Εσύ με ποιόν είσαι; Με ποιανού το μέρος; Αυτοί που μας ζητούν να πάρουμε το μέρος του ενός ή του άλλου. Μα όσο εισχωρούμε βαθιά μέσα θα αντιληφθούμε ότι δεν υπάρχει μέρος.

Όλοι αυτοί που ζητούν να μας έχουν με το μέρος τους. Να έχουν το πιο μεγάλο μέρος είναι το αδίστακτο το πρόσωπο της εξουσίας της πλειοψηφίας, απέναντι στους άλλους που χάνουν, σε όσους γεύονται την ηδονή που βρίσκεις στο χάσιμο, την απόλαυση της θέσης του ηττημένου.

Και ύστερα έρχεται ο τρόμος, ο τρόμος του αδικημένου απέναντι στους άλλους που για την πόλωση και τη συσπείρωση μπορούν και συνεχίζουν να εξαντλούν όλη την βαρβαρότητα απέναντι στον ηττημένο. Βλέπεις, η θέση του κακομεταχειρισμένου θύματος είναι χρυσωρυχείο και αυτοί που κερδίζουν οχυρώνονται πίσω απ’ την ισχύ της νίκης, κι εφαρμόζουν και άλλη ισχύ και άλλη εξουσία, πιο δυνατές και πιο ζόρικες, και σπέρνουν ολοένα και περισσότερο τρόμο, για να τους έχουν όλους με το μέρος τους. Το αποτέλεσμα; μια κοινωνία φοβισμένων και υποταγμένων που καταφεύγει σε ιδεολογίες και αξίες ίσα για να σκεπάσει τον φόβο του.

Και όσο πιο φανατικά αγκαλιάζουμε τις ιδέες τους τόσο πιο πολύ αυτές διαδίδονται. Οι φόβοι, αυτοί μας καθαγιάζουν τους κήρυκες. Γιατί ποιος μπορεί να φτιάξει ένα ποίμνιο χωρίς πιστούς, χωρίς εντολές και χωρίς θρησκεία; Όταν θα το συνειδητοποιήσεις θα αποφασίσεις πως δεν έχει καμιά αξία. Δεν θα πας ούτε με τους μεν ούτε με τους δε. Μόνο θα καταλάβεις, πως για ανθρώπους όπως εσύ, που είσαι με το μέρος όλων, δεν υπάρχει τόπος, δεν υπάρχει μέρος.

Νίκος Βασιλειάδης

* Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.

The article expresses the views of the author

iPorta.gr