Ανοιχτή πόρτα ΕΥ ΖΗΝ

Του Βυθού, του Μάνου Στεφανίδη

Ο Μάνος Στεφανίδης είναι Ιστορικός Τέχνης και Αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του ΕΚΠΑ

Τα μαλλιά της έτσι όπως φύτρωναν πυκνά πάνω στο μικρό και τρυφερό κρανίο ευωδιάζοντας, έμοιαζαν με κήπο άγριο… Ήταν το όριο ανάμεσα στο επιθετικό ζώο και το κατευναστικό φυτό. Πριν ακόμα διαχωριστούν τα είδη, πριν ξεκόψουν από την μήτρα της θάλασσας.

Θ’ άξιζε να σπαταλήσει όλη την υπόλοιπη ζωή του μιλώντας για τα μαλλιά της. Αυτή την Χαίτη του μυστικού αγριμιού που ήταν. Κι όταν βύθιζε μέσα τους το πρόσωπο του, έβλεπε ξεκάθαρα, με την ανάσα κομμένη, ν’ αργοσαλεύουν κοράλλια σε ωκεάνιο βυθό. Πνιγόταν τότε από ευτυχία και ήθελε να κρατήσει την εικόνα αυτή για πάντα … Δεν τα κατάφερε.

* Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.  

The article expresses the views of the author

iPorta.gr

SHARE
RELATED POSTS
Ο Αριστοτέλης τα λέει άριστα, αλλά ποιος τον ακούει, του Γιάννη Κούρτη
Τελετές φωτός, του Κωστή Α. Μακρή
Στην “αλλαγή” (αν γίνεται) του χρόνου, του Νίκου Βασιλειάδη

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.