Πόρτα στον Κόσμο

Η Προσομοίωση του Ελέγχου, του Ηλία Καραβόλια 

Spread the love

Ηλίας Καραβόλιας

Η εξουσιαστική σαγήνη της επιβολής των αναγκαίων μέτρων μάλλον απωθεί τον εξ ίσου αναγκαίο ορθολογισμό της ανάλυσης κόστους/οφέλους. Η δομή της κρατικής επιθυμίας για την προστασία της κοινωνίας είναι σχεδόν «ιδεοληπτική» : βιώνουμε έναν πατερναλιστικό ιδεοψυχαναγκασμό επιμονής σε μή αποδοτικές στρατηγικές ελέγχου του πλήθους (crowd control). 

όλα τα συγγραφικά έσοδα θα διατεθούν σε οικογένειες με παιδικό καρκίνο.

Θα το βρείτε: σε “Πολιτεία”, “Πρωτοπορία” Αθήνας-Θεσσαλονίκης-Πάτρας, “Ιανός” Αθήνας και Θεσσαλονίκης, και σε όλα τα βιβλιοπωλεία της Ελλάδας και του εξωτερικού που θα ζητηθεί σε 2-5 ημέρες. β) ΗΠΑ μέσω του “Εθνικού Κήρυκα”. γ)στις εκδόσεις Φίλντισι  on line, με μειλ ή τηλεφωνικά

Πρόκειται για μια εκδοχή «συμπεριφορικής συμμόρφωσης» που στηρίζεται περισσότερο σε χωροχρονικές συρρικνώσεις( 2 χλμ απόσταση, 7μμ απαγόρευση κυκλοφορίας, κτλ) παρά σε αποδοτικές και βέλτιστες πρακτικές υγειονομικής πολιτικής.

Η μόνιμη δυνητική κατάρρευση του δημόσιου νοσοκομείου εισβάλλει απειλητικά επι έναν χρόνο τώρα στους ατομικούς ιδεοψυχαναγκαστικούς κόσμους : πλέον φοβόμαστε περισσότερο και από τον ιό την πιθανή έλλειψη κλινών περίθαλψης που έχει κυριεύσει όλες τις κοινωνίες της Δύσης.

Ουσιαστικά κανένα κράτος δεν μπορεί να εγγυηθεί την διάσωση των πολιτών και «υπενθυμίζεται» στις μάζες ότι η μεταδοτικότητα ( και οι μεταλλάξεις )του ιού είναι η ικανή και αναγκαία συνθήκη να μεγιστοποιήσει την φονικότητα του.

Αλλά οι κυβερνήσεις επιμένουν να μην επιτάσσουν τις κλίνες των ιδιωτικών νοσοκομείων ως εναλλακτικό σενάριο στην περίπτωση μή αποτελεσματικότητας (όπως και συμβαίνει) των επαναλαμβανόμενων  περιορισμών.

Και φυσικά τα κράτη δεν μπορούν να οργανώσουν την εντατική αύξηση των εμβολιασμών : προτιμούν να παρακολουθούν τις ντιρεκτίβες των υπερεθνικών αρχών και την διπλωματία των πολυεθνικών συμφερόντων της φαρμακοβιομηχανίας.

Το κοινωνικό φαντασιακό έχει μάλλον αποδομήσει τα lockdowns ως μέτρο αναχαίτισης της πανδημίας. Η δε επίκληση της ατομικής ευθύνης έχει ξεθωριάσει ως ικανή συνθήκη συμμόρφωσης στα απαραίτητα: ο κόσμος εσωτερικεύει πλέον τις εντολές ως συστημικά σημαίνοντα, ως αυτοματισμούς που «λειτουργούν» χωρίς να εξετάζεται αν αποδίδουν πραγματικά.

Η πανδημία υπάρχει ως προσομοίωση της αποτυχίας ανακοπής της. Θα αυξάνονται τα κρούσματα και θα θεωρείται φυσιολογικό. Θα παρατείνονται τα μέτρα και θα λογίζεται ως αναμενόμενο.

Η προσπάθεια των ειδικών και της τεχνοκρατικής εξουσίας παντού στις καπιταλιστικές χώρες να ελέγξουν τα πλήθη έκανε να ξεχαστεί το μείζον ζητούμενο : ο έλεγχος της πανδημίας …


Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.
The article expresses the views of the author iPorta.gr

Βιβλίο: ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΕ ΔΕΚΑ ΠΡΑΞΕΙΣ”, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΙΛΝΤΙΣΙ

SHARE
RELATED POSTS
Η Κοκό που δεν είναι Σανέλ και αξίζει ακριβά
Ένας πολιτισμός που θα θυμίζει Έρημο, του Δημήτρη Κατσούλα
Ο “Νονός” του Λευκού Οίκου! WH Godfather…”The Shakedown”!, του Γιώργου Σαράφογλου

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.