Ο Δημήτρης Κατσούλας είναι συνταξιούχος του Ταμείου Νομικών. Παρουσιάζεται: “Εν συντομία λοιπόν, έχουμε και λέμε: Με καταγωγή από την Μεσσηνία, αποφάσισα εν μέσω Πανδημίας COVID-19, να αποχωριστώ την Ελλάδα και να εγκατασταθώ στο Μιλάνο, βρίσκοντας διέξοδο στις αναζητήσεις μου Μουσική και Θέατρο, όπου παραμένουν οι μεγάλες μου Αγάπες. Μότο ζωής: ΥΠΝΟΣ, Ο ΜΙΣΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ|

15 Ιουνίου γράφει το ημερολόγιο απέναντι στον τοίχο που είναι κρεμασμένο. Και λοιπόν; Τι έγινε; Μια μέρα σαν τις άλλες κι αυτή, σιγά τα νέα που μας μεταφέρεις, μπορεί κάποιοι ν’ αντιπροτείνουν. Μερικοί μπορεί να καταφύγουν στους υπολογιστές, αναζητώντας τι συνέβη σαν σήμερα. Φρέσκα νέα δεν σας κομίζω, απλώς σας υπενθυμίζω ότι η 15^η Ιουνίου έχει καθιερωθεί ως η Παγκόσμια Ημέρα της Γονιμότητας. Τούτο γεννά αμέσως δυο ερωτήματα:1) Το πρόβλημα της υπογεννητικότητας, το οποίο ως ένα βαθμό οφείλεται στους γρήγορους ρυθμούς που μας έχουν επιβληθεί να υπηρετούμε, μη έχοντας χρόνο επαρκή ν’ αφιερώσουμε στο έτερον μας ήμισυ και 2) Με ποια οικονομική ευχέρεια θα μπορούσε κάποιος να αναθρέψει έστω ένα παιδί σήμερα, σε μια κοινωνία που μόνο εμπόδια αξεπέραστα έχει να ορθώσει; Εάν θέλουμε να κοιτάξουμε το πρόβλημα της υπογεννητικότητας κατάματα, όπου σήμερα μαστίζει τις Δυτικές κατά βάση κοινωνίες, πρέπει πρώτα να παραδεχτούμε μια απλή αλήθεια: Η σύγχρονη ζωή μας έχει κλέψει τον αυθορμητισμό και έχει μετατρέψει το σεξ από πηγή ηδονής και απόλυτης ευχαρίστησης σε μια ακόμα υποχρέωση της καθημερινότητάς μας, έτσι απλά για να μη …δυσαρεστήσουμε την/τον σύντροφό μας.

Η υπογεννητικότητα δεν είναι πάντα θέμα βιολογίας και ιατρικής, συνήθως είναι θέμα του τρόπου ζωής που διαβιούμε. Οι «δολοφόνοι» της λίμπιντο έχουν επώνυμο στις απρόσωπες κοινωνίες που ζούμε: Λόγω του ελάχιστου χρόνου που μας απομένει για ν’ αφιερώσουμε στους εαυτούς μας, στα πολύ αγαπημένα μας πρόσωπα, το σεξ είτε υπάγεται σε «προγραμματισμένες» ημέρες είτε στη χάση και στη φέξη, είτε λειτουργεί περιστασιακά, είτε έχει εκλείψει παντελώς. Κατ’ αυτόν τον τρόπο έχει χαθεί πλέον ένα πολύ μεγάλο μέρος της γοητείας του, και της σαγήνης του. Η μηχανικά εκτελούμενη σωματική επαφή, μετατρέπεται σε εργασία υπό προθεσμία, αυξάνοντας έτσι το άγχος της επίδοσης αλλά και της ποιότητας που πρέπει να έχει μια σεξουαλική επαφή.

Κύριος υπεύθυνος για τη σεξουαλική υγεία είναι η ψηφιακή εισβολή. Αντί να κλείσουμε επί ημέρες ή και μήνες τις ηλεκτρονικές μας συσκευές, ξαπλώνουμε με αγκαλιά ένα Tablet, ένα Smartphone, παρακολουθώντας μέσα από αυτά τα εργαλεία ζωές ξένες, αντί να εξερευνούμε κάθε φορά το σώμα της/του συντρόφου μας. Το κρεβάτι μας – τι κρίμα – έγινε προέκταση των Social media, πού χρόνος να περισσεύσει προκειμένου να τον διαθέσουμε στο πολυπόθητο πλάσμα που έχουμε δίπλα μας ολόγυμνο! Καταναλώνουμε όλη μας την ενέργεια στη δουλειά και στην καριέρα, αφήνοντας για τη σχέση μας μόνο ό, τι περισσεύει – κι αν περισσεύσει –, αρκούμενοι σε ένα «Καληνύχτα αγάπη μου, ελπίζω αύριο το βράδυ να είμαι πιο ξεκούραστος, τώρα είμαι εξαντλημένος από τη δουλειά…».

Όσον αφορά στην αναπαραγωγή, η φύση είναι σοφή και έχει προβλέψει έτσι, ούτως ώστε αυτή – πέρα από τον ερχομό στον κόσμο μιας νέας ψυχής – να είναι και απολαυστική. Ο έρωτας δεν είναι απλώς το μέσο για να επιτευχθεί ο σκοπός, είναι το ίδιο το φάρμακο. Όταν το σεξ γίνεται σε χρόνους ακανόνιστους αλλά με συχνότητα, ελευθερία και πάθος, στον οργανισμό συμβαίνουν πράγματα μαγικά:1) Όσον συχνότερη είναι η επαφή, τόσο πιο υγιές είναι και το σπέρμα, αποκτώντας μάλιστα μεγαλύτερη κινητικότητα για τη σύλληψη, και 2) Σ’ ένα χαλαρό σώμα, ο οργανισμός απελευθερώνει περισσότερη ποσότητα ωκυτοκίνης (ορμόνη της αγκαλιάς) και ενδορφίνες (ορμόνες ευφορίας και ευεξίας), εκκρίσεις οι οποίες μειώνουν το στρες, ανεβάζοντας ταυτοχρόνως τη διάθεση και την ευεξία στα ύψη.

Να μη μας διαφεύγει ότι τα σώματα – όσο κι αν εξερευνώνται – θα παραμένουν πάντα όμορφα μυστήρια και ανεξερεύνητα, κι εδώ έγκειται η γοητεία του συνυπάρχειν εντόνως, όχι γιατί «πρέπει να αποκτήσει ένα ζευγάρι παιδί», αλλά γιατί λαχταρά ο ένας τον άλλον. Η ζωή ξεκινά από την αλληλοεκτίμηση, την απόλαυση και το πάθος. Ας κάνουμε την αρχή που της αξίζει, έστω από σήμερα, επί τη επετείω της Παγκόσμιας Ημέρας της Γονιμότητας

Το σύνθημα για τη σημερινή ημέρα, θα πρέπει να είναι απλό: Κλείστε τις οθόνες, ανάψτε ή σβήστε τα φώτα, ξεχάστε τα «πρέπει» και τα «προγράμματα», ανακτήστε την πεθυμιά και ζήστε την στην μεγαλύτερή της κορύφωση.

…κι αν είναι να πεθάνει κάποιος αφού έχει παραδοθεί από έρωτα, αξίζει η στιγμή: