Ο Δημήτρης Κατσούλας είναι συνταξιούχος του Ταμείου Νομικών. Παρουσιάζεται: “Εν συντομία λοιπόν, έχουμε και λέμε: Με καταγωγή από την Μεσσηνία, αποφάσισα εν μέσω Πανδημίας COVID-19, να αποχωριστώ την Ελλάδα και να εγκατασταθώ στο Μιλάνο, βρίσκοντας διέξοδο στις αναζητήσεις μου Μουσική και Θέατρο, όπου παραμένουν οι μεγάλες μου Αγάπες. Μότο ζωής: ΥΠΝΟΣ, Ο ΜΙΣΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ|

Πριν προβώ στην σύνταξη του κειμένου, οφείλω μια επεξήγηση προς τον Πρωθυπουργό της χώρας Κυριάκο Μητσοτάκη, απευθυνόμενος σε ενικό βαθμό (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι υποτιμώ το κύρος του, τουναντίον μάλιστα. Εξ άλλου, οι μεγάλοι άνδρες ποτέ δεν απαίτησαν τον πληθυντικό στις προσφωνήσεις τους). Οφείλω την επεξήγηση, διότι σε μερικά των κειμένων μου έχω αποκαλέσει τον Πρωθυπουργό «Κούλη». Τούτο, εν αγνοία μου το έπραξα, διότι αποκαλώντας τον «Κούλη», τον αναβάθμισα, ως εκ των υστέρων αντελήφθην, και εξηγώ τον λόγο: «Κούλης» – κατά τον ποιητή Νίκο Καββαδία – αποκαλείται ο χαμάλης, ο φορτοεκφορτωτής καραβιών, ο μούτσος, ο αχθοφόρος, ο τελευταίος στον βαθμό της ιεραρχίας, εκείνος δηλαδή που ούτε από τζάκια προερχόταν, αλλά ήταν πάμπτωχος πλην τίμιος και είχε αξιοπρέπεια. Σε αυτόν, οφείλω την συγγνώμη μου και όχι σ’ εσένα υιέ του Μητσοτάκη, αδελφέ της Ντόρας, «Ανεπρόκοπε» της σεβάσμιας Μαρίκας, «Αξιαγάπητε και Πρωτοπόρε» της Ursula Von Der Leyen. Σ’ εσένα Κυριάκο απομένει να σου ευχηθώ Καλή τύχη και αρμονική συνεργασία με την ομάδα των ακολούθων σου, στην οποία έχεις επενδύσει πολλά για τους ζόρικους αγώνες που έχετε  ν’ αντιμετωπίσετε εν όψει εκλογών. Θα την χρειαστείς (την ευχή) να γνωρίζεις, «Αυτοδύναμε».

Εισερχόμενοι στο κυρίως θέμα τώρα, ας επιχειρήσουμε να κάνουμε μια καταγραφή της επικρατούσας κατάστασης σε μερικούς τομείς, στους οποίους η Κυβέρνηση Μητσοτάκη επαίρεται ότι έχει επιτύχει τα μέγιστα των δυνατοτήτων της, μη επικεντρωνόμενοι σε αυτά όπου καταγράφονται στις απανωτές δημοσκοπήσεις που διενεργούνται κατά παραγγελία, τόσον από τα ΜΜΕ αλλά και του Μεγάρου Μαξίμου πρωτοπορούντος, τα αποτελέσματα των οποίων φυλάσσονται ως επτασφράγιστο μυστικό στα συρτάρια του, ούτε θα τα σχολιάσουμε για πολλούς και ευνόητους λόγους, αρκούμενοι σε ένα και μόνο γενικό ποσοστό, διακινδυνεύοντας από τώρα να πούμε ότι η «οροφή» για το κυβερνών κόμμα είναι στο 22%-24% την πρώτη Κυριακή των εκλογών. Υπόψη ότι, όσον ενωρίτερα διενεργηθούν οι εκλογές, τόσον καλύτερο για την Κυβέρνηση, διότι οσονούπω – από πληροφορίες που έχουμε – καταφθάνει και η τέταρτη δικογραφία της Ευρωπαίας Εισαγγελέως, πέρα από την αναμενόμενη ίδρυση δυο – προς το παρόν – κομμάτων .

