Πόρτα στον Κόσμο

Κλειστά τα στόματα, του Ηλία Καραβόλια 

Spread the love
  • 19
    Shares

Ηλίας Καραβόλιας

όλα τα συγγραφικά έσοδα θα διατεθούν σε οικογένειες με παιδικό καρκίνο.

Θα το βρείτε: σε “Πολιτεία”, “Πρωτοπορία” Αθήνας-Θεσσαλονίκης-Πάτρας, “Ιανός” Αθήνας και Θεσσαλονίκης, και σε όλα τα βιβλιοπωλεία της Ελλάδας και του εξωτερικού που θα ζητηθεί σε 2-5 ημέρες. β) ΗΠΑ μέσω του “Εθνικού Κήρυκα”. γ)στις εκδόσεις Φίλντισι  on line, με μειλ ή τηλεφωνικά

Οι παραμορφωτικοί καθρέφτες του Πραγματικού είναι μια επικίνδυνη συνήθεια για τις κοινωνίες ειδικά σε περιόδους όπως η τωρινή. Η υπερχείλιση πεσιμισμού και αισιοδοξίας είναι και στις δυο περιπτώσεις επιβλαβής για την κοινωνική συνοχή. Τι εννοώ : κάποιοι δημοσιογράφοι που έγιναν βουλευτές, δηλαδή εισπράττουν τους παχυλούς μισθούς και μιλούν τώρα εκ του ασφαλούς, κάποια υψηλόβαθμα τραπεζικά στελέχη, αρκετοί παραδοσιακοί οικονομικοί αναλυτές (αλλά και πολλοί διανοητές του σαλονιού που η γεμάτη τσέπη κινεί εύκολα την γλώσσα τους), μιλούν για «κοσμογονία» επενδύσεων που έρχεται μετά την πανδημία. Και μιλούν για την Ελλάδα που «άντεξε» σε ανεργία και ύφεση αναφερόμενοι στο -8,5 % (!) του ΑΕΠ λες και ο κόσμος δεν βλέπει τα κλειστά μαγαζιά (που αρκετά δεν θα ανοίξουν ) και τους μηδενικούς τζίρους παντού. Λες και δεν βλέπουν ότι γέμισαν οι τράπεζες καταθέσεις απλά και μόνο με τις ανέγγιχτες επιστρεπτέες προκαταβολές.

Μιλούν λοιπόν (οι υποτίθεται ορθόλογικοί οικονο-μολογουντες ) εύκολα και επίμονα για τις «κολοσσιαίες επενδύσεις» στην εναλλακτική ενέργεια, για τον ερχομό του 5G και την ανάπτυξη που αυτό θα φέρει «αναγκαστικά», εξυψώνοντας έτσι κάθε εύηχη τεχνολογική καινοτομία σε μηχανικό αυτόματο ευημερίας για τους πολλούς. Αναλύουν τα προφανή με έναν τρόπο τέτοιο ώστε οι λέξεις να κρύβουν τα αληθινά νοήματα (αυτοματοποίηση, ψηφιακός μετασχηματισμός, έξυπνες πόλεις).

Κάποιοι φυσικά εξ αυτών δεν διστάζουν να χρησιμοποιήσουν κυνικά το μακροοικονομικό αλβάβητο ως την αναγκαία συνθήκη του μέλλοντος : αύξηση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας(δηλαδή  μείωση μισθών και απολύσεις) ανακεφαλαιοποίηση (ξανά) τραπεζών, ευελιξία εργασίας ( βλέπε : ευτελιστικοί μισθοί μερικής απασχόλησης), εκσυγχρονισμός ασφαλιστικού συστήματος ( δηλαδή μείωση συντάξεων)

Προσωπικά αγανακτώ να διαβάζω και να ακούω μια εντελώς βίαιη (κατά την ταπεινή μου γνώμη) ρητορική συστημικού τύπου, μια προπαγανδιστική γλώσσα, για την  δήθεν «μοναδική» εκδοχή αποτελεσματικής πολιτικής για τους πολλούς.

Διότι αν πχ. προσθέσει κανείς τα φανταστικά δις που «έρχονται» εδώ και δεκαετίες στον τόπο, ισως και να είμασταν χώρα των Αραβικών Εμιράτων τώρα, με πολύ υψηλα εισοδήματα και μισθούς.

Η αισιοδοξία σαφέστατα και δεν είναι κακή επιλογή ενημέρωσης. Η ψευδό απεικόνιση ομως της πραγματικότητας είναι. Και όταν διαβάζει κανείς οικονομικές απόψεις και δεν βλέπει πχ. την λέξη «μισθός» πουθενά, τότε πρέπει να αναρωτιέται γιατί μιλάει ακριβώς ο ποιητής.

