Ανοιχτή πόρτα Πόρτα στην Πολιτική

Αφήνει η Πανδημία χώρο για …αστεράκια;, του Γιάννη Πανούση

Spread the love
  • 150
    Shares

* Ο Γιάννης Πανούσης είναι Καθηγητής Εγκληματολογίας του Παν/μιου Αθηνών

 Έμποροι (και) της κρίσης

Απέναντι στο θάνατο όλοι στέκουν άναυδοι. Γιατί κάθε προσποίηση στην αδυσώπητη αλήθειά του είναι φθηνό μέσο παρηγοριάς

 Ν.Γ.Μουρτζούχος, Οδοιπορικό ιδεών

Πώς γεννιούνται  σήμερα οι κορονοϊκοί ιλουστρασιόν μαϊντανοί των ΜΜΕ, δεξιοί ή αριστεροί; Μέσα από την επιστημονική τους δράση; Μέσα από την επαγγελματική τους καταξίωση; Όχι βέβαια. Το μόνο προσόν που πρέπει να (κατ)έχουν είναι να εκπροσωπούν «το αυτί και το μάτι» της όποιας καθοδηγούσας γραμμής..

Μερικές πολιτικές-φούσκες  εμφανίζονται ως κριτές της κοινωνίας και της έγκυρης έρευνας και ως επικριτές των απόψεων που δεν αρέσουν – κατά τη γνώμη τους – στο οικείο Ιερατείο. Κι όλα αυτά για 5′ λεπτά  προσωπικής δημοσιότητας ή πολιτικής σκοπιμότητας. Μέσα στο Φόβο και το Θάνατο θλιβερές φιγούρες εμφανίζονται σαν οι νέοι Σωτηρολόγοι που κατέχουν εδώ και πολλά χρόνια τα θεραπευτικά μυστικά κάθε νόσου. Η μέχρι σήμερα πορεία τους δεν τους έδωσε την ευκαιρία ν’ ανα-δειχτούν και τώρα [νομίζουν ότι] βρήκαν την ευκαιρία για πανελλαδική απευθείας μετάδοση “του δικού τους ιού”, που είναι εξίσου επικίνδυνος με τον Κορονοϊό: του Ιού της Ανευθυνότητας.

Οποία αυταπάτη! Κάποτε, ελπίζω χωρίς κόστος για την κοινωνία, να συνειδητοποιήσουν ότι άλλο είναι η αναγνωρισιμότητα λόγω γνωστής φάτσας ή προκλητικής δήλωσης κι άλλο η αναγνώριση λόγω κύρους κι αξίας.

Αν όμως κάποιοι “ψαρεύουν”  ψηφοφόρους [ή ψώνια για κατανάλωση “αέρα κοπανιστού”], κάποιοι άλλοι πουλάνε με το αζημίωτο την όποια πραμάτεια τους, ακόμα κι εν μέσω Πανδημίας.

Έμποροι της γνώσης και της επιστήμης.

Την ώρα που οι γιατροί και οι άλλοι νοσοκομειακοί αγωνίζονται για να περιορίσουν τη νόσο και να σώσουν ανθρώπους, αν ανοίξουμε οποιοδήποτε περιοδικό, από αυτά τα κραυγαλέα που «διανοουμενίζουν», μέσα θα συναντήσουμε πρωτοκλασάτους επιστήμονες να ποζάρουν στα κοσμικά σαλόνια – πλάι σε μεγιστάνες του νόμιμου (;) πλούτου – δηλώνοντας έτσι απερίφραστα ότι το παν είναι το στυλ και όχι η προσφορά.

Έμποροι του θανάτου.

Στην κατηγορία αυτή εντάσσονται όλοι οι συναλλασσόμενοι με τα ναρκωτικά,  το οργανωμένο έγκλημα ή διάφορες επιχειρήσεις «επικίνδυνων αποστολών».

Εδώ το παιχνίδι είναι σκληρό, δεν παίρνει χαμπάρι από Πανδημίες και διακινεί θάνατο και μαύρο χρήμα χωρίς τύψεις .

Έμποροι σχέσεων – επιρροών – επαφών – και εξουσίας.

Μ’ αυτούς μπαίνουμε στον καλό κόσμο, τον upper world ή τη high society. Εδώ είναι τα πάντα αόρατα, όμορφα προβεβλημένα, με ανασφάλεια λόγω της κατάστασης αλλά χωρίς ηθικά διλήμματα ως προς την ανάγκη[;] να σωθούν πρώτα οι ίδιοι. Τώρα πώς θα συνεννοηθούν με τον Κορονοϊό για να τους αποκλείσει από τη μόλυνση είναι μέγα ερώτημα, μάλλον τοξικοανάλυσης κι όχι ταξικοανο[η]σίας.

Όσο για εκείνους  τους υψηλά ιστάμενους, οι οποίοι διαπραγματεύονται τη μοίρα των Κρατών, ανατρέπουν κυβερνήσεις και καθεστώτα, συνδέουν και αποσυνδέουν διεθνή συμφέροντα ανεβάζοντας τους δείκτες θνησιμότητας των λαών, νομίζω πως θα βγουν χαμένοι από αυτή την ιστορία. Δεν ξέρω τί κέρδη θ’αποκομίσουν την Επόμενη Μέρα από νέες business, αλλά το απαίσιο πρόσωπο αδιαφορίας και κυνικότητας στον πόνο και στην απώλεια που έχουν δείξει θα μεταμορφωθεί σε Ερινύες και θα τους κυνηγάει.

Όχι λοιπόν άλλοι αστέρες της τηλεοπτικής θεραπευτικής,ούτε άλλα αστεράκια της show επιδημιολογίας.Ευτυχώς διαθέτουμε αρμόδιους και ευαίσθητους ανθρώπους να μας λένε αλήθειες και περισσεύουν/περιττεύουν όσοι θέλουν να προβάλλουν αλλότρια ή να προβληθούν οι ίδιοι.

Το γενικό κρίσιμο ερώτημα: Μήπως τελικά κάποιος πρέπει να διώξει όλους αυτούς τους εμπόρους του φόβου και του κέρδους από το Λίκνο– της μετά την κρίση πιο ώριμης, φιλικής και προστατευτικής  για τον κάθε πολίτη/άνθρωπο – [Αποθεραπευθείσας από τις παλιές ασθένειες] ελληνικής Πολιτείας;

* Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του. 

The article expresses the views of the author

iPorta.gr

  • 150
    Shares
SHARE
RELATED POSTS
Kostis A. Makris
Πονάνε, μωρέ, οι λέξεις;, του Κωστή Α. Μακρή
Μια τρυφεράδα, μια καλημέρα, του Γιώργου Χατζηδιάκου
Ψυχιατρική: “Εγκλήματα” σε καιρό ειρήνης, του Δρ Αναστάσιου Πλατή

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.