Ανοιχτή πόρτα Πόρτα σε ιστορίες/χρονογραφήματα/διηγήματα

Η αποδόμηση ενός μύθου, του Δημήτρη Κατσούλα

Spread the love
  • 30
    Shares

Δημήτρης Κατσούλας

Δημήτρης Κατσούλας

Δεν ήταν από αυτούς τους πράους, της καθημερινότητας τύπος. Ένα σκέτο αρσενικό αγρίμι ήταν. Δεν υπολόγιζε τίποτα, όσο και να προσπαθούσες να τον κολακέψεις, όσο τρυφερά και αν του φερόσουν, όσο και να τον κανάκευες, αυτός… εκεί το χαβά του. Κάθετα απόλυτος, κυνικά ανάλγητος, άτεγκτος, ανυποχώρητος ως το τέλος, αλλά και ολοκληρωτικά ανέραστος. Σκέτη σεξουαλικά ψύχρα.

Αυτό το διατήρησε για κάμποσο καιρό, μέχρι τη μέρα που μπήκε στη ζωή του ο Μύθος. Ήρθε σαν σίφουνας αυτή, με τη σιγουριά του κατακτητή, της πολύξερης, της κοσμογυρισμένης, με τον αέρα της πολύπειρης, της τέλειας γυναίκας στα ερωτικά παιχνίδια.

Κι εδώ που τα λέμε, τι να σου κάνει και η πραγματικότητα, και πώς ν’ αντισταθεί σε μια τέτοια συναρπαστική γοητεία; Ξάπλωσε με τα πόδια του ανάσκελα και αφέθηκε να τον κουρσέψει. Αυτό δεν ήταν μια απλή συνουσία, ένας συνήθης τρόπος συνεύρεσης, ήταν μια σκέτη σεξουαλική κόλαση αυτό που συνέβη μεταξύ τους. Όλα γύρισαν ανάποδα. Αλλού προσκέφαλα, αλλού κεφάλια, αλλού χέρια, αλλού πόδια, ένα με το κρεβάτι το διαλυμένο έγιναν. Ηδονή και οδύνη όλα ένα ανάμεικτο χαρμάνι. Ένας σκέτος σεξουαλικός πανζουρλισμός. Αυτή εδώ ήταν άλλο πράγμα.  Και…, σιγά να μη την άφηνε έτσι. Της πέρασε χοντρή αλυσίδα στο πόδι όταν την είδε να πέφτει του πεθαμού από αυτόν τον οργιώδη έρωτα.

Ξημερώνοντας το άλλο πρωί, την έστειλε στη δουλειά. Της έμαθε πώς να χτυπάει την κάρτα ακριβώς στις επτά, να μάθει να υπομένει, να ηρεμεί, να σωπαίνει. Μόνη στη μοίρα της και καμιά παρηγοριά κοντά του. Αφέθηκε να την συντρίψει, να την λιώσει, η κακομοίρα, και όλες τις ιστορίες μαζί με τα όμορφα παραμύθια της, όχι απλά να τσουρουφλίσει, αλλά στην κυριολεξία να της τα κάψει.

* Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.

The article expresses the views of the author

iPorta.gr

  • 30
    Shares
SHARE
RELATED POSTS
Περιστολή δημόσιων δαπανών αντί φόρων, του Παναγιώτη Καρκατσούλη
Οι δημόσιες δαπάνες ως ευχή και κατάρα, του Παναγιώτη Καρκατσούλη
“Ήθελα ένα δέντρο να είχα γεννηθεί”, της Τζίνας Δαβιλά
Για τα σημαντικά, δεν μετράει ο χρόνος…, του Δημήτρη Ι. Μπρούχου

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.