Κοινωνία - Ελλάδα - Οικονομία Πόρτα στην Ιστορία

«Σε στάση Προσοχής», του Δημήτρη Ι. Μπρούχου

28 Οκτωβρίου. Κάθε χρόνο τέτοια μέρα, η Ελλάδα ντύνεται τα χρώματά της, θυμάται την αποστολή της, το ιστορικό ΟΧΙ, τους πεσόντες ήρωες που αξιώθηκαν της μέγιστης τιμής να αγωνιστούν για τα Χώματα της Πατρίδας που δόξασαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι, για τα Ιερά και τα Όσια της Φυλής,αγωνιζόμενοι υπέρ βωμών και εστιών, μέχρι της τελικής νίκης.
Αισθάνομαι την ανάγκη να σταθώ σε στάση προσοχής, μπροστά στους πρώτους πεσόντες του Έπους της Εθνικής Ομοψυχίας:

Στον υπολοχαγό (και προαχθέντα επ’ ανδραγαθία μετά θάνατον σε λοχαγό) Αλέξανδρο Διάκο, γεννημένο στη Χάλκη της σκλαβωμένης Δωδεκανήσου το 1911, που έζησε στη Ρόδο, που βρέθηκε στην Πρώτη Γραμμή του Μετώπου και που έπεσε μαχόμενος ηρωϊκά στην Πίνδο, στη θέση Τσούκα, την 1η Νοεμβρίου του 1940 και φέρεται ως ο πρώτος πεσών αξιωματικός του Στρατού Ξηράς.

Στον αντισυνταγματάρχη Χαράλαμπο Κεφαλόπουλο, γεννημένο το 1893 στη Χώρα της Σάμου, που ξεκίνησε ως δάσκαλος αλλά φλεγόμενος από φιλοπατρία, μετά την ένωση της Σάμου με την Ελλάδα, κατατάχτηκε στον στρατό και στη συνέχεια αρχικά ως ανθυπολοχαγός, πολέμησε σθεναρά σε όλα τα μεγάλα μέτωπα του Ελληνισμού. Στον ελληνοϊταλικό πόλεμο, ηγούμενος του 18ου Συντάγματος Πεζικού Σαμίων, παρά το ύψωμα 1211, έπεσε ηρωικά μαχόμενος στις 21 Νοεμβρίου του 1940 στο Βράνεστε, έφιππος, εφορμώντας μόνος κατά του εχθρού, σε μία απίστευτη θυσία, καθώς συνέβαλε στη μεγάλη αντεπίθεση του Ελληνικού Στρατού στο Μόραβα και στην κατάληψη της Κορυτσάς.

Στον αντισυνταγματάρχη (και προαχθέντα επ’ ανδραγαθία μετά θάνατον σε συνταγματάρχη) Μορντεχάι ή Μαρδοχαίο Φριζή, Ελληνο-εβραίο αξιωματικό, που γεννήθηκε το 1893 στη Χαλκίδα σε πολύτεκνη οικογένεια με όνειρό του να γίνει αξιωματικός και που πολεμώντας έναντίον του συντάγματος Αλπινιστών ΤΖΟΥ-ΛΙΑ, καβάλα στο άλογό του και εμψυχώνοντας τους άνδρες του, έπεσε ηρωϊκά μαχόμενος στην Πρεμετή, στις 5 Δεκεμβρίου του 1940. Ο ορθόδοξος ιερέας του στρατεύματος του έκλεισε τα μά-τια με την επιθανάτια εβραϊκή προσευχή: «Άκουσε Ισραήλ, ο Κύριος ο Θεός σου, ο Κύριος είναι ένας».
.
Στους ηρωϊκούς πολεμιστές του Δυτικοθεσσαλικού 5ου Συντάγματος στο θρυλικό Ύψωμα 731 (λόγω του υψομέτρου), και στον Διοικητή του, ταγματάρχη Δημήτριο Κασλά, που αντιμετώπισαν νικηφόρα τη μεγαλύτερη επίθεση του πολέμου 1940-41.

Και τέλος στον Άγνωστο Έλληνα απλό στρατιώτη, που με ζωγραφισμένο στα χείλη το χαμόγελο και το ψύχωμα, έδωσε τη ζωή του στο βωμό του χρέους.

Ας διδάξουμε επιτέλους κάποτε στα σημερινά παιδιά, που είναι ίσως πολύ καλύτερα από τα αντίστοιχα παλιότερων γενιών, πως αν δεν ανασάνουν συνείδηση και συναγερμό, αν δεν σκύψουν βαθιά μέσα τους και μέσα στη συλλογική μνήμη, αν δεν μάθουν πως πίσω από κάθε δικαίωμα κρύβεται ένα χρέος, ένα καθήκον και μια θυσία, τότε τίποτα απ’ όσα απολαμβάνουν, δεν θα τους ανήκει σε λίγα χρόνια.
Κι ως τότε, οι Άταφοι Νεκροί του Ελληνοϊταλικού Πολέμου, θα κυλιούνται στη λάσπη και στο χώμα της λησμονιάς:

«…Σχεδόν οχτώ χιλιάδες άταφοι, σε γη / Που Ελληνική μέσ’ στη συνείδησή μας μένει / Μοιάζουν θαρρείς στο χώμα μ’ ανοιχτή πληγή / Που ίσως κάποτε να γίνει γιατρεμένη / Νωπό το χώμα, σαν μετά από τη βροχή / Φέρνει στο φως ανθρώπων κόκαλα σπαρμένα / Κόβοντας μια ριπή της νίκης την ιαχή / Ελλήνων σώματα επέσαν δοξασμένα / Ξένε διαβάτη, πες στους Έλληνες, εδώ / Ακόμα είμαστε, πιστοί στο θέλημά τους / Εγώ όμως μάταια παλεύω για να δω / Την αναγνώριση, όσων ζούνε στη σκιά τους…»

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ !

Δημήτρης Μπρούχος

 

SHARE
RELATED POSTS
Ο Φίλης είπε αυτά που του είπαν να πει, του Χρήστου Μαγγούτα
Πέθανε η Άρτσι μετά από οκτώ χρόνια Υπηρεσίας στο Τ.Ε.Ν.Ξ. του Στρατού Ξηράς
Μαρί Τυσσώ (1761-1850): τα κέρινα ομοιώματα, της Δήμητρας Παπαναστασοπούλου

Leave Your Reply

*