Ο Γιάννης Πανούσης είναι Ομότιμος Καθηγητής Εγκληματολογίας του Παν/μιου Αθηνών και ποιητής-συγγραφέας. Έχουν εκδοθεί ποιητικές συλλογές με το όνομά του και στο παρελθόν με το ψευδώνυμο Γιάννης Απαρθινός.

Διαβάστε όλα τα άρθρα του Γιάννη Πανούση ΕΔΩ

Δεν γνωρίζουμε ποιός είναι τούτος ο άγνωστος

που μας ξενίζει με τη μορφή και τη σιωπή του

Αντώνης Μακρυδημήτρης, Νοσταλγία

Λόγω της υπαρξιακής αγωνίας και της επιστημονικής αλαζονείας έχουν δημιουργηθεί διαφόρων ειδών θρησκευτικές αντιλήψεις και προσεγγίσεις του σύγχρονου ανθρώπου ως προς το Επέκεινα

Αγνωστικιστές, πανθεϊστές, άθεοι αποτελούν μερικές από τις τρέχουσες πνευματοψυχικές πεποιθήσεις των ελλήνων

Ως εκεί τα πράγματα είναι ανεκτά, καθώς ο δικαιωματισμός  έχει ξεφύγει από τα γήινα[sic] κι έχει επεκταθεί και στα επουράνια

Όταν όμως το θρησκευτικό συναίσθημα των άλλων, πιστών και θρησκευόμενων, προσβάλλεται από κινήσεις μικρο-πολιτικής σκοπιμότητας, τότε η ανεκτικότητα φτάνει στ’ακραία όριά της

Από το Ντοστογιεφσκικό ‘αν δεν υπάρχει Θεός, όλα επιτρέπονται’ μέχρι τη μη-έντιμη στάση του ‘αθεόφοβου’ και την υποκριτική στάση του ‘θεομπαίχτη’, όπου διαπιστώνεται , ως κοινός παρονομαστής των μεν και των δε, η έλλειψη φραγμών στην παραβίαση των ηθικών κανόνων, αλλά κυρίως  επι-δεικνύεται μία ασυγχώρητη ,από τους πολίτες συνανθρώπους , προβολή του μηνύματος ‘δεν πιστεύω στο Θεό, όμως έχω το [πολιτικό;] δικαίωμα να τον χρησιμοποιώ για την άγρα ψήφων’ , υπάρχει μεγίστη αξιακή απόσταση

Τα παραπάνω δεν αφορούν κάποια συγκεκριμένη ενέργεια ,αλλά αναφέρονται σε –δυστυχώς- προσδοκώμενες από πολλούς, χριστιανούς και μη, ανάρμοστες συμπεριφορές ψηφοθηρίας, πέραν των κανόνων και των ορίων της ηθικής και της δεοντολογίας

ΥΓ.: Αν κάποιος θέλει ‘να σώσει την ψυχή του’[;] και να συγχωρεθεί από το λαό για τα λάθη του, ο πλέον ορθός δρόμος είναι ‘η συγγνώμη’. Όλα τα υπόλοιπα μυρίζουν ‘ντρίπλες εντυπωσιασμού’