Ο Πάνος Καπώνης* είναι  Επίτιμος Δικηγόρος Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, τ. Επ. Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πατρών (Φαρμακευτική), ποιητής, συγγραφέας και κριτικός λογοτεχνίας  Έχει συγγράψει δέκα πανεπιστημιακά συγγράμματα φαρμακευτικού δικαίου.Λογοτεχνική ιστoσελίδα : http://logos.caponis.gr.

ΕΞ ΕΠΑΦΗΣ [105]

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΟΣ

«Κείμενα – Μη κείμενα (δύο)»

«Ιούλιος Βέρν, ένας προφήτης» [Jules Gabriel Verne, 8 Φεβρουαρίου 1828 – 24 Μαρτίου 1905].

Κυριακή σήμερα 25 Ιανουαρίου του έτους 2026 και δεν ξέρω γιατί, η σκέψη μου, διαβάζοντας για την Γροιλανδία, το Νταβός, την Ουκρανία, τον Πούτιν, την Ούρσουλα, τον Μητσοτάκη, (δεν πήγε στο Νταβός μήπως και κρυώσει η περίφημη εξωτερική μας (του) πολιτική), πέταξε κυριολεκτικά στον Ιούλιο Βέρν (!)…Ίσως επειδή αύριο, αστρολογικά, ο Ποσειδών, εισέρχεται στο ζώδιο του κριού (το δικό μου ζώδιο)…

Απίστευτος ο Ιούλιος Βέρν, ο πατέρας – όπως τον ονόμασαν- της «επιστημονικής φαντασίας», αλλά νομίζω ότι ο όρος αυτός είναι αδόκιμος και κάπως εκπορευόμενος κάτω από μια αφελή και πρόχειρη οπτική, χωρίς εμβάθυνση στο εν γένει έργο του Βερν. Εκείνη την εποχή στο λιμάνι του ποταμού Λίγηρα, κοντά στο εξοχικό τους σπίτι,  άραζαν πλοία που επέστρεφαν από όλες τις γωνιές του κόσμου. Αναθρεμμένος σ’ ένα περιβάλλον πλούσιο σε θρύλους για τα μυστηριώδη και μαγευτικά μακρινά μέρη που έβλεπαν στα ταξίδια τους οι ναυτικοί, ο νεαρός Βερν αισθάνθηκε μ’ όλη τη δύναμη της ψυχής του τη λαχτάρα για τα ταξίδια και τις δραματικές περιπέτειες. Η θέα των πολλών πλοίων που έπλεαν στον ποταμό πυροδότησε τη φαντασία του Ιούλιου, όπως ο ίδιος περιγράφει στο αυτοβιογραφικό του διήγημα «Souvenirs d’Enfance et de Jeunesse». Όμως, να ήταν αυτό που τον έκανε να γράψει τις προφητείες του, εννοώ τα καταπληκτικά του έργα ; Δεν είναι τυχαίο βέβαια που, ο Βέρν ήταν και ποιητής ….      

‘Όταν λοιπόν το 1865, έγραψε π.χ. το «Από την Γη στην Σελήνη¨, δεν ήταν μόνον η «ενόραση» του ποιητή, αλλά η εντυπωσιακή του προφητεία, όταν αυτό το ταξίδι δεν ήταν εφικτό και έμοιαζε σαν να είχε δει το μέλλον. Μήπως λοιπόν το είχε δει ;  Μάλλον, με τα ανθρώπινα κριτήρια, ήταν η «ΕΝΟΡΑΣΗ», ήτοι,  ένας συνδυασμός  διαίσθησης, φαντασίας και επιστημονικής γνώσης. Ίσως όμως και όχι (!). Ο Ιούλιος Βέρν, είχε μια μοναδική ικανότητα να «βλέπει» το μέλλον, κάτι που συχνά συνδέεται με τους ασκητές. Ίσως η απομόνωση και οι μελέτες του να τον βοήθησαν να αναπτύξει μια τέτοια ικανότητα, κάτι σαν συντονισμό με την «ενέργεια» του Σύμπαντος, κάτι που (ίσως) πλησίαζε το «Θείον». Είχε δηλαδή μια σύνδεση με κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό του. Είναι σαν τα είχε ένα «παράθυρο» στο μέλλον.    

