Όταν ο ανελέητος χρόνος θα απαλύνει τον πόνο και το πένθος κατασταλάξει σε πίκρα σιωπηλή, όταν η καθημέρα μάς παρασύρει πάλι στον ανόητο ρυθμό της, όταν τα φωτερά συμπλέγματα των νησιών του Αιγαίου θα λάμπουν πάλι το ίδιο όμορφα στα μάτια των συμμαχητών σου, όταν όλα γυρίσουν στην σκοτεινή μήτρα της ζωής, θα σε θυμόμαστε.

Θα σε θυμόμαστε ωραίο, ελεύθερο, δυνατό να γυρίζεις ξανά στη Μοίρα σου.

Στη Μοίρα όλων μας, στη Μοίρα που τη λένε Ελλάδα και ορίζει κάθε μας καιρό, στη Μοίρα που τη λένε Ομορφιά και τόσο σαγηνεύει αυτούς που ζουν ψηλά ώστε να τους οδηγεί μέχρι τον θάνατο.

Κι αν η δική σου μοίρα σε εκτίναξε για να περιπολείς τώρα τα σκοτάδια και για να αναχαιτίζεις τη χυδαιότητα που μας περιβάλλει, η δική μας μοίρα δεν μπορεί να είναι άλλη από την μάχη ενάντια στη λήθη, από τη διαρκή αγρύπνια γι’ αυτή την Πατρίδα.

Γιατί Μοίρα μας είναι η Ελευθερία.

Κώστας Χατζηαντωνίου