Ο Δημήτρης Κατσούλας είναι συνταξιούχος του Ταμείου Νομικών. Παρουσιάζεται: “Εν συντομία λοιπόν, έχουμε και λέμε: Με καταγωγή από την Μεσσηνία, αποφάσισα εν μέσω Πανδημίας COVID-19, να αποχωριστώ την Ελλάδα και να εγκατασταθώ στο Μιλάνο, βρίσκοντας διέξοδο στις αναζητήσεις μου Μουσική και Θέατρο, όπου παραμένουν οι μεγάλες μου Αγάπες. Μότο ζωής: ΥΠΝΟΣ, Ο ΜΙΣΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ|

Στην  Συνεδρίαση της Βουλής (22/4/2026) συζητείται η άρση ασυλίας 13 βουλευτών του κυβερνώντος κόμματος, με βάση την δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελέως που έχει διαβιβαστεί, στην οποία (δικογραφία) είτε γίνονται αναφορές στα ονόματά τους είτε διατυπώνονται και συμπεράσματα περί εμπλοκής τους στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Σε κάθε Συνεδρίαση της Βουλής προσέρχονται και μαθητές ανά την Επικράτεια, προκειμένου να ξεναγηθούν τόσον στο κτίριο της Βουλής όσον και στην αίθουσα ‘Ελευθέριος Βενιζέλος’ κατά πρώτον και από ενωρίς το πρωί, παρακολουθώντας μετέπειτα και το Κοινοβουλευτικό Έργο μαζί με τους δασκάλους ή καθηγητές τους.

Οι μαθητές καταφθάνουν στο Σύνταγμα με το βλέμμα της περιέργειας γι αυτά που θα τους δοθεί η ευκαιρία να παρακολουθήσουν, φορώντας τα φούτερ με τις κουκούλες τους, χωρίς φυσικά να εκλαμβάνονται ως τρομοκράτες, κρατώντας και από ένα κινητό στο χέρι προκειμένου να απαθανατίσουν στιγμές τόσον από το ιστορικό κτίριο όσον και κατά την ενημέρωσή τους στις διάφορες αίθουσες, οι οποίες ομολογουμένως αξίζουν της προσοχής για την ιστορία των εκατόν πενήντα ετών και πλέον που κουβαλούν.

Αφού έχει περατωθεί η ξενάγησή τους, εισέρχονται στην αίθουσα του Κοινοβουλίου, εκεί όπου καθημερινά παράγεται νομοθετικό έργο. Με το που αντικρίζουν τα έδρανα, η πρώτη απογοήτευση είναι ορατή: ‘Καλά, πού είναι οι τριακόσιοι βουλευτές που έχει επιλέξει με την ψήφο του ο Ελληνικός λαός’, αναρωτούνται. ‘Γιατί είναι άδεια τα έδρανα;’. Κι ενώ περίμεναν μια αίθουσα πλήρη βουλευτών, αντί αυτού αντικρίζουν πέντε-έξι βουλευτές να διαβάζουν χαρτιά και έναν προεδρεύοντα που μοιάζει να παλεύει με τη μεσημεριανή υπνηλία προσπαθώντας να στηρίξει το κεφάλι του, καθότι το ηλεκτρονικό ρολόι της Βουλής δείχνει 12:48.

Ο ξεναγός, χαμηλόφωνα αρχίζει να ομιλεί για την Δημοκρατία, τον Κοινοβουλευτισμό, την πλειοψηφία και την Αντιπολίτευση πώς διαμορφώνονται, ενώ οι μαθητές γνέφουν καταφατικά, καθότι το μυαλό τους βρίσκεται ήδη στα Goody’s ή στα Zara της Ερμού. Οι πιο ‘ψαγμένοι’ προσπαθούν να εντοπίσουν κάποιον διάσημο βουλευτή ο οποίος έγινε γνωστός από τις Επιτροπές που ασχολήθηκαν με τον ΟΠΕΚΕΠΕ, για να βγάλουν μια κρυφή φωτογραφία – η οποία θα ανέβει στο Instagram με λεζάντα ‘Doing politics’ ή ‘Mood: Democracy’ – παρόλο που η αυστηρή κυρία της ασφάλειας τους κοιτάζει ως έτοιμη να κατασχέσει ακόμα και τα κινητά με τις αναμνήσεις τους-φωτογραφίες.

Η κορύφωση της εμπειρίας έρχεται όταν ο Πρόεδρος της Βουλής έχει πλέον ξυπνήσει, αφού ο υπάλληλος που εναλλάσσει τα ποτήρια με τα νερά – έξυπνα και χωρίς να τον σημαδεύει η κάμερα – ρίχνει σταγόνες στο κεφάλι του για να ξενυστάξει. Τώρα ο Πρόεδρος είναι έτοιμος να τους καλωσορίσει: ‘Από τα άνω θεωρεία της Βουλής – αφού ξεναγήθηκαν στο κτίριο της Βουλής και στην αίθουσα Ελευθέριος Βενιζέλος – παρακολουθούν τη συνεδρίαση 34 μαθητές από το 62^Ο Λύκειο Φτιαξιδωμάττας. Η Βουλή σας καλωσορίζει παιδιά, και σας εύχεται καλή πρόοδο’. Για μερικά δευτερόλεπτα, νιώθουν οι πρωταγωνιστές της χώρας. Κορδώνουν την πλάτη, παίρνουν ύφος σοφού γέροντα κοιτώντας κάτω την άδεια αίθουσα με υπεροψία. Μόλις τελειώσει η φάση αυτή, βυθίζονται ξανά στο κάθισμα, αναρωτώμενοι αν τα πρόσωπά τους τα συνέλαβε η κάμερα του Κοινοβουλίου για να τα προβάλει μέσα από το Κανάλι ‘Βουλή’ για να τους δει και η γιαγιά τους στο χωριό που ανελλιπώς και φανατικά παρακολουθείς τις συνεδριάσεις.

Αποχωρώντας, οι περισσότεροι έχουν αποκομίσει μια βασική γνώση: Η Βουλή έχει πάρα πολύ ωραία κόκκινα χαλιά και οι καρέκλες είναι πολύ πιο αναπαυτικές από τα θρανία του σχολείου. Η δημοκρατία μπορεί να περιμένει, η τυρόπιτα όμως στο Σύνταγμα, ποτέ. Εκτός πια και έχει προθυμοποιηθεί ο Πρόεδρος της Βουλής και τους έχει ετοιμάσει το καφενείο της Βουλής για πάρτι τους. Έτσι, επειδή είναι ομορφόπαιδα και δεν τον ξύπνησαν με τις φωνές τους καθ’ ον χρόνο εισέρχονταν στον ναό της Δημοκρατίας.