Ο Κωνσταντίνος Μαργέλης συστήνεται: “Γεννήθηκα στον Πειραιά στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Εκεί μεγάλωσα, σπούδασα και εργάστηκα μέχρι πριν μερικά χρόνια, όταν μαζί με τη σύζυγό μου μετοικήσαμε σε ένα ημιορεινό χωριό της Λευκάδας. Η συνέχεια μέλλει να γραφτεί …”

Με εξαίρεση τον Αύγουστο ελέω σεζλόνγκ, έξι έως εννέα εβδομαδιαίες δημοσκοπικές εκτιμήσεις, έκαστη εκ διατεινόμενου ως αντιπροσωπευτικού δείγματος 1000-2000 πολιτών ατόμων άνω των 17 ετών (τουτέστιν 0,02%(!) επί του συνόλου), βομβαρδίζουν εδώ και μήνες το εκλογικό σώμα των 8,0-8,2 εκατομμυρίων εν ζωή και 1,5-1,8 εκατομμυρίων εν τάφω εκλογικά εγγεγραμμένων του επιτελικού κράτους Ελλάδα 2.0132.

Παράλληλα, απέναντι στον νυν χείριστο πρωθυπουργό αντιπαρατάσσονται φανερά δύο, υπό σκιά τρεις, αποτυχημένοι τέως πρωθυπουργοί. Εντός ελιτίστικων αιθουσών βγάζουν πομπώδεις εθνικούς λόγους, διατυπώνουν βαρύγδουπους πολιτικούς σχολιασμούς, παρουσιάζουν παραμορφωμένα ομηρικά έπη.

Πιθανότατα το σύστημα σιγοψήνει την πτώση του παρόντος μονοκομματικού καθεστώτος και την άνοδο ενός πολυκομματικού (μεταβατικά;).

Ο λόγος είναι όμοιος με εκείνον που ίσχυε πάντοτε. Για να αλλάξει πλευρό η γλυκά κοιμωμένη για το σύστημα πλέμπα, καθώς κουράστηκε να κοιμάται με το ίδιο επί κάμποσο χρονικό διάστημα και επομένως ελλοχεύει ο κίνδυνος να ξυπνήσει.

Ο επιδέξια διαφυλασσόμενος «Βούδας» εκ φαγοποτείου Μπαϊρακτάρη, με πιάτο ημέρας νταβατζήδες, φαντάζει ως πιο αποδεκτός πολυκομματικά για επικεφαλής.

Για στοχαστική ενδοσκόπηση των 9,8 εκατομμυρίων (ζώντων και τεθνεώτων) εκλογικά εγγεγραμμένων, παρουσιάζονται ορισμένα δεδομένα των τεσσάρων που διατείνονται πως επιθυμούν να μας (ξανά)σώσουν, για την Ελλάδα ρε γ@μώτο.

Στο μεταξύ, το αρχικά εκ του συστήματος πλασαριζόμενο ως πολλά υποσχόμενο κόμμα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» παρουσιάζεται εσχάτως να φυλλορροεί, εξαιτίας αποχωρήσεων είκοσι τριών ιστορικών στελεχών των 14 έως 29 ημερών, τα περισσότερα εκ των οποίων προερχόμενα από την Κάτω Ποταμιά και την Άνω Ραχούλα, έχοντας βεληνεκές αναγνωρισιμότητας «νονά μου γιατί με ξέχασες».

Πλέον, εκλογικό πλεονέκτημα για ένα κόμμα αποτελεί το αν και κατά πόσο πείθει πως διαθέτει πολιτική εμπειρία … για να ρουσφετάρει Espresso αγροτικές επιδοτήσεις, για να πλασάρει ως ολοκληρωμένες νέες ταχείας κυκλοφορίας οδικές αρτηρίες με τη μία λωρίδα ανά κατεύθυνση σε κυκλοφορία, για να εγκαινιάζει νέες νοσοκομειακές πτέρυγες άνευ ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, για να διαβεβαιώνει ότι οι σιδηρόδρομοι είναι ασφαλείς, για να κλίνει την κεφαλή στον Τούρκο πρόεδρο, για να αναχρηματοδοτεί κάθε χρόνο αυξανόμενα κομματικά χρέη εκατομμυρίων ευρώ, για να καταντάει το ελληνικό νοικοκυριό το μοναδικό εντός των 38 χωρών-μελών του ΟΟΣΑ με αρνητικό καθαρό διαθέσιμο εισόδημα, για να υπογράφει ή να εφαρμόζει μνημόνια που όπως υποστήριξαν πέντε καθηγητές συνταγματικού δικαίου παραβιάζουν θεμελιώδεις διατάξεις του Συντάγματος και του ευρωπαϊκού και διεθνούς δικαίου, για να  υπογράφει συμφωνίες σε λίμνες που μετατρέπουν τους όρους Μακεδόνας και Μακεδονία και σε κάτι μη ελληνικό και πάει λέγοντας.

Επιπροσθέτως, πολιτικό μειονέκτημα για ένα κόμμα αποτελεί το να μη διαθέτει μηχανισμούς για να «προστατεύει» έμμεσους ή άμεσους συνοδοιπόρους του, ώστε π.χ. να μην παρενοχληθεί τυχαία μία κόρη στο δρόμο ή π.χ. να μη βρεθεί ένας γιος «ξαπλωτός» στην πλαγιά ενός λόφου.

Επιπλέον, βαρύνοντα πολιτικό ρόλο διαδραματίζει το αν ένα κόμμα αποδέχεται ή σιωπά στον ευτελισμό ιερών και οσίων, όπως με την επίδειξη στην Εθνική Πινακοθήκη εικόνων με διαβολικά αλλοιωμένα τα πρόσωπα του Χριστού, της Παναγίας και των Αγίων της Ορθοδοξίας.

Ως εκ των προλεγόντων, με ενδιαφέρον αναμένεται η επόμενη ψηφοδόχος «ομιλία» του τάχα μου κυρίαρχου λαού της ελληνικής ρεμπουμπλικανικής καισαρίας.

Κωνσταντίνος (για το σύστημα πλέμπιος) Μαργέλης

Τετάρτη, 26 Αυγούστου 2026