Ανοιχτή πόρτα Πόρτα σε ιστορίες/χρονογραφήματα/διηγήματα

Το σκίρτημα, της Αναστασίας Φωκά

Την αγαπούσε αυτή την ενόχληση! Αυτό το σφίξιμο στο στομάχι. Ήταν ένας γλυκός κόμπος, χωρίς πόνο, χωρίς κανένα δυσάρεστο συναίσθημα… Κι ύστερα αυτό το τρέμουλο στα πόδια; Αυτό κι αν το αγαπούσε. Γιατί ήξερε ότι το αμέσως επόμενο βήμα είναι το φτερούγισμα στο στήθος, που θολώνει το μυαλό!
Ένα ανεπαίσθητο χαμόγελο ζωγραφίζεται από το πουθενά στα χείλη. Το πρόσωπο ξαφνικά αλλάζει. Λάμπει! Ναι, λάμπει! Φωτίζεται όλος του ο κόσμος.
Τίποτα δεν έχει τη δύναμη να χαλάσει αυτή τη στιγμή. Είναι δική του και όσο κρατάει αυτό το όνειρο θέλει απλά να το φωνάξει σε όλο τον κόσμο. Η λάμψη του είναι αρκετή! Και όσο περνάει η ώρα και το σφίξιμο στο στομάχι δυναμώνει, το τρέμουλο στα πόδια πλέον γίνεται ενοχλητικό, τόσο πιο πολύ θέλει να το φωνάξει.
Μα δεν χρειάζεται. Του είναι αρκετό που έχει απέναντι του αυτά τα μάτια. Που πριν καλά καλά γίνουν εικόνα στο μυαλό, σκίρτημα στο στήθος, έχουν κερδίσει μια θέση στην καρδιά του…

Αναστασία Φωκά

Αναστασία Φωκά

SHARE
RELATED POSTS
11805980_1612074449065268_1929602863_n.jpg
Ήρθαμε για τα χαλιά, της Ματίνας Ράπτη-Μιληλή
Ο ανθρώπινος έρωτας στην Πασχαλιάτικη κατάνυξη!, του Δρ Θάνου Ασκητή
Είναι ν’ απορείς…, του Γιώργου Αρκουλή

Leave Your Reply

*