Περιγραφή μιας ζωής που πέρασε βιαστικά και με έντονο αποτύπωμα αγάπης και συνεργασίας πολύχρονης, πολυδιάστατης και ανέφελης… Μιας φιλίας θερμής, χτισμένης στα άρρητα της καρδιάς…

Μέρες πριν, μιλώντας στο τηλέφωνο σχεδιάζαμε, οργανώναμε, γελούσαμε… Όπως πάντα…

Και σήμερα αποχαιρετισμός… Απίστευτο και απροσδόκητο το φευγιό σου…Και δάκρυ αλλιώτικο, από εκείνα των τραγουδιών της εργογραφίας μου, που μου προκαλούσε η ανεπανάληπτη πάντα ερμηνεία σου, ιδίως στις “Άγιες Μνήμες”, σε μουσική Μίμη Πλέσσα, που το εμπνευστήκαμε και το αφιερώσαμε στη Γενοκτονία του Μαρτυρικού Πόντου και του ευρύτερου Μικρασιατικού Ελληνισμού αλλά και σε όλα όσα μου εμπιστεύτηκες τη φωνή σου…

Φιλαράκι μου αγαπημένο, ήδη μου λείπει η παρουσία σου και που δεν θα σε ξανακούσω, στα δικά μας…

Που δεν θα ξαναταξιδέψουμε πολιτιστικά σε όλον τον κόσμο, τραγουδώντας “Ελλάδα”…

Ήσουν γέλιο, ήσουν δόσιμο, ήσουν καρδιά, ήσουν φως…

Ενώσου τώρα με το Άκτιστο Φως και τραγούδα στους αγγέλους τη “χαμένη σου πατρίδα”, που τόσο ύμνησες και σε καθόρισε…

Καλό κατευόδιο, Λιζετάκι μου!…

Καλό πέρασμα στον δικαιωμένο Πόντο του απάνω κόσμου!…