Διότι σήμερα, συμβαίνει στην οικονομία αυτό που κανείς δεν τολμάει να ονομάσει : προετοιμάζονται οι μάζες για τον χαμηλό μισθό. «Προπονείται» η μεσαία τάξη για μειωμένα εισοδήματα. Ζεσταίνονται οι μηχανές της υψηλής (ανα υποαμειβόμενο εργαζόμενο) παραγωγικότητας και της εντατικής απόσπασης απλήρωτης υπεραξίας.

Αυτό που δεν τολμούν να πουν στις τηλεοράσεις και στις στήλες τους πολλοί, με πρόσχημα την πανδημία, είναι το τι θα γίνει ακριβώς  όταν φύγει από την μέση ο τωρινός «καθολικός εργοδότης» κράτος. Τι θα κάνει ο ελεύθερος επαγγελματίας και ο ιδιοκτήτης μικρομάγαζου όταν δεν θα έρχονται πολλοί πελάτες επειδή θα εισπράττουν λιγότερα ή θα είναι απολυμένοι. Και όταν τα κόκκινα δάνεια θα τρέχουν- μάλλον με αυξημένα επιτόκια πλέον- ενώ οι τράπεζες δεν θα κάνουν διαγραφές( και θα σου λέει ο τραπεζικός ότι «εδώ δεν διαγράφει  η ΕΚΤ καθόλου τα χρέη των κρατών»).

Εκπαιδεύεται η κοινωνία στο αόρατο αισιόδοξο σενάριο. Αυτό που μοιάζει με τα εμβόλια και την ανοσία του πληθυσμού.  Μόνο που ο κορονοιός  της οικονομίας διεθνώς έχει πολλές μεταλλάξεις: στην εργασία, στην αμοιβή, στις αλυσίδες αξίας, στα υπέρογκα χρέη.

Χρειαζόμαστε να βλέπουμε με ελπίδα το μέλλον (μιας και δεν βλέπουμε τον θάνατο που κυκλοφορεί με τον ιό και μας θυμίζει ότι η ζωή είναι μικρή και απρόβλεπτη). Ο άνθρωπος ομως χρειάζεται πάνω απ όλα να ξέρει πως να προϋπολογίσει την ζωή του, πως θα προγραμματίσει τις σπουδές των παιδιών του, τι σύνταξη να περιμένει, πως θα πληρώσει δάνεια και φόρους που μπήκαν σε αναστολή μαζί με την εργασία του. Και σε αυτά δεν τολμάει δυστυχώς κανείς να κάνει προβλέψεις.

Διότι η κάθε κοινωνία χωρίστηκε πλέον στους βολεμένους και στους επιδοτούμενους. Σε αυτούς που μιλούν με γεμάτη τσέπη και πολλά μηδενικά στους λογαριασμούς τους, και σε αυτούς που «εξαπατούν» τους εαυτούς τους ότι απασχολούνται με τις ατέλειωτες ώρες στα social media, εισπράττοντας τα 534 ευρώ.Όλοι ξέρουν πάντως το αυτονόητο : επειδή είναι κλειστά τα μαγαζιά και δεν ψωνίζει ο κόσμος, δεν σημαίνει ότι φθάνουν αυτά τα λεφτά για αξιοπρεπή ζωή.

Και όλοι  απορούμε πώς βρέθηκε  ξαφνικά χρήμα. Πώς το κράτος που θα πτώχευε προ λίγων ετών έγινε ο αιμοδότης νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Ας αναλογιστούμε πώς συνέβη αυτό. Ας σκεφτούμε τι σημαίνει το αιματηρό πλεόνασμα που φτιάχτηκε και τι το νέο χρεος που δημιουργείται.

Δεν χρειάζεται να μελαγχολήσουμε. Αλλά δεν χρειάζεται να ακούμε αδιαμαρτύρητα τους διανοητές του σαλονιού. Γιατί σαλόνια έχουν όλοι οι άνθρωποι στα σπίτια τους, είτε ξέρουν είτε όχι από οικονομική πολιτική…


Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.
The article expresses the views of the author iPorta.gr

Βιβλίο: ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΕ ΔΕΚΑ ΠΡΑΞΕΙΣ”, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΙΛΝΤΙΣΙ

  • 19
    Shares
SHARE
RELATED POSTS
Σπαζοκεφαλιά 🧩- Puzzled🧩, by George Sarafoglou – του Γιώργου Σαράφογλου
Υπόθεση Αποπομπής Τραμπ. – Impeachment Case “nailed”!, του Γιώργου Σαράφογλου-by George Sarafoglou
Banksy: Πώς κατέστρεψα τον πίνακά μου στον οίκο Sotheby’s, του Νίκου Βασιλειάδη

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.