Κωστής Α. Μακρής

Αν…

Αν την εποχή του Όσκαρ Ουάιλντ ίσχυε το σύμφωνο συμβίωσης μεταξύ ομόφυλων, ενδεχομένως να μην είχε γραφτεί “Η μπαλάντα της

φυλακής του Ρίντιγκ” ή το “Εκ βαθέων” (De profundis).

Η λογοτεχνία επομένως θα είχε χάσει δυο εξαιρετικά έργα.

Κι αυτό θα ήταν δυσάρεστο.

Δυσάρεστο; Ίσως…

Αν η πραγματική ζωή των ανθρώπων δεν ήταν πιο σημαντική από την πραγματική δυστυχία που βιώνουν οι άνθρωποι (καλλιτέχνες ή μη)

από μια κοινωνία δυστοπικής άνοιας, ανεδαφικού δογματισμού και εμμονικών προκαταλήψεων.

Ας ηχήσουν πένθιμα οι καμπάνες.

Πενθεί η ελεύθερη σκέψη.

Πενθούν και τα σώματα που ευλογήθηκαν με μειονοτικά χαρακτηριστικά.

Γιατί η φύση δεν καταριέται. Μόνο ευλογεί. Ακόμα και μοιράζοντας άνισα την ευλογία της.

* Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του. 

iPorta.gr