Ανοιχτή πόρτα Κοινωνία - Ελλάδα - Οικονομία Πόρτα στην Πολιτική

Βέλγος Ψηφοφόρος, του Γιώργου Πίτσου

Ο Μαρκ ζει και εργάζεται στη Λιέγη.  Καθηγητής μαθηματικών σε  Λύκειο. Τα καλοκαίρια των φοιτητικών του χρόνων τα πέρασε με σποραδικά μεροκάματα και υπνόσακο στα  νότια παράλια του νομού Χανίων.

Έκτοτε, έστω και διαγώνια, κοντοστέκεται στις ειδήσεις που μιλούν για την Ελλάδα. Έτσι πληροφορήθηκε πως η Ελλάδα έφτασε στα όρια της χρεωκοπίας και αναγκάστηκε από τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να μπει σε προγράμματα επιτήρησης όπως η Ισπανία , η Κύπρος  και η Πορτογαλία. Του προκάλεσε το ενδιαφέρον το γεγονός πως όλες οι χώρες κατάφεραν να ξεκολλήσουν από την επικίνδυνη ζώνη εκτός από την Ελλάδα.

Έμαθε πως ο νέος και σε ηλικία πρωθυπουργός , ο Τσίπρας , τά’ βαλε με όλους και με όλα . Χάρηκε που επιτέλους  έγιναν συμβιβασμοί και η Ελλάδα σώθηκε. Μέτρα σκληρά αλλά διάσωσης.

Ο χρόνος κυλούσε, ο εθνικισμός θέριευε και μονοπωλούσε το ενδιαφέρον. Και νά’ σου πάλι η Ελλάδα στα πρωτοσέλιδα,  να βγαίνει από την επιτήρηση . Ο άφρων προκλητικός πρωθυπουργός αυτής της μικρής χώρας ήταν πια συνομιλητής όλων των παγκοσμίων ηγετών .

Οι Ευρωπαίοι σοσιαλδημοκράτες με συνεχή θετικά σχόλια γι αυτόν. Η κυβέρνηση του να  προσπαθεί να ξεμπλέξει τα ελληνικά πλοκάμια του διεθνούς σκανδάλου με τις φαρμακευτικές εταιρείες.

Διάβασε στα πρωτοσέλιδα πως λύθηκε και μια πολυετής  διένεξη με τους βόρειους γείτονες τους, τους Μακεδόνες, και έτσι διευρύνεται η ευρωπαϊκή οικογένεια. Έπεισε το γειτονικό κράτος μάλιστα να αλλάξει το όνομα του. Ο μπαγάσας ! (στα φλαμανδικά).

Μην τρέφουμε αυταπάτες. Κάπως έτσι μας παρακολουθούν οι Ευρωπαίοι πολίτες. Δεν γνωρίζουν τι γράφει ο Πολάκης στο Facebook. Αγνοούν τα πεπραγμένα της κας Θάνου και τις απόψεις του κου Παπαγγελόπουλου.

Είμαστε πολλοί που δυσανασχετούμε με την αισθητική της κυβερνητικής πολιτικής σε αρκετά θέματα. Ευτυχώς όμως η Ιστορία γράφεται με πράξεις  κι όχι με σχόλια στα σόσιαλ μίντια.

Πιστεύετε πως ο ιστορικός του μέλλοντος θα αφιερώσει μια αράδα για τον Καμμένο, τον Λεβέντη, την Γεννηματά, τον Γεωργιάδη;  Το ένα και μοναδικό ΟΧΙ που άλλαξε την ροή της εθνικής μας Ιστορίας ειπώθηκε το 1940.

Είμαι βέβαιος πως ο Αλέξης Τσίπρας θα ήθελε να ψηφιστεί με τα κριτήρια του Μαρκ. Λογικό μου ακούγεται.

Με θλίβει όμως που ο Κυριάκος Μητσοτάκης θέλει να ψηφιστεί με τα κριτήρια του μητροπολίτη Άνθιμου. Εσωστρεφής, μονόχνοτος, περιθωριακός Βαλκάνιος. Ο  Μητσοτάκης ήρθε με τον φιλελεύθερο αέρα της αμερικανικής κοινωνίας και χαρήκαμε γιατί το μπροστά των κομμάτων πάει μπροστά όλη την κοινωνία. Σήμερα βλέπουμε έναν αρνητή των πάντων και κήρυκα επιστροφής στο σκοταδιστικό παρελθόν.

Είμαστε η χώρα των μεγάλων αντιφάσεων. Με μια Αριστερά υπέρμαχο της ευρωπαϊκής ενοποίησης και μια Δεξιά του περίκλειστου κράτους.

Εμείς όμως είμαστε Έλληνες κι όχι γλυκανάλατοι Ευρωπαίοι κι ως γνωστόν του Έλληνος ο τράχηλος,  ζυγό δεν υποφέρει. Θα τα ζυγίσουμε κι έτσι κι αλλιώς και θα πράξουμε ανάλογα.

Υ.Γ.: Φίλε αναγνώστη, δεν με λένε Μαρκ .

Ο  Γιώργος Πίτσος  είναι Πολιτικός Μηχανικός.

 

SHARE
RELATED POSTS
Τα διδάγματα του Λεωνίδα, του Σταύρου Θεοδωράκη
8η Μάρτη – Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα των Γυναικών
Ηλίας Καραβόλιας
Η Αόρατη Διάσωση της Ευρωζώνης, του Ηλία Καραβόλια

Leave Your Reply

*