Ανοιχτή πόρτα Πόρτα σε ιστορίες/χρονογραφήματα/διηγήματα

Σαν εδώ, πουθενά αλλού!, του Μάνου Στεφανίδη

 

Μάνος Στεφανίδης 

Έχω μάθει να μετράω τη ζωή μου ως τώρα με το Πάσχα της κάθε χρονιάς που έχω βιώσει. Τα θυμάμαι όλα! Από παιδί. Από τον Άη Δημήτρη στα Ταμπούρια ως την Αγία Φωτεινή Ν. Σμύρνης και τον Άγιο Σπυρίδωνα στο Παγκράτι. Επειδή είναι αλήθεια, πικρή αλήθεια σήμερα, πως σαν την Μεγαλοβδομάδα και το Πάσχα στην Ελλάδα, πουθενά αλλού δεν έχει. Πουθενά! Γι’ αυτό πονάει τόσο πολύ.

Πουθενά αλλού δεν χορεύει τέτοια Άνοιξη αρμονικά με μιαν τέτοια παράδοση. Σε οποιαδήποτε γωνιά της χώρας κι αν βρεθείς. Σε βουνά, σε πεδιάδες, σε θάλασσες και νησιά. Το Πάσχα το απολαμβάνουν εξίσου και αυτοί που δραπετεύουν στις ιδιαίτερες πατρίδες τους αλλά και όσοι επισκέπτονται τα εκκλησάκια της Πλάκας ή Ψυρρή. Της Σαλαμίνας ή της Αίγινας.

Το Πάσχα εδώ είναι παντού ιδιαίτερο. Παντού μαγικό. Επειδή πουθενά αλλού παρά μόνο εδώ η μεταφυσική δεν καθίσταται τόσο νομοτελειακά και αβίαστα φυσική. Πουθενά αλλού δεν έχουν έτσι τα δώδεκα ευαγγέλια, η Αποκαθήλωση και ο Επιτάφιος. Δεν είναι έτσι η περιφορά του νεκρού Ιησού, φορτωμένου με αγριολούλουδα και γαζίες και τον κόσμο γύρω ν’ ακολουθεί σιωπηλός ανάμεσα σε κήπους που ευωδιάζουν.

Και λίγο μετά το πένθος και την χαρμολύπη, οι λαμπάδες της Αναστάσεως, τα κόκκινα αυγά και …το Δεύτε, λάβετε φως. Ιδίως αυτό. Ιδίως το φως που, ζεστό και διάφανο, λάμπει και θερμαίνει είτε ως λυκαυγές είτε ως αμφιλύκη. Ενώ οι λεμονιές, οι γαρδένιες κι οι κιτριές ζαλίζουν τους ζωντανούς με τα μύρα τους και τρελαίνουν τους πεθαμένους.

Πουθενά αλλού όπως εδώ! Γι’ αυτό μάς πονάει τόσο πολύ ο εγκλεισμός και η απομάκρυνση από τη φύση και τους φίλους. Γιατί ακόμα κι ο πιο δυστυχισμένος, έχει να θυμάται ένα θεσπέσιο, ελληνικό Πάσχα. Με νηστεία και με ευωχία. Με δάκρυα και χορούς. Το μοναδικό, ορθόδοξο Πάσχα των παγανιστών Ελλήνων!

ΥΓ.1 Επάνω φωτογραφία: Το πόσο μού λείπει η Τήνος αδέλφια δεν λέγεται. Πέρσι, στο νησί, Μεγάλη Παρασκευή, με την Σύρο να κολυμπάει αμέριμνη στο βάθος…

Κάτω φωτογραφία: Έχω γεμίσει το μπαλκόνι της Νέας Σμύρνης με αγριολούλουδα που μεταφύτευσα το φθινόπωρο από τον Άγιο Ρωμανό κι έχουν πιάσει! Προσομοίωση ανοιξιάτικης φύσης στο φετινό, τόσο διαφορετικό, Πάσχα της ζωής μας.

ΥΓ 2. Από την άλλη κάθε τόσο σού λένε: “Κι άλλος ένας εξηνταπεντάχρονος έχασε τη μάχη για τη ζωή! ”
Κουράγιο λοιπόν σ’ εμάς τους υπόλοιπους εξηνταπεντάχρονους και Καλό Πάσχα σε όλους και σε όλες!

* Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.  

The article expresses the views of the author

iPorta.gr


Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.
The article expresses the views of the author iPorta.gr

Βιβλίο: ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΕ ΔΕΚΑ ΠΡΑΞΕΙΣ”, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΙΛΝΤΙΣΙ

SHARE
RELATED POSTS
Για μια στάλα ομορφιάς, του Μάνου Στεφανίδη
Ο παιδότοπος στο πλάτωμα του βουνού, του Δημήτρη Κατσούλα
Ηρακλής Πουαρό ο μεγαλειώδης και Καμμένος-Τσιρώνης-Κουρουπλής οι ακανθώδεις, της Τζίνας Δαβιλά

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.