Ανοιχτή πόρτα ΕΥ ΖΗΝ

Στο φως γιατί…, του Νίκου Βασιλειάδη

Εμείς οι άνθρωποι είτε με γνώση είτε με άγνοια είμαστε πάντοτε στον δρόμο μας. Περπατάμε στο δρόμο μας. Ακολουθούμε τον δρόμο μας. Δρόμοι που διαμορφώνονται από την πίστη μας σε αυτούς, μια συνεχής πορεία που οφείλεται σε μια απόφαση οποία επιδρά δραστικά στις αισθήσεις και τις επιθυμίες μας. Αυτή η απόφαση τι περισσότερες φορές είναι προϊόν της σκέψης και του τρόπου που προσλαμβάνουμε τον κόσμο και μπορούμε να πούμε πως σχεδόν όλοι μας καθημερινά όταν βαδίζουμε στον δρόμο που έχουμε χαράξει με αυτόν το καθορισμένο τρόπο σκέψης βαδίζουμε με κλειστά τα μάτια, με υποτροφικές τις αισθήσεις. Αν τώρα κάτι εναντιωθεί σε αυτή την πίστη, αν κάτι προκαλέσει ένα πλήγμα ικανό να την μετατοπίσει ή να την αμφισβητήσει, τότε οι αισθήσεις μας ξαφνιάζονται, τότε είναι η στιγμή που ανοίγουν απότομα τα μάτια μπροστά στο άγνωστο, το ακατάληπτο, αυτό που βρίσκεται έξω από τον ομφαλό της πίστης.

Από αυτό το άνοιγμα των ματιών μοιάζει να μπαίνουν άφθονα με ταχύτητα χιλιάδες, εκατομμύρια μόρια φωτός. Ενός φωτός που παρέμενε έξω απ’ τα μάτια για πολύ καιρό και που τώρα εισβάλει επιθετικά, λεηλατικά μέσα στο μυαλό μας και αποκαλύπτει την σαθρότητα των παραδοχών μας, Ήμασταν τυφλοί και ξαφνικά τυφλωνόμαστε από το τραχύ αυτό λαμπερό φως. Πολλοί δεν γνωρίζουμε πώς να αντιδράσουμε σε αυτή τη νέα κατάσταση. Ενίοτε αντιδρούμε αντανακλαστικά. Θέλουμε να απομακρυνθούμε από αυτή. Θέλουμε να επιστρέψουμε στην βεβαιότητα που μας είχαμε επιβάλλει, να ξεφύγουμε από αυτόν τον αντιχώρο της πίστης μας. Η πρότερη πίστη μας όμως έχει ήδη κλονιστεί και εμείς δεν μπορούμε να αιωρούμαστε για πάντα σε μια μετέωρη κατάσταση. Ή θα γίνουμε μέρος του φωτός που μας αποκαλύπτεται, ή θα σκεπάσουμε τα μάτια με τα χέρια και θα μείνουμε μόνο απαθείς παρατηρητές χωμένοι στη σκιά παρά στο φως, κατά κάποιο τρόπο ηδονοβλέπτες.

Αν τελικά αποστρέψουμε τα μάτια μας στο φως θα μείνουμε για πάντα ξένοι προς το νέο , όποιο κι αν είναι αυτό. Δε θα μπορούμε να μετέχουμε, και η διαδρομή μας πια δεν θά’ναι παρά μία πλάνη. Στο φως γιατί… Πρέπει να είσαι το μυστήριο, δε μπορείς να είσαι απλά μέρος αυτού.

Νίκος Βασιλειάδης

llll.png  

* Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.

The article expresses the views of the author

iPorta.gr


Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.
The article expresses the views of the author iPorta.gr

Βιβλίο: ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΕ ΔΕΚΑ ΠΡΑΞΕΙΣ”, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΙΛΝΤΙΣΙ

SHARE
RELATED POSTS
Τελετές φωτός, του Κωστή Α. Μακρή
Λαλίστατα τα χείλη των ευσεβών, του Αλέξανδρου Μπέμπη
Επαναλειτουργεί ο Ξενώνας Διαμονής Ηλικιωμένων Ατόμων στην Μονή του Πανορμίτη στη Σύμη

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.