Πόρτα στον Πολιτισμό

Σκάβοντας το φως, του Μάνου Στεφανίδη

Spread the love

Ο Μάνος Στεφανίδης είναι Ιστορικός Τέχνης και Αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του ΕΚΠΑ

Ίσως ο πιο μεγάλος ζωγράφος – ζωγράφος του εικοστού αιώνα. Πιο κολορίστας από τον Matisse, πιο αισθησιακός από τον Picasso, πιο μυστηριώδης από τον Bacon και πιο δεινός συνεχιστής εκείνου του δράματος που λέγεται φως από όλους τους Ιμπρεσιονιστές. Συνέχισε γενναία το συμβολικό σκάψιμο της εικόνας από εκεί που το άφησε ο Gaugin.

Επειδή και για τον Bonnard ζωγραφική είναι ένα μυστήριο που διεκπεραιώνεται με φως και ήττα της σκιάς ενώ οι μορφές υφίστανται μόνο και μόνο για να λιώνουν ανάμεσα στην φωταύγεια και τις σκιές όπως το μέλι μέσα στο τσάι. Οι φιγούρες αποδίδονται σαν αιχμάλωτες μέσα στη σαγήνη και την πυκνότητα του χώρου παραδομένες στην ενδοσκόπηση χωρίς να φοράνε τα εφήμερα πρόσωπα τους. Ένταση, σιωπή, ακινησία. Όλα τα τρομερά συμβαίνουν μέσα σε κλειστά δωμάτια, στα λουτρά που η υγρασία λάμπει σαν νεφέλωμα του γαλαξία και που το δέρμα γίνεται πέπλο της μέρας και φόρεμα της νύχτας. Τίποτε σπουδαίο δεν συμβαίνει εξωτερικά πλην της αδράνειας. Όλα εξελίσσονται ένδον. Όπως συμβαίνει εξάλλου και σε όλα τα μεγάλα έργα τέχνης.Σκάβοντας το φως

Ίσως ο πιο μεγάλος ζωγράφος – ζωγράφος του εικοστού αιώνα. Πιο κολορίστας από τον Matisse, πιο αισθησιακός από τον Picasso, πιο μυστηριώδης από τον Bacon και πιο δεινός συνεχιστής εκείνου του δράματος που λέγεται φως από όλους τους Ιμπρεσιονιστές. Συνέχισε γενναία το συμβολικό σκάψιμο της εικόνας από εκεί που το άφησε ο Gaugin.

Επειδή και για τον Bonnard ζωγραφική είναι ένα μυστήριο που διεκπεραιώνεται με φως και ήττα της σκιάς ενώ οι μορφές υφίστανται μόνο και μόνο για να λιώνουν ανάμεσα στην φωταύγεια και τις σκιές όπως το μέλι μέσα στο τσάι. Οι φιγούρες αποδίδονται σαν αιχμάλωτες μέσα στη σαγήνη και την πυκνότητα του χώρου παραδομένες στην ενδοσκόπηση χωρίς να φοράνε τα εφήμερα πρόσωπα τους. Ένταση, σιωπή, ακινησία. Όλα τα τρομερά συμβαίνουν μέσα σε κλειστά δωμάτια, στα λουτρά που η υγρασία λάμπει σαν νεφέλωμα του γαλαξία και που το δέρμα γίνεται πέπλο της μέρας και φόρεμα της νύχτας. Τίποτε σπουδαίο δεν συμβαίνει εξωτερικά πλην της αδράνειας. Όλα εξελίσσονται ένδον. Όπως συμβαίνει εξάλλου και σε όλα τα μεγάλα έργα τέχνης.

ΥΓ.

” Αυτό που δεν έχουμε κι αυτό που δεν είμαστε μάς επαληθεύει… Όσο για τον έρωτα…Αν διασταυρωθείς τυχαία στο δρόμο κι εκείνος κοιτάζει αλλού, δήθεν ότι κάτι τού έπεσε, απλώς αποφεύγει να θυμηθεί ότι σε ξέχασε …”

Κική Δημουλά

 Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.   

The article expresses the views of the author      

iPorta.gr 

SHARE
RELATED POSTS
18-82811MOYSEIOKALAVRYTWN.jpg
Ιστορίες για «εκείνα που δεν λέγονται» από το Μουσείο Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος
Φεστιβάλ Αντιγήρανσης 2015: Ψυχισμός και Aντιγήρανση (23/5/15)
m02-232935rotonta.jpg
Συνάντηση του Ευρωπαϊκού Δικτύου της UNESCO στη Θεσσαλονίκη

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.