Ποιος είμαι;

Σήμερα, δεν ξέρω

Τουλάχιστον να θυμηθώ το όνομα μου

ή το επίθετο μου

ένα,  ίσως δυο; μα όχι, τρία είναι

Πιο να κρατήσω ;

Από πού να πιαστώ;

Από τη χτεσινή μέρα;

Από τις αδιέξοδες ώρες;

Από την οδυνηρή επίγνωση της ορθότητας;

Σαν να λιγόστεψε το φως

Ίσως να φταίει η μισάνοιχτη πόρτα

Είμαι θλιμμένος;

Όχι

Βράδιασε

Να σε περιμένω;

Δεν πειράζει

Τα πράγματα πρέπει να  είναι απλά

Σιωπηλά

Θέλω να ξέρεις, Πως

Στη παλάμη του χεριού μου

Δεν έχω αριθμούς

Η αύρα της στοργής σου, είναι  αποτυπωμένη

Και όταν αποκοιμιέμαι, στο μάγουλο μου την ακουμπώ

Και γίνεται, αγκαλιά που με τυλίγει

Στάλα, μοναδικής, ευτυχίας που με παρασέρνει

Και μεταβάλλεται  η νύχτα

Σε Νύχτα αγάπης

Η πιο τρυφερή νύχτα της ζωής μου

 Ο Γιώργος Χατζηδιάκος είναι Σύμβουλος Ανθρώπινου Δυναμικού και Οργάνωσης Εταιριών