Η Κυβέρνηση επιλέγει την στάση αναμονής των εξελίξεων αντί της παραγωγής πολιτικής:

Η Κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με μια αυξανόμενη κριτική που αφορά στον τρόπο διαχείρισης των μεγάλων κρίσεων που έχει εμπρός της ν’ αντιμετωπίσει, με το να προτιμά απλώς τη διαχείριση των προβλημάτων, επειδή υπολογίζει το πολιτικό κόστος  που θα είχε, αντί των βαθέων τομών , όπως: 1) Έχει παύσει να ομιλεί περί επεκτάσεως των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια, εν αναμονή του μεγάλου αφεντικού Τραμπ, όποτε και εάν του γουστάρει του άρπαγα ν’ αποφασίσει και πώς. Η πολιτική των «ήρεμων νερών», είναι μια παθητική στάση απέναντι στις συνεχιζόμενες προκλήσεις της Τουρκίας, με την Αθήνα να μη τολμά την επέκταση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων. Η Ελλάδα, είναι το «αγαπημένο παιδί» των Βρυξελλών και της Ουάσιγκτον επειδή ταυτίζεται απόλυτα με τις θέσεις τους χωρίς να έχει το σθένος να διεκδικεί Εθνικές ιδιαιτερότητες που τις έχει ανάγκη και τις δικαιούται, ούτε ανταλλάγματα σε κρίσιμα ζητήματα να λάβει όπως είναι το μεταναστευτικό, κάτι που η Ιταλία πέτυχε με τη σθεναρή της στάση. 2) Αλλαγή του άρθρου 86 του Συντάγματος περί ευθύνης υπουργών, επενδύοντας η Κυβέρνηση στον χρόνο, μέχρι εξαντλήσεως της τετραετίας (άλλοι να βγάλουν το φίδι από την τρύπα). 3) Επιμονή και εμμονή στην ίδρυση Ιδιωτικών Πανεπιστημίων (εδώ τα ονομάζει «Μη Κρατικά Πανεπιστήμια» επειδή γνωρίζει τη λαϊκή κατακραυγή, από τη στιγμή που η δημόσια Παιδεία βρίσκεται στους δρόμους εξ αιτίας των πολιτικών που ακολουθήθηκαν και συνεχίζουν να υφίστανται σε εντονότερο βαθμό).

Εσωτερικά μέτωπα (Ακρίβεια και μεταρρυθμίσεις): Οι παρεμβάσεις στην αγορά, δεν είναι τίποτα άλλο παρά ημίμετρα, μη τολμώντας η Κυβέρνηση να προβεί στη μείωση Φ.Π.Α. εν πρώτοις σε βασικά αγαθά, αφήνοντας τα νοικοκυριά απροστάτευτα, μη τυχόν και διαταραχθεί η δημοσιονομική πειθαρχεία, όπως της υποδεικνύεται από τον εκλεκτό της Τραπεζίτη κ. Στουρνάρα. Σε ζητήματα όπως η Δικαιοσύνη, οι αλλαγές προχωρούν με ρυθμούς χελώνας, επειδή αποφεύγει την σύγκρουση με κατεστημένα συμφέροντα και συντεχνίες. Αυτά τα φαινόμενα θα διαιωνίζονται, από την στιγμή που η Δικαιοσύνη διορίζεται από την εκάστοτε Κυβέρνηση.

Το ερώτημα που πλανάται και παραμένει αναπάντητο: θα αρθεί επιτέλους κάποια στιγμή στο ύψος των περιστάσεων η Κυβέρνηση Μητσοτάκη ή θα συνεχίσει την οσφυοκαμψία και την πολιτική των ισορροπιών μη τυχόν και «ταράξει» ο Κυριάκος τον ύπνο μιας Ευρώπης όπου σε μερικά χρόνια – και με τις πολιτικές που ακολουθεί – είναι αμφίβολο εάν υπάρχει και πώς;

Η συσσώρευση των παραμενόντων προβλημάτων χωρίς ριζικές λύσεις, οδηγεί στο να μετατρέψει την σταθερότητα που επικαλείσαι σε στασιμότητα, Κυριάκο. Το έχεις αντιληφθεί αυτό ή κοιμάσαι ζώντας το όνειρό σου ότι θα είσαι Πρωθυπουργός έως το 2031;

Και …σε είχα για τολμηρό στις αποφάσεις σου, ανάθεμά σε.