Ο Ηλίας Καραβόλιας είναι Οικονομολόγος  με ειδίκευση Γενικής Θεωρίας και Οικονομικής Πολιτικής. Κατέχει Master of Arts από το European Institute of Philosophical  Anthropology.

Οι συνετοί ηγέτες προσπαθούν να αποτρέψουν τα δυσάρεστα γεγονότα, ενώ οι γενναίοι τα αντιμετωπίζουν όταν αυτά συμβούν. Δεν έχουμε πολλούς τέτοιους στον πλανήτη. Και ο Πέδρο Σάντσεθ, καταδικάζοντας την τυραννία των μουλάδων απέναντι στον ιρανικό λαό αλλά και το επικίνδυνο δυνητικό τους πυρηνικό οπλοστάσιο, καταδικάζει και την αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση. Και δεν βάζει πλάτη στην παράνοια (αρνήθηκε να παραχωρήσει για σκοπούς της επιχείρησης κατά του Ιράν τις βάσεις στη Ρότα και τη Μορόν)

Ακούω ήδη πολλούς να τον λένε «αριστερό, εξτρεμιστή, ριζοσπάστη, φιλοισλαμιστή, στη λάθος πλευρά της ιστορίας» και μύρια όσα. Ο άνθρωπος είναι απλά πατριώτης, ηγέτης και Ευρωπαίος δημοκράτης που βάζει τον πολιτικό ορθολογισμό του μπροστά από τους σχιζοφρενείς που άναψαν την δάδα του πολέμου στην ανθρωπότητα.

Η Ισπανία δεν είναι αθώα του αίματος. Αλλά ο Σάντσεθ λέει το αυτονόητο : ζούμε ένα θεατρικό παράλογο με μια «μονομερή στρατιωτική ενέργεια» κατά του Ιράν, και προειδοποιεί ότι αυτή η εξέλιξη συμβάλλει σε «μια πιο εχθρική και αβέβαιη διεθνή τάξη»

Διαβάστε λέξη προς λέξη την δήλωση του : «Σήμερα περισσότερο από ποτέ, είναι ζωτικής σημασίας να θυμόμαστε ότι μπορεί κανείς να είναι εναντίον ενός μισητού καθεστώτος – όπως και είναι συνολικά η ισπανική κοινωνία όταν πρόκειται για το ιρανικό καθεστώς – και, ταυτόχρονα, εναντίον μιας αδικαιολόγητης και επικίνδυνης στρατιωτικής επέμβασης που βρίσκεται εκτός του διεθνούς δικαίου»

Που ακριβώς βρίσκετε κάποιοι, σε αυτά τα λόγια, μια υποτιθέμενη αντιδυτική ρητορική ; Γιατί αυτός ο άνθρωπος «είναι στη λάθος πλευρά της ιστορίας» όπως λένε Ισραήλ και Τράμπ ; Ποιος αλήθεια βρίσκει τα λόγια του Σάντσεθ ”εκτός πραγματικότητας” ;

Η φωνή της Ευρώπης έπρεπε να είναι η στεντόρεια φωνή του διαφωτισμού, της διπλωματίας και της ειρήνης. Έπρεπε να είναι η φωνή της αντίστασης απέναντι στη δήθεν λύση των «προληπτικών πολέμων». Δεν έπρεπε να είναι φωνή βγαλμένη από την Ευρώπη των πολέμων, του Μεσαίωνα, της φεουδαρχίας, των σταυροφοριών, του παπισμού και των «βυζαντίων» της.

Αλήθεια τώρα : ποιον πρέπει ακριβώς να μισεί η Ευρώπη ;

Ποιον πρέπει να πολεμήσει και να εξαφανίσει ; Τα εκατοντάδες εκατομμύρια των μουσουλμάνων στη Μέση Ανατολή ; Σε αυτή την παράνοια που απλώνει ο Τραμπ στον πλανήτη πρέπει να βάλουμε πλάτη ;