Ένα θέμα που μπορεί να τεθεί εδώ είναι, η σχέση μεταξύ των προφητειών του Ιουλίου Βέρν και της χριστιανικής θρησκείας, που είναι ένα θέμα αρκετά βαθύ. Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι η ικανότητά του να «βλέπει» το μέλλον, είναι, ένα είδος «δωρεάς», παρόμοια με τις προφητείες της Βίβλου. ΄Η μπορεί να το δει κάποιος άλλος ή άλλοι ως μια μορφή έμπνευσης από ανώτερες δυνάμεις. Ή ακόμη και να είχε άμεση έμπνευση από τον Θεό, ώστε να καθοδηγήσει καθ να σώσει. Μία αποστολή δηλαδή αγίου.

Ως μια πνευματική προσέγγιση στο έργο του Βερν, θα μπορούσαμε να πούμε ότι, είχε μια σύνδεση με ανώτερες δυνάμεις καί ότι, οι προφητείες του, ήταν αποτέλεσμα επι-φώτισης, έχοντας δηλαδή πρόσβαση σε υψηλότερη συνείδηση ή ενέργεια.   

Διαβάζοντας κάτι σχετικό, σκέφτηκα ότι, σε σχέση με την «επι-φώτιση», οι θρησκείες, η φιλοσοφία, τα διδάγματα των προγόνων και η φύση, μπορούν να μας οδηγήσουν  σε μια βαθύτερη κατανόηση του εαυτού μας και του Σύμπαντος, του Θεού εν τέλει. Υπάρχει μία κοινή πηγή σοφίας απ΄ όπου, μπορούμε να αντλήσουμε από αυτές τις πηγές.

  Το 1863, ο Ιούλιος Βερν έγραψε ένα μυθιστόρημα με τίτλο Το Παρίσι στον 20ό αιώνα, όπου ένας νεαρός άνδρας ζει σ’ έναν κόσμο με γυάλινους ουρανοξύστες, τρένα υψηλής ταχύτητας, αυτοκίνητα που κινούνται με φυσικό αέριο, αριθμομηχανές κι ένα παγκόσμιο δίκτυο επικοινωνιών, αλλά δεν μπορεί να βρει την ευτυχία και καταλήγει σ’ ένα τραγικό τέλος. Ο Ετζέλ – Ο εκδότης του –  σκέφτηκε ότι η απαισιοδοξία του μυθιστορήματος θα έβλαπτε την ακμάζουσα καριέρα του Βερν και πρότεινε να περιμένει 20 χρόνια για να το δημοσιεύσει. Ο Βερν έβαλε το χειρόγραφο σ’ ένα ασφαλές σημείο, όπου ανακαλύφθηκε το 1989. Δημοσιεύθηκε το 1994, και την ίδια εποχή δημοσιεύθηκαν για πρώτη φορά πολλά άλλα μυθιστορήματα και διηγήματα του Βερν.

Ίσως βέβαια να μην σας ενδιαφέρει εσάς το σημερινό θέμα, αλλά το διάλεξα επίτηδες, μήπως κάποια στιγμή κοιτάξουμε λίγο ψηλά, πιό ψηλά από τις τιμές στα σούπερ μάρκετ, το ξεπούλημα της Ευρώπης και την έλλειψη ηθικών στάνταρ στην κοινωνία, το αλαλούμ της πολιτικής ζωής και την επιστροφή σε μεσαιωνικές συνθήκες και καταστάσεις, μήπως δηλαδή, προσπαθήσουμε να αισθανθούμε ότι δεν είμαστε μόνοι σε αυτόν τον ευλογημένο πλανήτη που για το χρήμα τον καταστρέφουν / καταστρέφουμε κάθε μέρα και περισσότερο. Έλεγα τις προάλλες σε ένα πολύτιμο φίλο καθηγητή – αρθρογράφο της «Πόρτας», πού είναι οι θρησκευτικοί ηγήτορες, οι ποιητές και γενικά οι λεγόμενοι πνευματικοί άνθρωποι να μιλήσουν για να βγούμε από την σήψη που προχωράει με ταχύτητα στην κοινωνία …. Συγγνώμη, αλλά «μούγκα» ….

Καλή εβδομάδα και τα λέμε ξανά, ΦΙΛΑΚΙΑ που λένε και στα πρωινά δικά …..