•Το σαλιγκάρι έχει δύο εξέχουσες, τεράστιες, ικανότητες που προϋποθέτουν σύνθετες εγκεφαλικές διεργασίες. Όταν φοβάται και απειλείται συμπτύσσεται και όταν δεν φοβάται εκτύσσεται και πορεύεται στο μάταιο τούτο κόσμο των πολλών εχθρών, αμέριμνο με όρθιες τις κεραίες. Εκεί είναι το κλειδί οι κεραίες. Είναι οπλισμένες με αισθητήριους υποδοχείς που συνδυαστικά με την όσφρηση δίνει το σήμα του κινδύνου. Το θέμα είναι να προλάβει. Γιατί είναι αργό. Να έχει ορθή διαίσθηση, καλές κεραίες. Γιατί αν ο κίνδυνος είναι αιφνίδιος και απρόοπτος αντίο σαλιγκάρι. Δεν προφταίνει.

•Μακάρι η Ευρώπη να αναπτύξει τις εξέχουσες ικανότητες σαλιγκαριού. Έχει χρόνο; Έχει αλλά δεν είναι ανεξάντλητος. Χρόνου φείδου γιατί αντίο ευρωπαϊκό σαλιγκάρι.

•Για το ελληνικό σαλιγκάρι; Είναι ιδιαίτερο είδος. Άλλη ποικιλία.

Κανενας κίνδυνος δεν μπορεί να διαταράξει τις αποκριες και τα κούλουμα.Ευτυχως απο μια άποψη την οποία συμμερίζομαι απολύτως.Στην αιχμή της κρίσης είχαν βγει και μπλουζάκια.Greek crisis. No money, no job, no problem. (Ελληνική Κρίση δεν υπάρχουν λεφτά,δεν υπάρχει δουλειά,κανένα πρόβλημα). Ο θρήνος εναλλάσσεται με τη χαρά της ζωής σε μια παράξενη αέναη σύζευξη.Ειναι το ελληνικό σαλιγκάρι.