Ο Ηλίας Καραβόλιας είναι Οικονομολόγος  με ειδίκευση Γενικής Θεωρίας και Οικονομικής Πολιτικής. Κατέχει Master of Arts από το European Institute of Philosophical  Anthropology.

Εκτός από εγγυημένα λεφτά (σε καταθέσεις πχ) υπάρχουν κάποιες τεχνικές στα τζογαρίσματα των χρηματιστηρίων όπου χρησιμοποιείται η έννοια του ασφαλίστρου κινδύνου( CDS) ή της αντιστάθμισης (hedging) ώστε ο επενδυτής να σιγουράρει τα στοίχημα, δηλαδή να καβαντζώσει το ελάχιστο δυνατό κέρδος απο το σπεκουλάρισμα του.

Αυτή την μέθοδο ξέρει καλά η παρέα του προέδρου. Αυτό το προϋπολογισμένο trading μεταξύ κέρδους/ζημίας γνωρίζουν πως να χρησιμοποιούν στην πολιτική τους, πλέον και στις πολεμικές επιχειρήσεις.

Αλλά προσοχή : το κάνουν επειδή ποντάρουν στις δήθεν σίγουρες ζημίες/απώλειες του εχθρού, όχι επειδή στάθμισαν και ζύγισαν τα πράγματα με ρεαλιστική ανάλυση κόστους/οφέλους.

Η φράση του Τραμπ για τους Ιρανούς( εγγυημένος θάνατος) είναι το εγγυημένο προϊόν του γεωπολιτικού στοιχήματος, το «στρατιωτικό ομόλογο» της Αμερικής.

Ο εγγυημένος θάνατος είναι όχι ακριβώς το ασφάλιστρο κινδύνου για τον αμερικανικό στρατό που επιχειρεί σε ξένο έδαφος (αδιάφορο πόσους αθώους σκοτώνουν και πόσα φέρετρα στρατιωτών τους γυρνάνε στις ΗΠΑ) αλλά το «παράγωγο φόβητρο» που εξαπολύει η αμερικανική ηγεμονία, ειδικά τούτος δω ο παράφρονας και επικίνδυνος πρόεδρος της.

Ο εγγυημένος θάνατος δεν είναι παρά το ιστορικό προϊόν αιχμής, το γνήσιο Made in USA εμπόρευμα στην διεθνή γεω-πολιτική, γεω-οικονομική και εμπορική σκακιέρα.

Η αναδιάταξη ισχύος στον νέο κόσμο, αυτό το πλανητικό χάος στο οποίο ποντάρει ο Τραμπ, είναι στοιχείο του καζινοκαπιταλισμου που λατρεύει, μέρος του συναλλακτικού παίγνιου το οποίο καθημερινά επικρατεί στο νου του αντί της αυθεντικής πολιτικής, της διπλωματίας και της συνεννόησης με άλλα κράτη.

Ο εγγυημένος θάνατος είναι το κορυφαίο προϊόν παραγωγής του ιμπεριαλισμού και της χωροχρονικής ηγεμονίας των αμερικανών, και ο τζογαδόρος Τραμπ δεν θα μπορούσε να το εξάγει και να το πουλήσει αποδοτικότερα από κανέναν άλλο.

Μόνο που το λανσάρει για δικό του κέρδος, όχι για την ασφάλεια και την ευημερία της Αμερικής και της Δύσης, μην το ξεχνάμε αυτό.

Ο Τραπ «υπογράφει» θάνατο άλλων καθεστώτων, δεν τον νοιάζει που εξοντώνει αθώους (και Αμερικανούς στρατιώτες) και κυρίως δεν ενδιαφέρεται πότε θα λήξει η εγγύηση που παρέχει η ισχύς των αμερικανικών δολοφονικών στρατιωτικών επιχειρήσεων.

Εκδίδει ένα διηνεκές (perpetual) χρεόγραφο φόβου και τρόμου, ώστε να σπεκουλάρει πάνω σε αυτό και να κερδίσει( χρήμα, δόξα, και ψήφους στο εσωτερικό του)…