Ανοιχτή πόρτα

Η επίμονη υπερυσσώρευση, του Ηλία Καραβόλια

Spread the love

Ο Ηλίας Καραβόλιας είναι Οικονομολόγος  με ειδίκευση Γενικής Θεωρίας και Οικονομικής Πολιτικής. Κατέχει Master of Arts από το European Institute of Philosophical  Anthropology.

Φωτογραφία άρθρου: Nichole Berrieault-Doss

Το χρήμα ψάχνει πάλι έντονα καταφύγιο ασφαλείας αυτές τις μέρες, όπως φυσικά σε κάθε περίοδο με ενδείξεις κρίσης. Αναζητάει πάντα διασφάλιση και της παρούσας και της δυνητικής του αξίας.

Διαβάζουμε λοιπόν σήμερα στους Financial Times : οι Goldman Sachs, JPMorgan Chase και Fidelity είναι οι μεγαλύτεροι κερδισμένοι από την τεράστια εκροή ρευστότητας 250 δις από τράπεζες.

Αυτά τα λεφτά πήγαν προς αμερικανικά market funds (αμοιβαία κεφάλαια της χρηματαγοράς) που περιλαμβάνουν  συνήθως περιουσιακά στοιχεία πολύ χαμηλού κινδύνου που είναι εύκολο να αγοραστούν και να πουληθούν, συμπεριλαμβανομένου του βραχυπρόθεσμου χρέους των ΗΠΑ.

Εδώ όμως έχει συμβεί το εξής : οι μεγάλοι του τραπεζικού κλάδου που δεν επένδυσαν αρκετά ή/και πρόλαβαν και ξεφορτώθηκαν μέρος από το μακροπρόθεσμο κρατικό χρέος, προσφέρουν τώρα βραχυπρόθεσμο κρατικό χρέος το οποίο φυσικά αγόραζαν μεθοδικά. Οι διαθέσιμες αποδόσεις σε αυτό αυξάνονται μαζί με τα επιτόκια, τα οποία έχουν βρεθεί σε υψηλά 15 ετών.

Το έξυπνο χρήμα δηλαδή των μεγάλων οίκων  ( ο «μυστικισμός της υψηλής τραπεζικής» που λέει στην SLpress ο Makis Andronopoulos) ) ξέρει να παίζει με τον χρόνο και να συσσωρεύει το χρήμα εκείνο που εκρέει από τον φόβο και τον πανικό.

Αυτό μέσα στον τραπεζικό αλχημιστικό κόσμο μοιάζει κάτι σαν «ενδοτράπεζική χωροχρονική διαχείριση κινδύνου».

Λέει ο Ανδρονόπουλος : «Πίσω από το υπερφίαλο λεξικό του χρηματοοικονομικού μυστικισμού –το απόγειο της αγγλοσαξωνικής ευφυΐας και απάτης– κρύβεται μια τεχνολογία υφαρπαγής πλούτου και εξουσίας των αγορών έναντι των κρατών»

Οι κεντρικές τράπεζες προσπαθούν να τιθασεύουν τον πληθωρισμό με τα επιτόκια αλλά οι μεγάλες ιδιωτικές έχουν τόσα πολλά κέρδη και ρευστότητα ώστε μπορούν να δανείζονται ακόμη και ακριβά και να απορροφούν τις ζημίες και τις εκροές κεφαλαίων από τους μικρότερους ή τους πλέον εκτεθειμένους…

Θα επιμείνω : το σκηνικό είναι κάτι σαν προσομοίωση, σαν βελούδινη απομόχλευση και συντεταγμένη αναδιάρθρωση λόγω απότομης ανόδου του κόστους χρήματος αλλά και μεταβολής της ταχύτητας κυκλοφορίας του….

SHARE
RELATED POSTS
Ισοτιμία δολαρίου-ευρώ: Η Ευρώπη πληρώνει τα λάθη της, του Αντώνη Η.Διαματάρη
Το παρελθόν διδάσκει, του Νίκου Βασιλειάδη
Συνεχίζονται οι διανομές του Ταμείου Ευρωπαϊκής Βοήθειας Απόρων από το Δήμο Ρόδου

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.