Ναι, η ήπειρος μας γέμισε μετανάστες. Όμως οι εργαζόμενοι είναι απείρως περισσότεροι από τους εξτρεμιστές και τους εγκληματίες που μας μισούν. Ζούμε και ευημερούμε μεταξύ άλλων και από τα φθηνά χέρια των πολλών αλλόθρησκων, των άλλων φυλών, που ήλθαν εδώ. Και ναι κινδυνεύουμε, αλλά από τα άρρωστα μυαλά μερικών εξ αυτών, που θέλουν να μας αφανίσουν. Αλήθεια : πιστεύει κανείς ότι αυτούς τους εξτρεμιστές θα τους μειώσουμε με βόμβες και με ολικό αφανισμό ; Είναι ποτέ δυνατόν ;

Δεν είναι μόνο ότι αυτοί οι λαοί έχουν τυραννικά καθεστώτα, σε κράτη της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής ή της Ασίας. αναρωτηθήκαμε αν εμείς οι δυτικοί ενίοτε και τα στηρίξαμε και τα υποστηρίξαμε αυτά τα καθεστώτα ; Αναρωτηθήκαμε ότι τους αρπάξαμε πετρέλαια, ορυκτά και κόμβους, και τους αφήνουμε εσκεμμένα να πεινάνε ;

Και τώρα η λύση είναι να βάλουμε το χέρι μας να ξεσηκωθούν δήθεν αναίμακτα αυτοί οι λαοί ; Και μόλις τους σφάζουν να αρχίσουμε να τους βομβαρδίσουμε χωρίς να υπολογίζουμε πόσοι θα πεθάνουν εκεί και πόσοι διεθνώς, σήμερα – αύριο – μεθαύριο, από τα αντίποινα τους ;

Έτσι θα τους σώσουμε από την βία και την εξαθλίωση εκεί ; Με έναν παγκόσμιο πόλεμο ώστε να παρελαύνουν στη Μεσόγειο τα νέα ευρωπαϊκά΄μας πλοία και στον αέρα τα νέα ευρωπαϊκά μας αεροπλάνα, ώστε έτσι να φωνάξουν οι ηγεσίες μας ” είδατε πόση ανάγκη τα είχαμε και ότι καλώς τα αγοράζαμε ; ”

Μήπως είναι και ευκαιρία για εκλογές σε κάποιες ευρωπαϊκές χώρες όπου καταρρέουν οι κυβερνήσεις δημοκοπικά, ώστε να συσπειρωθεί ο λαός γύρω από τους ηγέτες του ;

Υποκριτική αναλγησία – δεν ξέρω πως αλλιώς να το πω. Πριν εισβάλουν οι αμερικανοί και οι ισραηλινοί, βάζουν τους λαούς (στη Βενεζουέλα χθες, στο Ιράν σήμερα, στην Κούβα αύριο) να διαμαρτυρηθούν ώστε να σφαχτούν και να πεινάσουν από τα καθεστώτα τους : αυτή είναι η νέα γεωπολιτική βιοπολιτική, το νέο μοτίβο κοινωνικής μηχανικής πριν αρχίσουν τα όπλα – ας είμαστε ειλικρινείς με τους εαυτούς μας.

Ο Πέντρο Σάντσεθ σώζει την χαμένη τιμή της φιλελεύθερης δημοκρατικής Ευρώπης. Και μάλλον της Δύσης. Αυτής που σέβεται τον άνθρωπο παντού στον πλανήτη όπου υπάρχει αδικία, θάνατος και βία. Και που ξέρει ότι περισσότερος θάνατος, περισσότερη βία, δεν είναι η λύση ώστε να ανατρέψεις τυράννους και να σώσεις καταφρονημένους.

Ο Σάντσεθ προστατεύει τον λαό του από τα αντίποινα των επικίνδυνων Ιρανών, και ποιος ξέρει πόσων άλλων ακόμη. Και δεν τάσσεται στο πλευρό με τους δήθεν ανθρωπιστές της Ουάσιγκτον και του Τελ Αβιβ.

Δεν βάζει τη Ισπανία στην εκδικητική και επικίνδυνη διόπτρα των Ιρανών και των συμμάχων τους. Ξέρει ότι το κακό ξυπνάει με το κακό. Και ότι ένας σατανάς είναι αρκετός να φέρει την κόλαση με πρόσχημα ότι σώζει τους λαούς που υποφέρουν…