έκανε πάντα) που είναι αρκετά για να το εμπιστευτεί ο κόσμος.

Μπροστά μας έχουμε ένα εκλογικό σύστημα που ανταμείβει τον πρώτο. Η κυβέρνηση και η δεξιά παράταξη δεν θέλει και το έχει δείξει με κάθε τρόπο ότι δεν θέλει απέναντί της το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, γιατί αναγνωρίζει ότι μόνο από αυτό τον χώρο με τη σημαντική πολιτική παρακαταθήκη και τις ρίζες στην Ελληνική κοινωνία, κινδυνεύει να χάσει την εξουσία. Συνακόλουθα έχει παγιώσει την αντίληψη και έχει αποδειχθεί από τα πρόσφατα εκλογικά αποτελέσματα ότι δεν φοβάται, κανέναν άλλον σχηματισμό ή πρόσωπο, γι αυτό κάνει ότι περνά από το χέρι της απέναντί του να βρίσκεται οποιοσδήποτε άλλος εκτός από το ΠΑΣΟΚ.

Αυτό δεν χρειάζεται να είναι κανείς πολιτικός επιστήμονας, αναλυτής ή ιστορικός να το αντιληφθεί καθότι είναι ηλίου φαεινότερο.

Συνεπώς  αν μιλάμε εκλογικά από καθαρά ρεαλιστική σκοπιά, σήμερα το ΠΑΣΟΚ είναι το μόνο που μπορεί να αποτελέσει τον βασικό αντίπαλο της Νέας Δημοκρατίας και ιδεολογικά και πολιτικά και στελεχιακά. Είναι δηλαδή αυτό που μπορεί ρεαλιστικά να διεκδικήσει κυβερνησιμότητα σε σύντομο ορίζοντα, όχι ίσως επειδή έχει ενθουσιάσει την κοινωνία, αλλά επειδή δείχνει πιο έτοιμο και θεσμικά σταθερό. Οι συγκεκριμένοι δε  άξονες πολιτικής που προωθεί, κατά την εφαρμογή τους θα ωφελήσουν την πλειοψηφία του Ελληνικού λαού κι όχι τις ισχνές μειοψηφίες και τα μεγάλα οικονομικά τζάκια που ωφελούνται σήμερα από την κυβερνητική πολιτική.