Ανοιχτή πόρτα Πρόσωπα - Αφιερώματα

Καμίλα ετών 60, του Γιώργου Αρκουλή

Με αφορμή τα γενέθλια της εκλεκτής του συμβίας ονόματι Καμίλα Πάρκερ Μπόουλς, δούκισσας της Κορνουάλης παρακαλώ, ιδού που μάθαμε τις μουσικές προτιμήσεις του εντιμότατου διαδόχου του βρετανικού θρόνου Καρόλου, πρίγκιπα της Ουαλίας. Λοιπόν, η είδηση είναι πολύ ενδιαφέρουσα -προσωπικά με συγκίνησε ιδιαίτερα-, διότι δεν περίμενα ποτέ ότι ο εν λόγω γαλαζοαίματος θα επέλεγε ένα κομμάτι του Γερμαναρά Βάγκνερ (αγαπημένου συνθέτη του Αδόλφου…), γραμμένο το 1870, προκειμένου να ζητήσει από φιλαρμονική ορχήστρα να το παίξουν ως δώρο στην αγαπημένη του σύζυγο για τα 60ά της γενέθλια. Ήταν το «Siegfriwd Idyll», κομμάτι που λάτρευε η γιαγιά του!!!

Κατά τα άλλα, ως γαρνιτούρα της πικάντικης είδησης (που βγήκε με αφορμή δηλώσεις του Καρόλου σε ραδιοφωνικό σταθμό) μάθαμε ότι ο διάδοχος του θρόνου θεωρεί τη μουσική «πολύ σημαντικό κομμάτι της καθημερινής του επιβίωσης». Συνήθως ακούει Χάιντν, Μπετόβεν, Λέοναρντ Κοέν (οι Beatles δεν αναφέρθηκαν), και το κάνει ειδικά τα βράδια, αλλά και τις ώρες που δουλεύει!!!

Τώρα πού δουλεύει και κάτω από ποιες σκληρές (;) συνθήκες δεν θα το μάθουμε ποτέ… Όπως δεν θα μάθουμε αν η Καμίλα κρύβει κάποια από τα χρόνια της ηλικίας της…Η μουσική επιλογή του Καρόλου θεωρώ πως ήταν ατυχής. Χάθηκε, βρε παιδί μου, μια άρια από το «Ελιξίριο του έρωτα» του Γκαετάνο Ντονιτσέττι; Είναι έργο που διαθέτει τόσο ρομαντικό όσο και κωμικό χαρακτήρα…

Υ.Γ.: Με την ευκαιρία, να θυμίσω μια σπουδαία δήλωση του διάσημου Αμερικανοεβραίου σκηνοθέτη Γούντι Άλεν για τον συνθέτη Ρίχαρντ Βάγκνερ. Είχε πει ο αθεόφοβος: «Αν ακούσω Βάγκνερ πάνω από μισή ώρα, νιώθω έτοιμος να εισβάλω στην Πολωνία». Οπότε το γύρισε στην τζαζ με το κλαρινέτο του και ηρέμησε!

Γιώργος Αρκουλής

Γιώργος Αρκουλής

* Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.

The article expresses the views of the author

iPorta.gr

SHARE
RELATED POSTS
Notre-Dame…, by George Sarafoglou-του Γιώργου Σαράφογλου
Kostis A. Makris
Τα Ελπιδόνια, του Κωστή Α. Μακρή
Τι θα ήταν καινούργιο στην Πολιτική, του Χρήστου Μαγγούτα

Leave Your Reply

*