Ανοιχτή πόρτα

Με το μαχαίρι στον λαιμό, του Δημήτρη Κατσούλα

Spread the love

Ο Δημήτρης Κατσούλας είναι συνταξιούχος του Ταμείου Νομικών. Παρουσιάζεται: “Εν συντομία λοιπόν, έχουμε και λέμε: Με καταγωγή από την Μεσσηνία, αποφάσισα εν μέσω Πανδημίας COVID-19, να αποχωριστώ την Ελλάδα και να εγκατασταθώ στο Μιλάνο, βρίσκοντας διέξοδο στις αναζητήσεις μου Μουσική και Θέατρο, όπου παραμένουν οι μεγάλες μου Αγάπες. Μότο ζωής: ΥΠΝΟΣ, Ο ΜΙΣΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ|

Δημήτρης Κατσούλας

Η είδηση: “59χρονος αγροκτηνοτρόφος από την Πιερία, σε απόγνωση ευρισκόμενος όταν πληροφορήθηκε εγγράφως από την Περιφέρεια ότι θα πρέπει πάση θυσία να θανατωθούν τα χίλια αιγοπρόβατα του κοπαδιού του, έθεσε τέρμα στη ζωή του αυτοπυροβολούμενος”.

Αυτό έκρινε το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων προκειμένου να μη μεταδοθεί η νόσος ευλογιά και σε άλλους νομούς, και κατ’ αυτόν τον τρόπο να διαφυλαχθεί η δημόσια υγεία, ως ακατάλληλο το κρέας προς διάθεση στην αγορά.

Οι λόγοι μη πρόωρου εμβολιασμού με την διάθεση εμβολίων εκ μέρους της Πολιτείας καθώς και η άρνηση παραγγελίας εμβολίων από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, είναι γνωστοί και έχουν ποικιλοτρόπως σχολιαστεί από τους κτηνιάτρους της χώρας. Πώς δηλαδή να απαιτήσει το Υπουργείο εμβόλια, από την στιγμή που ζωικό κεφάλαιο της Ελλάδας αριθμεί στην πραγματικότητα περί τα 5.5 εκατομμύρια όταν τα δηλωμένα αιγοπρόβατα στον ΟΠΕΚΕΠΕ είναι κάπου κοντά στα 18 εκατομμύρια, με τις αλχημείες που έχουν καταγραφεί στον Οργανισμό; Όχι δα, να γίνει ρεντίκολο για πολλοστή φορά η Ελλάδα με την μη έγκριση των εμβολίων!

Είναι σε θέση κάποιος να αναλογιστεί την τραγική κατάσταση στην οποία περιήλθε αυτός ο αγροκτηνοτρόφος, φθάνοντας έως το σημείο της απελπισίας και της απόγνωσης ; Γι’ αυτόν τον άνθρωπο, δεν ήσαν απλώς ζώα, ήταν η ίδια του η ζωή, το βιός, η αξιοπρέπειά του, το μέλλον του, που κάποιοι εμμέσως τον πίεσαν στο να θέσει τέρμα στη ζωή του. Το πρόβλημα δεν είναι μεμονωμένο, αγγίζει κάθε αγροκτηνοτρόφο, κάθε αγρότη, που έρχεται αντιμέτωπος με όλα τα στοιχειά της φύσης καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, είτε καύσωνες λέγονται αυτά, είτε χιόνια, χαλάζι, ασθένειες, ανεμοθύελλες, πλημμύρες, οικονομικές στενότητες, Τράπεζες που τον κυνηγούν για τα χρέη όπου ουδόλως τις ενδιαφέρει εάν η σοδειά πήγε κατά διαόλου.

Είναι οι άνθρωποι που βαστούν στα χέρια τους όρθια τη γη τους με τον κασμά, με τα μαντριά τους, με την ψυχή τους και η Πολιτεία έχει υποχρέωση όχι απλώς να τους ακούει αλλά να στέκεται αρωγός και συμπαραστάτης στις αντίξοες καταστάσεις που βιώνουν και στα μύρια προβλήματα που αντιμετωπίζουν .

Τούτη η πρωτοφανής τραγωδία θα πρέπει να βάλει το κράτος σε σκέψεις έστω και τώρα, μη εγκαταλείποντας τους ανθρώπους της υπαίθρου στην μοίρα τους, αναλογιζόμενο ότι η γη θα αντέχει μόνο όταν και οι άνθρωποί της βαστούν γερά στα πόδια τους με ό, τι αυτό σημαίνει, και να μη τους περιορίζει σε μια απλή επιβίωση, γιατί περιπτώσεις σαν του 59χρονου της Πιερίας, πολύ φοβούμαι ότι θα ξανά επαναληφθούν  όταν αρμόδιοι φορείς και κυβέρνηση απλά σφυρίζουν αδιάφορα είτε εκλαμβάνουν την περίπτωση ως την πρώτη και τελευταία. Αυτός ο ανεκδιήγητος τύπος που το παίζει πρωθυπουργός ώρα είναι να συνέλθει από την μακαριότητά του στην οποία ζει.   

SHARE
RELATED POSTS
Μάνος Στεφανίδης
Ρέκβιεμ για μιαν εποχή ή, Σαββατοκύριακο στο Παρίσι, αεροπορικώς, του Μάνου Στεφανίδη
Η εφημερία της φύσης και του Κόσμου, του Κωστή Α.Μακρή
Η Ελευθερία Επιλογής και Έκφρασης!, του Γιώργου Σαράφογλου (by George Sarafoglou)

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.