Μ’ένα μονάχα νεύμα του μελλοθάνατου

ησυχάζει η συνείδηση του θύτη

Θοδωρής Βοριάς, Οι στίχοι είναι σφαίρες

Αναρωτιέμαι : “πόσες φορές μπορεί να δολοφονήσει κάποιος μιά γυναίκα;”

-μία, η πρώτη, η πραγματική

-μία, η δεύτερη, η σκηνοθετημένη

-μία , η τρίτη , η αποδιδόμενη σε ληστές αλλοδαπούς

-μία, η τέταρτη, η καταγωγή της

-μία, η πέμπτη, η νιότη της

-μία, η έκτη, η γνώση της σε πολεμικές τέχνες

-μία, η έβδομη, η ευθύνη της για το παιδί [και το σκυλί;]

-μία,  η όγδοη, η εν γένει ψυχολογική της κατάσταση

-μία, η ένατη, η απογύμνωση της ζωής και του ιδιωτικού της βίου από τα ΜΜΕ

-μία, η δέκατη, οι αντιφατικές και αλληλοσυγκρουόμενες θεωρίες κι εκδοχές των πάσης φύσεως ‘ειδικών’

Αν στα παραπάνω προσθέσουμε και τις συνωμοσιολογίες, τις ίντριγκες, την ύπαρξη τρίτων προσώπων και τη συμπάθεια [;] ορισμένων στο πρόσωπο του δράστη, τότε ίσως συνειδητοποιήσουμε ότι δεν βρισκόμαστε μπροστά σ’ένα έγκλημα αλλά σε τουλάχιστον δέκα.

Αυτά όμως τα φαινόμενα δεν τα κρίνει μόνον η δικαιοσύνη…