Η σημερινή μέρα (3 Δεκεμβρίου) είναι αφιερωμένη στους Ανθρώπους Με Αναπηρίες, Ή –αλλιώς– “Παγκόσμια ημέρα ευαισθησίας για τα ΑΜΕΑ”.

Τα… Όχι “τους”.

Άτομα, όχι άνθρωποι.

Έτσι λοιπόν… Μια μέρα για “τα” ΑΜΕΑ. Όλη δική τους!

Και η νύχτα που έρχεται μετά; Σε ποιους είναι αφιερωμένη;

Στους οδηγούς που με τα αυτοκίνητά τους μπλοκάρουν τις ράμπες;

Στα πεζοδρόμια παγίδες;

Στα απρόσιτα Δημόσια Κτίρια;

Στα φανάρια ρύθμισης της κυκλοφορίας χωρίς ήχο;

Στις όμορφες παροιμίες μας, όπως “ο κουτσός με το ‘να πόδι, δίνει μια και πάει στην πόλη” ή “πήρε ο στραβός κατήφορο” ή “στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα”;

Και κάτι ακόμα: πώς ορίζεται ο Άνθρωπος (ή άτομο) Χωρίς Αναπηρία;

Κι αν τον/το πούμε ΑΧΑ (κάτι που θυμίζει ιδιωματικό συμπερασματικό επιφώνημα ή γέλιο) πώς είμαστε σίγουροι ότι δεν έχει καμιά αναπηρία;

Ειδικά όταν παρκάρει πάνω σε μια ράμπα.

Κωστής Α. Μακρής