Η Ωραιοζήλη Τζίνα Δαβιλά είναι Θεολόγος (Msc “Η Θεολογία στον Σύγχρονο Κόσμο”), αρθρογράφος/ραδιοφωνική παραγωγός/εκδότρια του iPorta.gr.

Στις 25 Ιουλίου 1934 γεννήθηκε ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης. Μεστός αγάπης, λεπτού χιούμορ, ευφυΐας, απλότητας, ταπεινότητας, αγάπης και προσφοράς στον άνθρωπο. Ο “ασυρματιστής” του Θεού πάντα. Γιατί ο Άγιος είναι παρών, επομένως ζωντανός. Βλέπει, ακούει, μεσιτεύει. Όποιος κατανοήσει τι εννοώ. Όποιος δεν κατανοεί, θα έρθει η ώρα του να κατανοήσει. Να μην το ξεχνούμε αυτόν και τους λοιπούς πάμπολλους Αγίους που μεσιτεύουν μεταξύ ημών και του Χριστού. Ημών και Παναγιάς. Ημών και του Θεού.

Στις 26 Ιουλίου του 1934, επίσης, γεννήθηκε ο Γιάννης Σπανός ο συνθέτης. Μετά τον Μάνο Χατζιδάκι, τον παγκόσμιο, ο Γιάννης Σπανός είναι ανάμεσα στους τέσσερις μεγάλους Έλληνες συνθέτες. Πρώτος στην λίστα είναι ο Χατζιδάκις τόσο ως συνθέτης όσο και ως άνθρωπος, ως στάση ζωής. Αν βρείτε κάπου στα βιβλιοπωλεία των Εξαρχείων προφανώς τα βιβλία του “Ο καθρέπτης και το μαχαίρι” και “Τα σχόλια του Τρίτου”, αγοράστε τα αβλεπεί. Δεύτερο στην λίστα τοποθετώ τον Γιάννη Σπανό πλάι στον Σταύρο Ξαρχάκο, μα με ένα προβάδισμα του Σπανού που νομίζω πως αξίζει να χαρακτηριστεί ως οικουμενικός, παγκόσμιος. Έχει γράψει σπουδαία – σπουδαία τραγούδια. Τρίτος στην προσωπική μου λίστα ο Ξαρχάκος και ακολουθεί ο Θεοδωράκης. Αυτά και συγχωρήστε μου την διαφωνία με πολλούς που ανεβάζουν στην κορυφή τον Μίκη.

Ποιος δικαιούται να απαγορεύει και να επιτρέπει την μουσική πολιτιστική κληρονομιά των συνθετών; Προφανώς όποιος έχει κληρονομήσει τα πνευματικά τους δικαιώματα. Ο Ελύτης κληροδότησε την Ιουλίττα Ηλιοπούλου, ο Νίκος Γκάτσος την Αγαθή Δημητρούκα-τις συζύγους τους δηλαδή- ο Μάνος ο υιοθετημένο υιό Γιώργο, ο Γιάννης Σπανός την ΕΔΕΜ (Ένωση Δικαιούχων Έργων Μουσικής) και τα ανίψια του, όπως ισχυρίζεται το διαδίκτυο και της Αλίκςη Βουγιουκλάκη ο υιός Γιάννης Παπαμιχαήλ, ο οποίος εξέδωσε ανακοίνωση ότι χωρίς την έγγραφη άδειά του απαγορεύεται να γίνεται χρήση των φωτογραφιών της μητέρας του, είτε από αρχειακό υλικό είτε από την τεχνητή νοημοσύνη. Δεν θα σχολιάσω περισσότερα για τον Γιάννη της Αλίκης. Ξεκαθαρίζω όμως ότι κατανοώ πλήρως την ασεβή αντιμετώπιση των άσχετων, ανόητων, εν πολλοίς ασεβών χαρακτήρων και εκείνων που εκμεταλλεύονται ό,τι και όποιον μπορούν προκειμένου να εντυπωσιάσουν, να πουλήσουν μόστρα όπως λέμε, να χρησιμοποιήσουν ως όχημα των άξιο καλλιτέχνη για να ανέβουν επίπεδα, έστω και γαι λίγο. Η ρηχότητα πολλών είναι εγκληματική. Συνεπώς, κατανοώ τις δεσμεύσεις και τους περιορισμούς των κληρονόμων πνευματικών δικαιωμάτων δημιουργών. Έλα όμως που διαφωνώ με τις πρόσφατες απαγορεύσεις  του υιού Χατζιδάκι προς τον Μανώλη Μητσιά, τον αξιοπρεπή, υπέροχο, σεβάσμιο, αξιαγάπητο, σπουδαίο κύριο Μητσιά. Διαφωνώ πλήρως και δεν κατανοώ ούτε στο ελάχιστο την απαγόρευση. Ας μας εξηγήσει τι θέλει. και γιατί το κάνει.

Διότι δεν υπάρχει η διάκρισις, όπως έλεγε ο Άγιος  Παΐσιος. Η μεγίστη αρετή της διακρίσεως. Δεν μπαίνουν όλοι και όλα στο ίδιο τσουβάλι, αν θέλουμε να έχουν αξιοπιστία οι αποφάσεις μας. Γενικές και ειδικές αποφάσεις. Ελέγχουμε, αξιολογούμε και αποφασίζουμε κατά περίπτωση και περίσταση. Σαν τους άξιους δικαστές των δικαστηρίων. Αξιολόγηση ο πρόδρομος της απόφασης και της διακρίσεως.

Καλό καλοκαίρι και δροσερό, υπέροχες και υπέροχοί μου, ας έχουμε με υγεία, καλοτυχία και αρετή διακρίσεως. Όσο και όπως μπορεί ο καθένας μας. Τουλάχιστον ας προσπαθήσουμε.

Καλή Σαρακοστή της Παναγιάς μας. Με απλότητα και σεμνότητα.

Ωραιοζήλη-Τζίνα Δαβιλά

29 Ιουλίου 2026

ΥΓ: Προσθέτω απόσπασμα από παρελθόν άρθρο που μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο εδώ

Διάκριση κατά τον Άγιο Παΐσιο είναι η κορωνίδα των αρετών:

“Διάκριση είναι η πνευματική όραση.
Και πνευματική όραση έχει εκείνος που έχει εξαγνισμένο νου· γι᾿ αυτό έχει και πνευματική διαύγεια και θείο φωτισμό… να προσπαθήτε να ζήτε εσωτερικά, ταπεινά, να εργάζεσθε στην αφάνεια, για να έχετε τον θείο φωτισμό.

Η διάκριση δεν είναι απλώς μια αρετή· είναι η κορώνα, το στεφάνι των αρετών.
Ανάλογη με την πνευματική μας κατάσταση, ανάλογη με την ποιότητα των αρετών μας, είναι και η διάκρισή μας.
Αν οι αρετές μας είναι χάρτινες, χάρτινο θα είναι και το στεφάνι τους, η διάκριση δηλαδή που θα έχουμε.
Αν οι αρετές μας είναι από μπρούντζο, μπρούντζινο θα είναι και το στεφάνι τους.
Αν είναι από χρυσό, χρυσό θα είναι και το στεφάνι τους.
Αν οι αρετές μας έχουν διαμαντόπετρες, διαμαντόπετρες θα έχη και το στεφάνι τους, η διάκριση.

Η διάκριση, ο θείος φωτισμός, είναι το παν σε όλες τις περιπτώσεις.
Γι᾿ αυτό πάντα εύχομαι, φώτιση – φώτιση να δίνη ο Θεός στον κόσμο.
«Χριστέ μου, λέω, έχουμε χάσει και το σπίτι μας και τον δρόμο που πάει σ᾿ αυτό.
Φώτισέ μας να βρούμε το σπίτι μας, τον Πατέρα μας.
Δώσε μας την θεία γνώση».”