Ανοιχτή πόρτα Πόρτα στην Πολιτική

Πιστεύω σ’ένα Θεό….σε Εμένα, του Γιάννη Πανούση

Spread the love

Θα το βρείτε: σε “Πολιτεία”, “Πρωτοπορία” Αθήνας-Θεσσαλονίκης-Πάτρας, “Ιανός” Αθήνας και Θεσσαλονίκης, και σε όλα τα βιβλιοπωλεία της Ελλάδας και του εξωτερικού που θα ζητηθεί σε 2-5 ημέρες. β) ΗΠΑ μέσω του “Εθνικού Κήρυκα”. γ)στις εκδόσεις Φίλντισι  on line, με μειλ ή τηλεφωνικά 210 65 40 170 – [email protected]

όλα τα συγγραφικά έσοδα θα διατεθούν σε οικογένειες με παιδικό καρκίνο.


Ο Γιάννης Πανούσης είναι Καθηγητής Εγκληματολογίας του Παν/μιου Αθηνών.

Διαβάστε όλα τα άρθρα του Γιάννη ΠανούσηΕΔΩ

Πόσο με απωθούν οι άνθρωποι
που δεν γνωρίζουν από ήττες και απώλειες
Φρ.Σταυράκη, Ουδέν ανθρώπου δεινότερον

Πιστεύει άραγε κάποιος-οποιουδήποτε φρονήματος-ότι ζούμε στη Δυστοπία της γκριζόμαυρης Παγκοσμιοποίησης, ενώ κάπου μας περιμένει η Ευτοπία του κόκκινου Παράδεισου;

Πιστεύει κάποιος εχέφρων ότι κινδυνεύει η χώρα από μία Δικτατορία των τανκς και η Ανθρωπότητα από ένα εμβόλιο-τσιπάκι που θα ελέγχει τον εγκέφαλο δισεκατομμυρίων κατοίκων του πλανήτη[υπέρ ποίου και για ποιόν σκοπό];

Πιστεύει κάποιος –έστω με εγκύκλιες γνώσεις-ότι ο κάθε πολιτικός μπορεί να υποκαθιστά τον ειδικό επιστήμονα επειδή νομίζει ότι η εκλογή του δίνει τέτοιο δικαίωμα παντογνωσίας;

Πιστεύει κάποιος μη-ψεκασμένος ότι εχθρός μας δεν είναι ο φονικός Ιός αλλά η λειτουργία της Δημοκρατίας μας;

Πιστεύει κάποιος μη-εθελοτυφλών ότι θα έρθουν οι κακοί γείτονες για να μας υποδηλώσουν ξανά κι ότι μόνον ‘οι ξένοι’ μπορούν να μας σώσουν από τον πόλεμο;

Πιστεύει κάποιος θεωρητικός της Ιστορίας ότι η επι-στροφή στο παρελθόν [εμφύλιος, δικτατορία] θα μας λύσει προβλήματα του σήμερα και θα μας βοηθήσει ν’αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις του μέλλοντος;

Πιστεύει κάποιος αμφισβητίας ότι το καλύτερο φάρμακο θεραπείας του φόβου είναι η δημαγωγία;

Πιστεύει κάποιος αυτοαποκαλούμενος ‘προοδευτικός’ ότι το συνεχές ‘αντί’ και το αδιάκοπο ‘όχι’ συνιστούν πρόγραμμα αισιοδοξίας και διεξόδου από την κρίση;

Επειδή εικάζω ότι ουδείς πιστεύει πράγματι κατά βάθος τα παραπάνω, αλλά και ότι άπαντες θέλουν να πιστεύουν ότι έχουν δίκιο[απλώς επειδή το λένε οι ίδιοι],θα ήθελα να συμφωνήσουμε στα κάτωθι:

-δεν είναι δυνατόν να παίζουμε συνέχεια το ίδιο έργο ’Δόκτορ Τζέκυλ και Μίστερ Χάιντ’ με τον εαυτό μας[εναλλασσόμενοι στους ρόλους του καλού και του κακού κατά περίπτωση]

-δεν είναι δυνατόν να ευχόμαστε [κατά του εκάστοτε εχθρού μας] αυτό που φοβόμαστε [για εμάς] και να φοβόμαστε αυτό που ευχόμαστε

-δεν είναι δυνατόν να μην τρώμε μεν το σανό [των fake news των ΜΜΕ] αλλά να καταπίνουμε αμάσητες τις ‘αλήθειες’ των δικών μας πολιτικών χώρων

-δεν είναι δυνατόν να παρακμάζουμε άδοντες ‘επαναστατικά’ άσματα ,δίχως αίσθηση εθνικού χρέους, κοινωνικής ευαισθησίας και προσωπικής ευθύνης

-δεν είναι δυνατόν να καταγγέλουμε τους άλλους για όσα προκαλούμε εμείς οι ίδιοι

Δεν μπορώ να φανταστώ γιατί μερικοί δεν αισθάνονται την ανάγκη/υποχρέωση να συμβαδίζουν τα λόγια τους με τις σκέψεις τους [και κυρίως με τις πράξεις τους], γιατί ορισμένοι ερμηνεύουν με αυθαίρετους συλλογισμούς τη λαϊκή βούληση, γιατί πολλοί αποκτούν κάποιου είδους αυτοπεποίθηση όταν ψεύδονται[και τα ψέματά τους ‘περνάνε’ στο πλήθος], γιατί –ευτυχώς ελάχιστοι-αρέσκονται να εξαργυρώνουν επιταγές θυσίας άλλων.

Ίσως, όπως έλεγε ο Πσκάλ “Το πολύ [ελληνικό] φως σκοτεινιάζει το πνεύμα”, ίσως γιατί μας έχει γίνει [κακή] συνήθεια να εργαλειοποιούμε την Ιστορία, ίσως γιατί μας βολεύει καλύτερα το ζωτικό ψεύδος από τη σκληρή αλήθεια.

Σε κάθε περίπτωση η όλη συμπεριφορά μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο μόνος Θεός στον οποίο πιστεύουμε και προσκυνάμε είναι ο εαυτός μας.Αυτός και ουδείς έτερος.

ΥΓ1.: Προβλέπεται από το Σύνταγμα αναπληρωτής Πρόεδρος της Δημοκρατίας;

ΥΓ2.: Ο εγκόσμιος ‘ασκητισμός’ πρώην Πρωθυπουργών συνιστά πολιτική θέση ευθύνης;

ΥΓ3: Άλλος ποιος κρατάει το κοντρόλ της ζωής μας κι άλλο να μας επηρεάζουν τα con-troll

ΥΓ4.: ’’Είσαι πολύ τυχερός

            που δεν ασκείς κριτική

            Φθείρουν οι ανταπαντήσεις

           Αλλά πάλι δεν σ’ενδιαφέρει;

          Ή δεν έχεις γνώμη;’’[Σπ.Π.Ραδίτσας, Διαπιστώσεις]


Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.
The article expresses the views of the author iPorta.gr

Βιβλίο: ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΕ ΔΕΚΑ ΠΡΑΞΕΙΣ”, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΙΛΝΤΙΣΙ

SHARE
RELATED POSTS
Βρέχει φωτιά στην στράτα μου, του Νίκου Βασιλειάδη
Γάνιασαν και την έκαναν, του Νίκου Σταθόπουλου
Οι παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη νοθεύουν το Κράτος Δικαίου στην Ελλάδα, του Κώστα Αρβανίτη

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.