Ανοιχτή πόρτα Πόρτα στην Πολιτική

Ωραίοι άνθρωποι λοιπόν, της Μάρως Κακαβέλα

Η Μάρω Κακαβέλα ήταν υποψήφια ευρωβουλευτής με το ΠΟΤΑΜΙ και τώρα επανήλθε στην κανονικότητά της ως μηχανολόγος μηχανικός.

(Ευχαριστήρια κάρτα)

Ασκήσεις ηρεμίας σε μια χώρα που χρόνια τώρα κλυδωνίζεται ανάμεσα στον παραλογισμό και στον βαθύ σκοταδισμό. Σε μια πατρίδα που διασκορπίστηκε στα 4 σημεία του ορίζοντα τον 20ο αιώνα, που κυοφόρησε, σχημάτισε και έθρεψε τις λέξεις Ξένιος Ζευς, νόστιμον ήμαρ και φιλοξενία και τώρα κλείνει τ’ αυτιά της στην ανάγκη μιας ξεριζωμένης ζωής να γίνει κοινωνός μιας παιδείας, που η ίδια προσπαθεί απεγνωσμένα να πείσει ότι μεταλαμπάδευσε στην οικουμένη. Εκεί λοιπόν στις ηρωικές και πένθιμες κάλπες, οι ωραίοι ως Έλληνες (ερωτηματικόν και θαυμαστικόν και απαξιωτικόν) ψηφοφόροι και πολίτες αυτής της άστεγης γενέθλιας χώρας, αμνήμονες και αγνώμονες, συνεχίζουν την οικεία παράδοση του λαϊκισμού και εξοστρακίζουν τα παιδιά της, θυσία ενός θυμού (του όποιου θυμού).

Ασκήσεις αναπνοής, σε ένα σύμπαν που κατακλύζεται από την πληροφορία, που ο καθείς μας αυτοανακηρύσσεται μέγας τιμητής, που οι πύρινοι λόγοι βάζουν φωτιά στο διαδίκτυο (μια που το Μάτι κοντεύει να κλείσει έναν ολόκληρο χρόνο πια), που το μικρό, το ευτελές, το μη πασπαλισμένο με γκλίτερ και χρυσόσκονη αυτοπροβολής, δεν έχει καμία τύχη. Ωραίοι άνθρωποι, ωραία ήσυχα άρθρα, ωραίος λόγος στρωτός, ρέων και ενδιαφέρων, που περνάει και χάνεται και γλιστράει και μας διαφεύγει. Και μένουμε όλοι ανενημέρωτοι, έμπλεοι αμφιβολιών και ενεοί μπροστά στον ορυμαγδό μιας λάσπης που μας παραφυλάει σε κάθε μας βήμα.

Ασκήσεις επί χάρτου και αναμνήσεων, μπροστά στον αδυσώπητο εχθρό, τον χρόνο που απηνώς λιγοστεύει την απόσταση μας από την ακροτελεύτια ανάσα, και μας αναγκάζει σε προσκλητήρια απόντων και παρόντων, σε βαθμολογίες και βαθμολογήσεις πεπραγμένων και μη, στον διαχωρισμό της ήρας από το στάρι, στην πειθαναγκαστική επιλογή του ποιος πραγματικά μας αγαπάει (κι εκεί είναι που περισσεύουν τα δάχτυλα των χεριών και μένουμε να τα κοιτάμε ορφανά) και ποιος καλά έκανε και τράβηξε τον δρόμο του μακριά από τα πατήματα μας. Ωραίοι άνθρωποι, φίλοι κι εραστές ακριβοί, σε κρεβάτια κοντινά και σε γειτονιές ξενιτεμένες.

Ασκήσεις, πάντα ασκήσεις, μόνο ασκήσεις, από τον καιρό του θρανίου και του σχολείου. Όλη μας η ζωή μια πρόσθεση και μια αφαίρεση. Ποιος μένει, ποιος φεύγει, ποιος έρχεται, ποιος διαγράφεται από τις λίστες, ποιος έριξε μαύρη πέτρα και ανάθεμα επί της κεφαλής μας, ποιος ήταν παρών και ποιος απών (… «Ήσουν απών Σήφη»!!!!!!!!!), ποιος μας γυάλισε και ποιος κακοφόρμισε στα λόγια και τις πράξεις. Όλα ένας λογαριασμός, ένα αποτέλεσμα, μια τελευταία σούμα. Ωραίοι άνθρωποι, που αψήφησαν τα αρνητικά πρόσημα, που διέγραψαν τα χρέη και ξαναματαξεκίνησαν από το μηδέν (και το άγαν) και πεισματικά έμειναν να φυλάν τον ίσκιο μας όταν εμείς ονειρευόμασταν θάλασσες κι αναχωρήσεις.

Τώρα, λίγες μέρες μετά τον ορυμαγδό των Ευρωεκλογών του 2019, τους μέτρησα και τους βρήκα Ωραίους, Όμορφους και Αρκετούς και τους ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

 Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.  

The article expresses the views of the author

iPorta.gr

SHARE
RELATED POSTS
Άγγελος χωρίς «φτερά»…, του Γιώργου Αρκουλή
llll.png
Πολιτική ανυπακοή και το δικαίωμα της αντίστασης, του Νίκου Βασιλειάδη
Η Αφροδίτη και η Πόρτα, του Χρήστου Μαγγούτα

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.