Η Ωραιοζήλη Τζίνα Δαβιλά είναι Θεολόγος (Msc “Η Θεολογία στον Σύγχρονο Κόσμο”), αρθρογράφος/ραδιοφωνική παραγωγός/εκδότρια του iPorta.gr.

Έχετε δει τους “Hart to Hart”; Τους “Αντίζηλους” [“The Persuaders”]; Την “Δυναστεία”; Αν δεν έχετε ιδέα τι είναι, έχετε χάσει από τα αποδυτήρια. Αν γνωρίζετε, κατανοείτε, νομίζω, την νοσταλγία, την αγάπη σε εκείνη την εποχή που άφησε εποχή. Η δεκαετία του ’80 παραμένει υπέροχη για τις σειρές που μας έδωσε, τα αρώματα, τα τραγούδια, την χαρά, την ελπίδα- και την πολιτική ελπίδα. Έστω και αν ήταν συχνά απατηλή. Η σημερινή εποχή που είναι κυνική και  καταπίνουμε αμάσητη την όποια χυδαιότητα μας σερβίρουν είναι χείριστη, διότι δεν υπάρχει προοπτική, το έδαφος είναι σάπιο, προσέξτε! δεν εννοώ αμμουδερό και ασταθές, είναι σάπιο. Σκάρτο.

Τι χτενίσματα, τι ντυσίματα με τις βάτες, τι λακ στα μαλλιά, τι περμανάντ για να γίνει η τρίχα μπούκλα! Μια δεκαετία υπέροχη! Υπέροχη! Και όσο πιο υπέροχο είναι το παρελθόν, τόσο πιο λειψό είναι το παρόν. Στα μάτια της γενιάς μου τουλάχιστον.

Μπορεί να απογοητευθήκαμε στην πορεία, μα σήμερα απογοητευόμαστε από την ίδια την πορεία. Οι ειδήσεις είναι μακάβριες επαναλαμβάνοντας την μακαβριότητα. Καταλαβαίνετε τι εννοώ, την επαναλαμβανόμενη εικόνα της σύγκρουσης  στην Ρουμανία, το εργοστάσιο της ντροπής κ.λπ., κ.λπ.  Μην μου λέτε, επομένως, γιατί δεν παρακολουθώ ειδήσεις και δελτία. Απλά ντρέπομαι για την επιλογή της ελεεινότητας όταν υπάρχει και η άλλη, της λεκτικής ενημέρωσης χωρίς τα πανελ, τους παρουσιαστές-περίπου μοντέλα με περπάτημα στητό και κουνιστό.

Χάθηκε το φιλότιμο μαζί με την ελπίδα. Ξεγυμνώθηκε πια η ελληνική κοινωνία που στηρίχτηκε στην κουτοπονηριά, την αλαζονεία, τους ψευτοεξυπνάκηδες, τους καλοπερασάκηδες και τους απατεώνες, εκκολαπτόμενους και καθαρόαιμους.

Δεν έχω παρακολουθήσει την πορεία της κυρίας Καρυστιανού, πέραν του γεγονότος ότι έφερε τα πάνω κάτω και κατάφερε χωρίς να της κλείσουν το στόμα -βιαίως- να ακούσει όλη η Ευρώπη μέσω του Ευρωκοινοβουλίου τι έγινε στα Τέμπη και τι περιμένουν οι  θρηνούντες τους ανθρώπους τους και όσοι έχουμε μέχρι ώρας την ευλογία να βλέπουμε το φως του ήλιου, γεγονός καθαρά τυχαίο σε τούτο τον παλιότοπο. Δεν έχω ακούσει ως πολιτική παρουσία τι λέει, αλλά κάτι έχει πάρει το αυτί μου ότι την περιμένουν στην γωνία όλοι σχεδόν, οι πολιτικοί της ΝΔ, λοιποί πολιτικοί ίσως, δημοσιογράφοι της φακής – εννοώ όσους γράφουν ό,τι λέει το αφεντικό είτε τους δίνουν φακή, είτε αστακό. Ακόμη και ανθρώπους που έχουν βλέμμα καθαρό και τοποθετούνται με επιχειρηματολογία σε κάποια λάθη που κάνει.

Δεν γνωρίζω αν θα καταφέρει κάτι, τι θα είναι αυτό και αν θα την ψηφίσω πρώτα ο Θεός να είμαστε καλά και να επιτρέπεται ακόμη να ψηφίζουμε. Θα της αναγνωρίσω όμως ότι τόλμησε να κάνει πράξη αυτό που φοβούνται οι “περίτρανοι” και εξουσιαστές. Να ηγηθεί πολιτικής κινήσεως. Στην τελική, τρία χρόνια αμφισβητεί την υπάρχουσα κυβέρνηση, την κατακεραυνώνει με κάθε τρόπο και περιμένει κάποιος να κάνει κάτι. Άπαντες κλώθουμε αυγά. Συμφωνούμε, αλλά επί του πρακτέου, σιγή ιχθύος. Και θεωρούμε ότι η Καρυστιανού πρόδωσε την εμπιστοσύνη των πολιτών που την έβλεπαν με συμπάθεια ως χαροκαμένη μάνα; Με τις συμπάθειες και τις αγάπες δεν χτίζονται δυναμικές κοινωνίες που προάγουν την Δικαιοσύνη, την Δημοκρατικότητα, την Ειρήνη, την Ευημερία, την Παιδεία. Και χρησιμοποιώ το κεφαλαίο γράμμα γιατί είναι οι χαμένες μας αξίες και αρχές.

Εγκάρδιες ευχές στην γυναίκα που ίσως και να κάνει την διαφορά σε τούτη την λασπουριά που ζούμε. Η Παναγιά να την βλέπει και να την προσέχει. [Εσάς που γελάτε ειρωνικά με αυτό το τελευταίο … Βάζετε το χέρι στην φωτιά ότι ό,τι λέω είναι μπούρδες;]

Ωραιοζήλη-Τζίνα Δαβιλά

30 Ιανουαρίου 2026