Ανοιχτή πόρτα Κοινωνία - Ελλάδα - Οικονομία

Τα λόγια και οι φωνές, οι τόσο εκκωφαντικές, των νεκρών…, του Μάνου Στεφανίδη

Μόνο στη Ρόδο

Αποστόλου Παύλου 50, Βενετοκλέων, 

Pane di capo: Λεωφόρος Ρόδου-Λίνδου (ύψος ΙΚΑ), Λεωφόρος Κρεμαστής & «Πηγές Καλλιθέας»

Ο Μάνος Στεφανίδης είναι Ιστορικός Τέχνης και Αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του ΕΚΠΑ

 

Όσο πιο πολύ σιωπάς,
τόσο πιο καθαρά
σ ‘ ακούω.

…στη μνήμη του πατέρα μου

(Τσαρούχης, Τζεφιρέλι, Κάλλας, Μινωτής, Μπεργκάντσα. Α, τα λόγια κι οι φωνές, οι τόσο εκκωφαντικές, των νεκρών …

ή, αυτών που είναι πια ίδιοι νεκροί για σένα. Ίδια φαντάσματα. Τόσο εύγλωττες οι σιωπές τους, τόσο ακαταμάχητη η επιχειρηματολογία τους. Κι εμείς πάλι … όσο περνάει ο καιρός τόσο περισσότερο απολαμβάνουμε τον διάλογο με τους νεκρούς, τους παντοτινούς, τους αμετακίνητους φίλους μας)

* Λυπάμαι όσους διαμαρτύρονται για την ζωή τους παρότι, την κρίσιμη ώρα, δεν πήραν το ρίσκο της ευτυχίας, το κόστος του πάθους. Δεν τόλμησαν να ζήσουν επιλέγοντας την ασφάλεια του μικροαστικού πένθους. Τώρα ψευτοκλαίνε στα όρια μιας μίζερης ευτυχίας που φτιάχτηκε από αρνήσεις, συμβιβασμούς κι υποχωρήσεις. Αφού δεν διακινδύνευσαν το απόλυτο, πώς ζητούν από το απόλυτο να τούς ευλογήσει; Εμείς όμως; Α, εμείς … τραγούδια και χορούς για το Πένθος. Και ξεφαντώματα!

* Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.

The article expresses the views of the author

iPorta.gr

SHARE
RELATED POSTS
Πρόγραμμα περιοδείας κου Μανώλη Γλυνού και «Συμμαχίας Νοτίου Αιγαίου» Μεγάλη και Λαμπρή Εβδομάδα
Απρόσκλητοι επισκέπτες, του π.Μάξιμου Παναγιώτου
Αν ήταν παιδιά μου…, του Δημήτρη Κατσούλα [Για τους φυλακισμένους στρατιωτικούς]

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.