Αλεξάνδρα Καρακοπούλου

Με φτερά αγγέλου ορθάνοιχτα σε πλησιάζω,

όσο και αν δεν το βλέπεις,

είναι εκεί μπροστά σου,

το φως,

αυτό που επιθυμείς τόσο πολύ

να νιώσεις

να αφεθείς στις χρυσές, λευκές ακτίνες του

και να αγαλλιάσει η ψυχή σου,

για να πετάξει

μακριά από τα δύσκολα σκοτάδια,

αυτά που όλοι μας παλεύουμε να αποδεχτούμε τελικά.

Αν το εμπιστευθείς,

αν το πιστέψεις,

αν το αφήσεις,

θα δεις,

θα το δεις.

Η φλόγα που’ χεις μέσα σου

θα είναι εκεί

θα μαλακώσει,

θα σε ζεσταίνει,

δεν θα σε κάψει ποτέ ξανά.

Σαν να εισακούστηκαν όλες σου οι προσευχές,

αυτές που έκανες,

καιρό τώρα,

πριν.